Wednesday, 6 February 2008

Ο χρόνος που λείπει


Είμαι λογικός άνθρωπος.  Μου αρέσουν τα μαθηματικά, καταλαβαίνω από επιχειρήματα και μου αρέσει ένας καλός διάλογος.

Όμως την ζωή μου την κυριεύει ένα συναίσθημα: Η λαιμαργία.  Μπορώ να αντισταθώ στα πάντα εκτός από τον πειρασμό έλεγε ο Ουάιλντ. Εγώ δεν μπορώ να αντισταθώ σε τίποτε.  Μου αρέσει να τρώω το φαϊ γρήγορα πριν προλάβει να κρυώσει.  Να πίνω τα ποτά μου πριν προλάβουν να ξεθυμάνουν.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό.  Δεν έχω μέσα μου το έμφυτο όριο που κρατά τους ανθρώπους σε μια τροχιά.  Δοκιμάζω τα πάντα και όσα μου αρέσουν τα δοκιμάζω ξανά.

Η αλήθεια είναι πως μεγάλωσα στην πολυτέλεια.  Οι γονείς μου δεν μου στέρησαν τίποτε, εκτός ίσως από την θαλπωρή της οικογενειακής σιγουριάς.  Δεν είναι και τόσο μεγάλο κακό όσο νομίζει κανείς. Μεγάλωσα στα σχολεία εσωτερικός και αυτό με έκανε σκληρό.  Ανέπτυξα άμυνες που μου επέτρεψαν να αντέξω στην πίεση της ζωής. Καριέρα, φίλοι, οικογένεια είναι βαρίδια που θέλουν αρκετούς μύες για να τα σηκώσεις.

Βλέπω τώρα τις εικόνες της ζωής μου και το μόνο που τις συνδέει είναι η ταχύτητα.  Δουλειά, γυναίκα, ποτό, άλλη γυναίκα, κόκα, δουλειά, ταξίδι, ποτό, πουτάνα, μπάφος, γρήγορα αυτοκίνητα· σαν ένα ατελείωτο βίντεο κλιπ· σαν να κλείστηκα μέσα σε ένα ατελείωτο ηλεκτρονικό παιχνίδι και να μην μπορώ να βρω την έξοδο.

Έξοδο; Ποιος θέλει την έξοδο;  Όταν έχεις λεφτά δεν χρειάζεσαι καμία έξοδο.  Αγοράζεις κανονάκι και συνεχίζεις.  Μόνο αρνητικό ο πονοκέφαλος το πρωί, αλλά δεν έχει βρεθεί ακόμη πονοκέφαλος που δεν διορθώνεται με ένα ποτήρι ουίσκι.

Παιχνίδι.  Ναι, αυτή είναι η λέξη· κάποιοι θα λέγανε - αν μπορούσαν να ακούσουν αυτές τις σκέψεις - πως είμαι ακόμη ένα παιδί, πως δεν μεγάλωσα ποτέ.  Δεν το αρνούμαι.  Είμαι ένα παιδί με ακριβά παιχνίδια που τα βαριέται όσο γρήγορα τα αγοράζει.

Τα είχα όλα εκτός από χρόνο.  Δεν προλάβαινα να νιώσω τίποτε βαθιά γιατί είχα αμέσως τον αντικαταστάτη του. Τίποτε δεν προλάβαινε να ριζώσει μέσα μου, αλλά έτσι είχα πάντα χώρο και για κάτι άλλο, κάτι καινούργιο, κάτι συναρπαστικό.  Χρειάζεται χρόνος για να νιώσεις δεμένος με κάτι, τουλάχιστον σε αυτόν τον πλανήτη.  Αυτό το παραγνωρίζουν όσοι νομίζουν πως δένεσαι με τους γονείς για άλλο λόγο - δένεσαι γιατί περνάς πολύ χρόνο μαζί τους.  Το ξέρω εγώ που δεν τον πέρασα και οι γονείς μου με ενδιαφέρουν όσο ενδιαφέρει το κράτος τον συνταξιούχο:  Είναι καλό όταν πληρώνει την σύνταξη αλλά το βρίζει όλες τις άλλες ώρες.

Έζησα τόσο γρήγορα που τώρα που έχω το μοναδικό πράγμα που μου έλειπε, τον χρόνο, δεν μπορώ να τον γεμίζω σκεπτόμενος την ζωή μου.  Επέζησα όταν στούκαρα την πόρσε μου μεθυσμένος αλλά έπεσα σε κώμα.

Δεν επικοινωνώ με τον εξωτερικό κόσμο και δεν μπορώ να κουνίσω ούτε το δαχτυλάκι μου.  Μόνο ο εγκέφαλός μου λειτουργεί.  Δεν μπορώ να δω σε τι κατάσταση είναι το σώμα μου παρά μόνο από τις συνομιλίες των γιατρών και των συγγενών γύρω μου.  Εγώ μπορώ να τους ακούω, αλλά αυτοί δεν μπορούν να το καταλάβουν.

Κάθομαι με τις ώρες και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σκέφτομαι.  Δεν μπορώ να έχω τίποτε από αυτά που είχα και
έχω το μόνο που μου έλειπε.

Κάθομαι και σκέφτομαι, και δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιον άλλο από τον εαυτό μου.  Δεν μπορώ να φέρω καμμιά εικόνα με άλλους ανθρώπους χωρίς να εστιάσω αμέσως σε μένα.

Μόνο που δεν μου φτάνει.  Οι εικόνες της ζωής μου δεν είναι αρκετές.  Βαριέμαι.  Βαριέμαι να βλέπω εμένα και το τι έχω νιώσει για δεύτερη φορά.  Θέλω κάτι να αλλάξει, κάτι να έρθει διαφορετικό.

Τώρα συζητάνε πως μπορούν να με συντηρούν για πάντα αλλά δεν έχει κανένα νόημα αφού ο εγκέφαλός μου δεν λειτουργεί και δεν έχω επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Ίσως είναι καλύτερα να σβήσουν τα μηχανήματα.

Σσσσ.  Μην σκέφτεσαι.  Μην ξυπνάς.  Μην το διακινδυνεύεις.  Δεν πρέπει να σε καταλάβουν.

Blogged with Flock

2 comments:

NIEMANDSROSE said...

Έχεις καμιά τετραπληγία και δε στο έχουν πει;

Βάσκες said...

Αν δεν μου το είπαν πως να το ξέρω; Φαίνεται κάπως;

Σηριουσλι το θέμα λέγεται Βαρεμάρα.

Μεγάλη συζήτηση.