Ιστορίες του Βάσκες

Γράμμα προς τον Πολιτικό

2011-09-23T00:20:00.003+03:00

Αγαπητέ Πρωθυπουργέ/Αντιπρόεδρε/Υπουργέ,

Σας γράφω όχι γιατί έχω πολιτικές φιλοδοξίες αλλά γιατί δεν έχω. Θα ήθελα να σας πω τι περιμένω από εσάς γιατί εγώ δεν θα έχω την ευκαιρία να τα μοιραστώ με τους συμπολίτες μου.

Κάντε το, σας παρακαλώ, για μένα.

Όλο και περισσότεροι συμπολίτες μου εύχονται για μια χούντα. Δεν έχει σημασία αν είναι Εσωτερική ή Εξωτερική, Γερμανική ή Ελληνική, Στρατιωτική ή Οικονομική. Αυτό δεν είναι σημάδι της ανεπάρκειας της σκέψης τους, είναι σημάδι της ανεπάρκειας του πολιτικού συστήματος.

Η μόνη εναλλακτική στον Δικτάτορα είναι ο Ηγέτης. Αυτό μας λείπει σήμερα. Μας λείπει ο Άνθρωπος που θα δώσει το όραμα, την αφήγηση και θα αφήσει την χώρα να βρει την λύση μόνη της.

Αυτή η αφήγηση πόσο δύσκολη μπορεί να είναι; Ακόμη και εγώ, που παλεύω με τις λέξεις αντί να χορεύω μαζί τους, θα μπορούσα να προσπαθήσω:

"Έσφαλα. Έσφαλα Πρώτος. Όμως δεν έσφαλα Μόνος. Σφάλαμε μαζί. Ως Χώρα, ως Πολίτες, ως Κοινωνία. Δεν σφάλαμε το ίδιο, όμως σφάλαμε μαζί.

Και αυτή μπορεί να είναι η αφετηρία μας. Όλων μας. Να δούμε κατάματα τα σφάλματά μας και να αλλάξουμε. Αλλαγή πρώτη, Μητέρα όλων των Αλλαγών: Δεν φταίνε οι άλλοι αλλά εμείς.

Σε αυτή την χώρα, με ευθύνη πρώτη δικιά μου, αυτών πριν από εμένα αλλά και των ίσων με μένα, την πληρώνουν όσοι δεν έχουν φωνή: Οι Αγέννητοι· Οι Νέοι· Οι Άνεργοι· Οι Μετανάστες.

Σε αυτούς χρωστάμε τα Πάντα. Αυτοί πληρώνουν για όλα. Τα Δάνεια τα πήραμε από τα αγέννητα παιδιά μας, την Ευημερία μας την ζήσαμε σε βάρος των παιδιών μας, τις Δουλειές μας τις κρατάμε ενάντια στους Ανέργους, τα Παλάτια μας τα χτίσαμε με χέρια των Μεταναστών.

Αυτό τελείωσε. Από εδώ και εμπρός θα είμαι Υπηρέτης όλων. Και αυτών που έχουν φωνή και αυτών που δεν έχουν. Δεν θα πάρω μέτρα με κριτήριο ποιος μπορεί να φωνάξει περισσότερο αλλά με μόνο κριτήριο τα επιχειρήματα που έχει. Θα κρίνω κάθε αίτημα ως εκπρόσωπος όλων των άλλων στους οποίους εξάλλου, το αίτημα ενός εκάστου απευθύνεται.

Δεν είμαστε πια κοινωνία. Έχουμε χάσει τα μόνο πράγματα που μας δένουν στο ίδιο καράβι της ζωής: την αλληλεγγύη· την εμπιστοσύνη.

Σε καιρούς παχαιών αγελάδων, ο ένας έκλεβε τον άλλο: ο εφοριακός τον φορολογούμενο, ο πολεοδόμος τον πολίτη που χτίζει, ο γιατρός τον ασθενή διαρρηγνύοντας τους κοινωνικούς δεσμούς. Το αποτέλεσμα σε καλούς καιρούς είναι απλώς η ζήλια. Η ζήλια για τα σπίτια και τα αυτοκίνητα του άλλου· η ζήλια για τον πλούτο που δεν δικαιολογείται.

Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, το αποτέλεσμα της έλλειψης εμπιστοσύνης είναι η παράλυση. Όταν δεν εμπιστεύεσαι τον γιατρό και θέλεις 10 γνώμες, όταν δεν εμπιστεύεσαι τον Δικαστή και ψάχνεις να τον πληρώσεις προκαταβολικά μην την πατήσεις, όταν κάθε προσπάθεια αντιμετωπίζεται κυνικά, τότε δεν υπάρχει διέξοδος.

Ως εδώ. Τέρμα. Τέρμα στο όνομα αυτών των δεκαεξάχρονων που θα βρουν την πρώτη τους δουλειά μετά τα τριανταπέντε. Αν το Έθνος δεν βρει τρόπο να σταματήσει αυτόν τον κατήφορο τότε ο κατήφορος θα τελειώσει με τον αφανισμό του. Ακόμη χειρότερα: τότε θα αξίζουμε αυτόν τον αφανισμό.

Πρέπει όλοι να αλλάξουμε. Τώρα. Ο Χρόνος δεν υπάρχει πια. Το ραντεβού με την Ιστορία είναι τώρα. Η Αλλαγή ήρθε στο ραντεβού.

Ξεκινάω λοιπόν πρώτος εγώ. Αλλάζω. Και ζητώ να το κάνουμε όλοι μας. Ξεκινώ με σχέδιο:

Συγκροτώ σώμα εσωτερικού ελέγχου για όλο το Δημόσιο Τομέα και το στελεχώνω σε δύο μήνες. Θα έχουν αστυνομικές εξουσίες με δυνατότητα σύλληψης και άμεσης προσαγωγής με διαδικασίες αυτοφώρου.
Το σώμα θα στοχοποιήσει όλους τους επίορκους Δημοσίους Υπαλλήλους και Λειτουργούς. Ζητώ κάθε βοήθεια από τους πολίτες ώστε να ξεριζωθεί η διαφθορά από το Δημόσιο.
Ως τότε δεν θα αυστηροποιηθεί καμία διάταξη σε βάρος των πολιτών. Καμία. Μόνο αν ανεξάρτητη έκθεση δείξει - σε ορίζοντα 6 μηνών - μείωση στην διαφθορά θα ασχοληθούμε με τον ιδιώτη.
Ξεκινάμε την αλλαγή όλων των διατάξεων, ώστε ο πολίτης με απλή δήλωση να διεκπεραιώνει κάθε υπόθεση. Συγχρόνως, κάθε ψευδές στοιχείο θα επισείει αυστηρότατες κυρώσεις που θα εκτελούνται απαρεγκλίτως.
Κάθε πολίτης θα έχει τον χρόνο να αλλάξει συμπεριφορά. Να κόβει όλες τις αποδείξεις. Να τις ζητάει. Να μην ζητάει φακελάκι ή γρηγορόσημο. Αν, αρχικά ως Δημόσιος Υπάλληλος αργότερα ως Πολίτης, δεν το κάνει, η Χώρα δεν θα τον ανεχτεί άλλο.
Ξεκινάμε την μείωση του Δημοσιονομικού Βάρους με απόδοση υπηρεσιών του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα, με ανελέητο κυνήγι στις σπατάλες, με κοίταγμα όλων των κονδυλίων του προϋπολογισμού ρωτώντας Γιατί; Και μετά: Γιατί; Και ξανά: Γιατί;
Αρχίζουμε την στήριξη της ρευστότητας και την μείωση της γραφειοκρατίας για να δώσουμε ώθηση στην Ανάπτυξη. Τα λίγα κονδύλια που έχουμε θα πάνε όλα στην πραγματική Οικονομία. Όλα στην μόνη μας διέξοδο, την ανάπτυξη.
Μεταφέρουμε κονδύλια από την μείωση των δαπανών στην στήριξη των αδυνάτων. Βρεφονηπιακοί Σταθμοί, Πρόνοια, Υγεία και Παιδεία. Όχι άτσαλα και σπάταλα, όχι χωρίς συγχωνεύσεις και περικοπές, αλλά αναγνωρίζονας πως σε δύσκολους καιρούς οι πολίτες στις υπηρεσίες τους θα στραφούν. Οι πόροι μεταφέρονται από όσους αντέχουν· κουτσά στραβά αλλά αντέχουν, σε όσους το χρειάζονται περισσότερο: στους αδύνατους.

Μέχρι αυτά να αποδόσουν - μην με ρωτάτε πόσο· εξαρτάται από όλους μας - κάθε Ευρώ που θα μας λείψει πρέπει να το πληρώσουμε εμείς. Οι δανειστές είναι άφαντοι και η πολύτιμη βοήθεια των εταίρων μας έφτασε στο τέλος της. Αυτό σημαίνει πως τα συνήθη υποζύγια θα πληρώσουν. Ζητώ συγγνώμη για αυτό, αλλά δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Υπόσχομαι όμως πως θα είστε οι πρώτοι που θα πάρετε μέρισμα όταν οι Καιροί το επιτρέψουν. Σας ξέρουμε ποιοι είστε και θα κάνουμε το χρέος μας.

Αυτά δεν μπορώ να τα κάνω εγώ. Αυτά μπορούν να γίνουν μόνο από όλους μας μαζί.

Ζητώ την συστράτευση όλων των Ελλήνων. Χωρίς αυτήν δεν είμαι τίποτε. Χωρίς αυτήν δεν είμαστε τίποτε."

Είμαι σίγουρος, πως οι τόσοι λογογράφοι σας θα έκαναν πολύ καλύτερη δουλειά από εμένα. Χρησιμοποιήστε τους.

Στιγμές καμπής

2011-08-03T21:52:00.001+03:00

Δεν τα είχε φτιάξει ποτέ με γιατρό. Της φαίνονταν κάπως.

Τι σημαίνει αυτό, επέκρινε αμέσως τον εαυτό της. Βρες άλλη λέξη. Δήθεν. (Καλύτερα.) Δήθεν σώζουν τον κόσμο, δήθεν η δουλειά τους έχει νόημα και όλοι οι άλλοι είναι μαϊμούδες, δήθεν είναι οι μόνοι που αντέχουν. Τι αντέχουν; Την πίεση. Το αίμα. Την ανατομία. Το νυστέρι.

Αυτός όμως δεν ήταν έτσι. Ή ίσως να ήταν, όμως μπήκε ύπουλα στην ζωή της και την κέρδισε. Όμορφος όπως της άξιζε (τα βλέμματα πάντα πάνω της ειδικά το καλοκαίρι), με μηχανή - αχ αυτή η μηχανή όλο σε μαλάκες την οδηγούσε αλλά αυτή τα ίδια -, τρυφερός, συγκαταβατικός, ακούει.

Πήγανε στο Ιερό της. Έτσι το είχαν πει. Κάπου στο Σούνιο, το κολπάκι μικρό, οι δυο τους στα βράχια, η θέα τραβούσε, η ζέστη πρακτικά έβγαλε τα ρούχα τους και η βουτιά ήρθε μόνη της.

Τώρα που ο πόθος τούς επέτρεψε να ανακτήσουν το σώμα τους, τους βρίσκουμε ξαπλωμένους στον βράχο να λιάζονται σαν δυο ερωτευμένα θηλαστικά.

- Κόπηκα

- Που; Για να δω!

- Δεν είναι τίποτε. Άλλη μια πληγή. Έχω πολλές. Τι ξέρω όλες. Μία μία, μπορώ να σου πω που τις απέκτησα.

- Χμμμ

- Ναι! Να δες βλέπεις αυτή εδώ στην πατούσα; Ήμουν 12 χρονών ερωτευμένη με τον Γιάννη από το ψιλικατζίδικο. Πήγαινα παντού ξυπόλητη και έτσι και εκεί. Κάθε μέρα για να πάρω τα κόκκινα κρακεράκια. Αχ. Κάθε μέρα για τα κρακεράκια. Αχ, Τα κόκκινα. Αχ, Τα καλύτερα κρακεράκια. Αχ. Για να με δει και να τον δω. Μια μέρα ο Γιάννης δεν είδε πως είχε σπάσει ένα μπουκάλι μπύρας και Αχ!το πάτησα.

- Δεν το πιστεύω!

- Γιατί; Είναι μεγάλο τίμημα να πληρώσεις για τον πρώτο σου έρωτα; Ακόμη έχω το γυαλί, πιάσε.

- Ναι το έχεις! Δεν το πιστεύω;

- Γιατί καλέ;

- Δεν πρέπει να μείνει άλλο μέσα σου. Μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα.

- Τώρα μετά από τόσα χρόνια;

- Ναι, ποτέ δεν ξέρεις πότε μπορεί να δημιουργήσει επιπλοκές. Περίμενε, θα φέρω κάτι να στο βγάλω.

- Όχι καλέ!

- Δεν υπάρχει όχι.

Έτρεξε στο βαλιτσάκι. Έφερε τα πάντα: Νυστέρι, βαμβάκι, οινόπνευμα, γάζες, χανσαπλάστ. Δεν πρόλαβε να πει όχι, να αντιδράσει περισσότερο. Δεν του πήρε και πολύ. Αφαίρεσε το ξένο σώμα, και δεν έτρεξε πολύ αίμα. Σε δυο λεπτά είχε τελειώσει. Δεν είμαι σίγουρος όμως πως είδε όλο το αίμα που χύθηκε.

Την βοήθησε, γλυκά. Ανέβηκαν στην μηχανή και έφυγαν.

Κάτι έμεινε πίσω όμως.

Αυτό το κάτι δεν την άφησε να τον ξαναδεί.

Τι θα έλεγα...

2011-06-02T22:08:00.000+03:00

Αγαπητοί συμπολίτες, αγαπητοί φίλοι.

Είμαι δεμένος μαζί σας. Μας δένει η αγανάκτηση. Η αγανάκτηση για την κατάσταση που φτάσαμε. Η αγανάκτηση για αυτά που έγιναν αλλά κυρίως για αυτά που δεν έγιναν.

Με χωρίζει μια άβυσσος από πολλούς. Μας χωρίζει η αγανάκτηση. Η αγανάκτηση για τον εαυτό μου γιατί φταίει. Γιατί είμαι και εγώ κλέφτης. Έκλεψα σε φανάρια όταν μπήκα πρώτος αντί τελευταίος. Έκλεψα όταν δεν πήρα απόδειξη. Έκλεψα όταν έκλεισα ημιυπαίθριο, όταν έδωσα φακελάκι, όταν λάδωσα τον εφοριακό.

Γιατί εγώ φταίω για όλα αυτά. Γιατί εγώ είμαι ένα βαμπίρ που πίνει το αίμα των συμπολιτών μου, που ζητάει να πληρώνεται χωρίς να δουλεύει, που κλέβει από τον πλούτο των παιδιών του, που θέλει να συνταξιοδοτηθεί στα σαράντα, που χτίζει αυθαίρετα, που καταναλώνει ασύστολα, που δεν κλαίει για κανέναν άλλο, που απεργεί για να μην αλλάξει τίποτε αντί για να αλλάξουν όλα, που δεν ζητά την δικαιοσύνη όταν τα συμφέροντά του θίγονται, που ψάχνει εύκολους φταίχτες στο μνημόνιο, στους κερδοσκόπους, στα μέτρα, στους Εβραίους, στους μετανάστες, στους πολιτικούς, στην κυβέρνηση, στους δημόσιους υπαλλήλους, στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, στους ανέργους, στους τεμπέληδες, σε όλους εκτός από τον πραγματικό φταίχτη. Σε εμένα.

Όταν κοιταχτούμε στον καθρέφτη και καταλάβουμε όλοι - όσοι - αυτό που κατάλαβα και εγώ, τότε θα είμαι πραγματικά ενωμένος με σας.

Ως τότε, παραμένω αναμμένων.

Ως τότε, η αγανάκτηση θα συνεχίσει να φουσκώνει.

Η αναδιάρθρωση ξεκίνησε!

2011-04-21T00:22:00.000+03:00

Νέες αποκλειστικές πληροφορίες, που ο δαιμόνιος συνεργάτης του μπλογκ μας έχει συλλέξει θα κάνουν πάταγο!

Σύμφωνα με καλά εξακριβωμένες πληροφορίες, η κυβέρνηση έχει θέσει σε εφαρμογή σχέδιο αναδιάρθρωσης του χρέους της χώρας ήδη από τις αρχές του έτους και πιο συγκεκριμένα από αρχές Φεβρουαρίου.

Το σχέδιο, επιβεβαιώνουν ανεξάρτητες πηγές, είναι σε γνώση αξιωματούχων της Ε.Ε. και έχει πάρει το πράσινο φως αρκεί αν εκτελεστεί σχετικά γρήγορα και πάντως μέσα στο πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.

Η αναδίπλωση του σχεδίου ξεκίνησε με τις ανακοινώσεις για την πορεία του προϋπολογισμού ο οποίος, όπως είναι γνωστό, έχει εξωκείλει στο σκέλος των εσόδων. Η αλήθεια όμως ξεπερνάει κάθε φαντασία.

Σύμφωνα με το πλάνο του Υπουργείου Οικονομικών, και μετά από την εισήγηση του ΣΟΕ, περίπου το 50% των εσόδων δεν καταγράφηκαν στα βιβλία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Δεν σας φαίνεται παράξενο, μετά από 18 μήνες αναδιάρθρωσης των φοροεισπραχτικών μηχανισμών, 2 φορολογικά νομοσχέδια, αυξήσεις επί αυξήσεων στους φόρους, το φούντωμα του κινήματος των αποδείξεων, να έχουμε υστέρηση 8%; Ακριβώς. Αυτό μας κίνησε και εμάς την περιέργεια.

Ψάχνοντας λοιπόν στα στοιχεία, και με την βοήθεια στρατηγικών πληροφοριοδοτών, μάθαμε πως τα πραγματικά έσοδα του προϋπολογισμού είναι περίπου τα διπλά.

Θα αναρωτιέστε γιατί το κάνει αυτό η κυβέρνηση; Μα είναι απλό: Για να αυξήσει τα spread! Για να αυξήσει την απόδοση των ομολόγων. Ή αλλιώς, για να ρίξει την τιμή τους.

Το κόστος είναι ελάχιστο αφού δεν δανειζόμαστε πια στην αγορά των ομολόγων, παρά μόνο με έντοκα γραμμάτεια. Όμως τα χρήματα που κρατάει η κυβέρνηση στα χέρια της, χωρίς να τα εγγράφει στον προϋπολογισμό, χρησιμοποιούνται για την επαναγορά χρέους από την δευτερογενή αγορά!

Έτσι, με ένα σμπάρο δυο τριγώνια. Μένουν χρήματα που κανένας δεν ξέρει, πέφτουν οι τιμές και εξαγοράζουμε φτηνότερα το χρέος μας. Με τα 10 περίπου δισεκατομμύρια που έχουμε εξοικονομήσει έχουμε επαναγοράσει χρέος περίπου 14 εκατομμυρίων. Φανταστείτε, μας είπε στενός συνεργάτης του ΥΠΟΙΚ κου Παπακωνσταντίνου, να λέγαμε την αλήθεια για τα έσοδα, τα spread θα είναι υποτριπλασιαστεί. Μπλιάχ! πρόσθεσε. Δεν θα είχαμε καμία ελπίδα.

Το πλάνο όπως είπαμε δεν θα πάρει πολύ καιρό ακόμη, αλλά θα συνεχιστεί για να υπάρξει μεγαλύτερο δημοσιονομικό όφελος και να "καθαρίσει" περισσότερο από το χρέος μας.

Φυσικά, πρόκειται για πλάνο που μπορεί να λειτουργήσει μόνο με άκρα μυστικότητα οπότε ελάχιστοι στην κυβέρνηση γνωρίζουν την ύπαρξή του.

Και αν δεν ήταν σίγουροι πως ελάχιστοι διαβάζουν αυτό το μπλογκ, δεν θα το έλεγαν ούτε σε εμάς.

Ύπουλος επισκέπτης

2011-04-09T10:13:00.000+03:00

Ήρθε κοντά μου ύπουλα μια μέρα. Ορκίζομαι δεν την κατάλαβα. Ίσως θα έπρεπε να την περιμένω αλλά ομολογώ αιφνιδιάστηκα.

Πως όμως; Δεν ήταν θέμα μεγέθους. Είναι μεγάλη. Δεν είναι καμιά λεπτοκαμωμένη που περνά εύκολα απαρατήρητη. Φωνάζει είμαι εδώ· δηλώνει την παρουσία της και προκαλεί.

Όχι, όχι δεν φταίει αυτή. Εγώ φταίω και η περιβόητη απροσεξία μου. Από μικρός αφηρημένος - τι ωραία έκφραση αυτή, στο σταυροδρόμι μαθηματικών και γλώσσας - μου μιλούσαν και δεν άκουγα· έψαχνα και δεν έβλεπα.

Όμως δεν έψαχνα. Αλλά ούτε είδα. Δηλαδή ως τώρα. Τώρα όμως δεν έχω επιλογή. Αποκρουστική.

Πως να το δώσω με αναλογία... υπάρχουν κάποια πράγματα που μόνο ο έρωτας μπορεί να ομορφήνει. Σε κανέναν δεν αρέσουν, εκτός αν τυφλώνονται από την γλυκιά λάμψη που ο έρωτας χαρίζει. "Κοιλίτσα μου σ' αγαπώ". Δεν θα το λέγαμε έτσι όλοι οι υπόλοιποι.

Η πρώτη σκέψη είναι να ξεκόψεις. Να χωρίσουν οι δρόμοι μας εδώ και τώρα. Γεια σου, αντίο και δεν τα ξαναλέμε. Είμαι σίγουρος πως γίνεται. Τι διάλο, στον 21ο αιώνα ζούμε. Εδώ υπάρχουν 50 ways to leave you lover. Ναι ναι γίνεται.

Γίνεται, ρώτησες. Αλλά καλύτερα άστο για τώρα. Είναι και καλοκαίρι ας περιμένουμε μέχρι το φθινόπωρο μην ανοίξουμε τώρα δουλειές.

Σωστό σωστό, δεν πειράζει μια μικρή αναβολή αρκεί που υπάρχει δηλωμένη η θέληση, η πολιτική βούληση πως θα γίνει. Μια μικρή αναβολή θα δώσει σε όλους την ευκαιρία να το χωνέψουν να προετοιμαστούν. Έτσι είναι the Greek Way το κάνουν όλοι έτσι, εγώ θα ταράξω τα νερά; Εντάξει λοιπόν καλό καλοκαίρι και ραντεβού τον Σεπτέμβρη.

Έλα μου όμως που φτάσαμε στην άνοιξη και δεν έχω κάνει τίποτε; Ίσως τελικά η ατσαλένια θέληση δεν ήταν τόσο ατσαλένια. Η πολιτική βούληση έδωσε την θέση της στην συνδιαλλαγή.

Όμως δεν είναι απλά τα πράγματα. Έμαθα να ζω μαζί της, τώρα που πέρασε αυτός ο καιρός. Την συνήθισα, την αγάπησα - δεν θα πω την ερωτεύτηκα. Είναι το ίδιο αποκρουστική όπως πρώτα, όμως το σκέφτηκα και νιώθω πως με δένει με την ιστορία. Με μικρό γιώτα. Είναι μια δύναμη που έρχεται από το παρελθόν· δεν μπορώ να της κόψω το δικαίωμα να ατενίζει και το μέλλον. Μπορεί αυτό να ακούγεται σαν εκλογίκευση αλλά μαζί της νιώθω πως ανήκω κάπου πως από κάπου ήρθα και ίσως κάπου πάω.

Βλέπεις, την ίδια κρεατοελιά κάτω από την μασχάλη έχει και ο πατέρας μου.

Συναίνεση

2011-03-07T12:17:00.000+02:00

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του blog μας η πολυπόθητη συναίνεση είναι ανά θύρας.

Είναι δεδομένο πως με έκπληξη υποδέχτηκε ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος την πρόσκληση του Πρωθυπουργού προς τους πολιτικούς αρχηγούς την ερχόμενη Τρίτη, αλλά μπορούμε να αποκαλύψουμε πως δεν πρόκειται για τυχαία η σπασμωδική κίνηση.

Ήδη, καλά πληροφορημένες πηγές επιβεβαιώνουν, πως από την περασμένη εβδομάδα έχει σταλεί από το Μαξίμου με άκρα μυστικότητα, σχέδιο πέντε σημείων προς όλους τους αρχηγούς ώστε στην αυριανή συνάντηση να έρθουν προετοιμασμένοι και έτοιμοι να αποδεχτούν ή όχι το προτεινόμενο κείμενο.

Συγκεκριμένα, το σχέδιο αναφέρει πως θα πρέπει να γίνουν δημόσιες δηλώσεις στήριξης της πολιτικής της κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης τα οποία θα πρέπει και εμπράκτως να στηρίξουν έναν αριθμό νομοσχεδίων της. Ο ακριβής αριθμός κρατείται ως επτασφράγιστο μυστικό και - φυσικά - αποτελεί μέρος της διαπραγμάτευσης· συνεπώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δεδομένος. Οι πληροφορίες μας λένε, πως υπάρχει συγκεκριμένη φόρμουλα υπολογισμού βασισμένη στην κοινοβουλευτική και εκλογική (ποσοστιαία), δύναμη ενός εκάστου κόμματος αλλά και σε μια μέτρηση της "απόστασης" της πολιτικής που πρεσβεύει από αυτήν του κυβερνώντος κόμματος.

Χαριτολογώντας ανέφερε παράγοντας που είναι σε γνώση του σχεδίου, πως ευτυχώς που δεν μπήκε μέτρηση για την απόσταση του ΠΑΣΟΚ από την κυβερνητική πολιτική. "Θα πιάναμε ταβάνι στον μετρητή!".

Με δεδομένες και συγκεκριμένες τις υποχρεώσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, πρέπει να προσφέρει κάτι ως αντάλλαγμα και η κυβέρνηση. Όλες οι ενδείξεις λένε πως θα φέρει εις πέρας τα μέτρα του μνημονίου (με την προαναφερθείσα στήριξη), μέχρι το καλοκαίρι. Στην συνέχεια, έχοντας εξασφαλίσει (και εκταμιεύσει!), τις μεγαλύτερες δόσεις του μνημονίου θα προχωρήσει σε μονομερές κούρεμα και αναδιάρθρωση των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου.

Το σχέδιο προβλέπει το κούρεμα αυτό να γίνει μόνο για τις Ευρωπαϊκές (όρα ΓαλλοΓερμανικές) τράπεζες έτσι ώστε να "τιμωρηθούν" για την αδιαλλαξία που επιδεικνύουν αυτές και οι κυβερνήσεις τους. Επιπρόσθετα, το σχέδιο δεν θα δημιουργήσει προβλήματα στους εγχώριους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης και το τραπεζικό σύστημα.

Μετά θα επιστρέψουμε στην ίδια γνωστή και δοκιμασμένη πολιτική, πολιτική που έβγαλε ασπροπρόσωπες γενιές και γενιές πολιτικών για εκλογές και εκλογές. Τα κόμματα της αριστεράς θα επανακατακτήσουν κεκτημένα για λογαριασμό ψηφοφόρων τους, η ΝΔ θα μπορέσει να γίνει ξανά το κόμμα της σύνεσης καταγγέλοντας τις σπατάλες που θα γίνονται, και γενικά όλοι θα μπορούν να διορίζουν όποιον επιθυμούν.

Μελετάται μάλιστα η παροχή ενός μπόνους διορισμών σε κάθε κόμμα πριν το τέλος του έτους αν όλα πάνε καλά.

Είναι χαρακτηριστική η θετική ανταπόκριση που βρίσκει το σχέδιο στις κινήσεις των τελευταίων ημερών των κομμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ρίξει αισθητά τους τόνους αντιπαράθεσης για το ζήτημα της Υπατίας, σε σημείο που ανάγκασε τον κο Βενιζέλο να πάρει την σκυτάλη της όξυνσης.

Η ΝΔ σε κίνηση καλής θέλησης δήλωσε από το Ελσίνκι πως στηρίζει το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, θέση καταφανώς αντίθετη με την ως τώρα ρητορική της. Λίγοι όμως πρόσεξαν πως κατά την διάρκεια της ομιλίας του ο κ. Σαμαράς έκλεινε το ματάκι σε στρατηγικά σημεία του λόγου του. Φαίνεται πως ο παραλήπτης βρισκόταν εντός της χώρας και όχι στην πρωτεύουσα της Σουηδίας.

Φυσικά, τίποτε δεν είναι προδιαγεγραμμένο ακόμη, και υπήρξαν ενστάσεις του κ. Τσίπρα αλλά και της κας Παπαρήγα πως το σχέδιο είναι εμπροσθοβαρές για την αντιπολίτευση και οι υποχρεώσεις της κυβέρνησης έπονται.

Και αυτό το σημείο όμως φαίνεται να έχει ξεπεραστεί με την αποστολή σχεδίου ιδιωτικού συμφωνητικού από το Μαξίμου. Σε αυτό αναγράφεται ρητά πως σε περίπτωση αθέτησης των υποχρεώσεων της Κυβέρνησης, η τελευταία υποχρεούται αν "δώσει" υπουργεία σε κάθε ένα εκ των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Ο αριθμός και πάλι σχετίζεται με την δύναμή τους αλλά ακούστηκαν 5 στην ΝΔ, 3 στο ΚΚΕ και από 2 σε ΛΑΟΣ και ΣΥΡΙΖΑ.

Ήδη οι νομικοί σύμβουλοι των κομμάτων τα επεξεργάζονται ώστε να έρθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με συγκεκριμένες παρατηρήσεις.

Η αυριανή μέρα, όπως όλα δείχνουν, πρόκειται να αποτελέσει σταθμό στην πολιτική ζωή του τόπου.

Μάθε να απογράφεσαι

2010-09-10T16:21:00.000+03:00

Ελπίζοντας πως ο χρόνος που πέρασε από την Απογραφή των Αμειβομένων Δημοσίου θα βοηθήσει στην πιο ψύχραιμη αποτίμηση των ζητημάτων που ανέκυψαν και κυρίως των μαθημάτων που πήραμε, άφησα κάποιες εβδομάδες από την λήξη του συναγερμού πριν γράψω αυτό το πoστ.

Διάβασα αρκετές αρνητικές κριτικές (εδώ ας πούμε) και κάποιες λίγες θετικές (π.χ. εδώ) και αν και δεν πιστεύω πως πρέπει να απαντηθούν απαραίτητα σημείο προς σημείο, ελπίζω τα παρακάτω να αποτελέσουν θετική συνεισφορά στον διάλογο που έχει αναπτυχθεί. Εξάλλου ως ο κύριος αποδέκτης του βουντού στην φωτογραφία μου το τελευταίο διάστημα, νιώθω πως οφείλω αυτό το ποστ.

Μιλώντας γενικά, πιστεύω πως δεν έχουν νόημα οι κριτικές που αναπτύσσονται αποκλειστικά στον τεχνικό τομέα γιατί προφανώς – τουλάχιστον στην δική μου σκέψη – σε ένα έργο τέτοιας σημασίας δεν μπορεί να εστιάσει κανείς μονάχα στις τεχνικές πτυχές (όπως δεν μπορεί να εστιάσει κανείς αποκλειστικά σε μία συγκεκριμένη προοπτική και να ισχυρίζεται πως grosso modo ελέγχει την ουσία του έργου).

Το έργο αυτό, είχε πολιτική στόχευση, τεχνικές προϋποθέσεις, επιχειρησιακές ανάγκες, σχεδιάστηκε σε (και για) ένα συγκεκριμένο περιβάλλον που με περισσή αυταρέσκεια ονομάζουμε «ιδιαίτερη Ελληνική πραγματικότητα», και τέλος υλοποιήθηκε στα πλαίσια ενός πλέγματος έργων, ενεργειών, μεταρρυθμίσεων και στόχων που έχουμε μάθει τον τελευταίο καιρό να αποκαλούμε μνημόνιο (ή αν προτιμάτε Μνημόνιο).

Ο χρόνος σχεδιασμού και υλοποίησης δεν μπορεί να κριθεί αρκετός. Αφαιρώντας ενέργειες που είναι σημαντικές και εκ των ων ουκ άνευ, αλλά κρίνονται κυρίως προπαρασκευαστικές (π.χ. η επιλογή του αναδόχου και της πιθανής χρηματοδότησης), ο χρόνος που μας έμεινε για τον σχεδιασμό και υλοποίηση ήταν ένας ημερολογιακός μήνας.

Με μία φράση: Είχαμε σημαντικές σχεδιαστικές αστοχίες οι οποίες λόγω του χρόνου που μας δόθηκε, δεν μπορούμε να φανταστούμε πως θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Με αυτό δεν λέμε πως δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τις συγκεκριμένες αστοχίες ακόμη και με τους δεδομένους ασφυκτικούς χρονικούς περιορισμούς, αλλά πως σε τέτοια περίπτωση, και μιλώντας στατιστικά, κάποιες άλλες αστοχίες θα είχαμε στην θέση τους.

Ας απαριθμήσουμε λίγο τι έπρεπε να κάνουμε για να πραγματοποιηθεί η εφαρμογή:

• Αρμονική συνεργασία των επιχειρησιακών υπευθύνων με των τεχνικών υπευθύνων

• Δημιουργία οδηγιών και ενημερωτικού στατικού ιστοχώρου για την έγκαιρη ενημέρωση των απογραφόμενων.

• Συλλογή στοιχείων για την δημιουργία λεξικών όρων της εφαρμογής (βαθμοί, κλάδοι, ειδικότητες, φορείς κτλ.)

• Σχεδιασμός των πεδίων που θα έπρεπε να συμπληρωθούν και γενικά λειτουργικός σχεδιασμός της εφαρμογής

• Επιχειρησιακός σχεδιασμός της διαδικασίας απογραφής (π.χ. τρόπος παραλαβής πιθανής πρόσκλησης απογραφής, ρόλοι των Διευθύνσεων Ανθρωπίνου Δυναμικού, υποχρεώσεις των απογραφόμενων, ακριβής διαδικασία κτλ.)

• Σχεδιασμός και ενεργοποίηση υποστήριξης των απογραφόμενων από διαφορετικά κανάλια επικοινωνίας (εγκύκλιοι, τηλεφωνικά, email).

• Υλοποίησης της εφαρμογής

• Στήσιμο της εφαρμογής στις εγκαταστάσεις της ΓΓΠΣ

• Stress testing ώστε να βρεθούν τα όρια αντοχής της

• Tuning της εφαρμογής και της υποδομής ώστε να λειτουργούν με τον βέλτιστο τρόπο

• Συνεχής διαμόρφωση των συνθηκών και αποφάσεων ώστε να εξαλείφονται τα λειτουργικά προβλήματα κατά την διαδικασίας πραγματοποίησης της απογραφής.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο για να κατανοηθεί η πολυπλοκότητα του εγχειρήματος.

Ίσως ένα παράδειγμα να είναι χαρακτηριστικό: Κατά την διάρκεια των stress test είδαμε πως μπορούσαμε να γράψουμε 750 εγγραφές ανά λεπτό πράγμα που μας έδινε την δυνατότητα να τους απογράψουμε όλους σε 2,5 ημέρες (με παράθυρο λειτουργίας 8 ωρών / ημέρα)! Στην πράξη απογράψαμε μέχρι λίγο πάνω από 80.000 την ημέρα με peak πάνω από 250 / λεπτό. Όμως τα test δεν ήταν ρεαλιστικά με την έννοια πως προσομοίωναν καθαρή χρήση (μπαίνω, πατάω κουμπιά με διάφορες επιλογές, αποθηκεύω). Η πράξη έδειξε πως την πρώτη μέρα είχαμε χιλιάδες ανθρώπους που έμπαιναν, χάζευαν, έκαναν διάφορες κλήσεις και δεν αποθήκευαν. Χρησιμοποιούσαν δηλαδή την εφαρμογή, απλώς και μόνο για να δούνε τι έπρεπε να κάνουν. Μόλις αποκλείσαμε τα ΑΦΜ που είχαν στην διάθεσή τους αρκετές ημέρες για να απογραφούν, το σύστημα δούλεψε απογράφοντας πάνω από 12.000 σε μία ώρα.

Φυσικά, το νόημα δεν είναι πως δεν γινόταν (ή δεν έπρεπε) να κάνουμε πιο ρεαλιστικά stress tests. Φυσικά και έπρεπε. Απλώς, αν αφιερωνόταν ο σωστός χρόνος για να σχεδιαστεί και υλοποιηθεί σωστά το stress test κάτι άλλο θα είχε γίνει με χειρότερο τρόπο. Κάτι άλλο σημαντικό.

Ίσως να δείξει την μοναδικότητα του εγχειρήματος το γεγονός πως είχαμε μόνο μια ευκαιρία να δουλέψει. Ακόμη και στις εκλογές, όταν εισάγεις μια νέα τεχνολογία όπως τα sms έχεις 3-4 εκλογικές αναμετρήσεις (ή και παραπάνω) για να την δοκιμάσεις, να την ελέγξεις πιλοτικά και γενικά να την διαμορφώσεις σωστά.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στα μεγαλύτερα προβλήματα και τα θετικά σημεία που, κατά την γνώμη μου, είχαμε.

Προβλήματα:

1. Χρόνος – μην τα ξαναλέμε! Εδώ δεν υπάρχει πάντα λύση. Πολλές φορές τίθεται εξωγενώς, οπότε κάνει κανείς το καλύτερο δυνατό. Αν έχετε πάντως έλεγχο, δώστε αρκετό (όχι πολύ· οδηγεί σε χαλάρωση), και ξεκινήστε τον σχεδιασμό άμεσα.

2. Σχεδιασμός για την διαχείριση ροής των χρηστών. Η εμπειρία όλων έδειχνε πως θα είχαμε τον φόρτο στις τελευταίες ημερομηνίες τελικά είχαμε peak τις πρώτες μέρες. Βέλτιστη λύση: sliding window.

3. Λύση των θεσμικών ζητημάτων νωρίς. Όταν έχεις ανομοιογενή ομάδα έχεις συχνά διαφορετική στόχευση και αυτό αποτυπώνεται σε θεσμικά έγγραφα που δυσκολεύουν τις κινήσεις. Στην περίπτωσή μας, ο σκοπός δεν αποτυπώθηκε σωστά, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ενεπλάκη σχετικά αργά και όταν το έκανε, δεν είχαμε τα κατάλληλα εργαλεία δικαιολόγησης των πεδίων. Το αποτέλεσμα: αλλαγές στον σχεδιασμό κυριολεκτικά στο και πέντε.

Θετικά σημεία:

1. Άνθρωποι. Υποστηρίξαμε ανθρώπους μέχρι τις 3:00 το πρωί κάθε βράδυ. Μιλούσαμε και επικοινωνούσαμε συνέχεια έστω και από μακριά. Απαντήσαμε σε πάνω από10.000 email, ελέγχαμε το σύστημα κάθε βράδυ μετά τις 12 και 1, μάθαμε να ελέγχουμε εξοπλισμό που μόλις παραλάβαμε και δεν υπήρχε χρόνος σωστής εκπαίδευσης. Χωρίς κάποιους (δεν γίνεται όλους όσο και αν θέλουμε) σωστούς επαγγελματίες, παθιασμένους υπαλλήλους, εραστές της τέχνης τους, δεν μπορείς να φέρεις σε πέρας αυτό που κάνεις ειδικά όταν είναι αυτού του μεγέθους.

2. Μείωση ενδιαμέσων. Η τεχνολογία επιτρέπει την άμεση επικοινωνία που αλλάζει εντελώς τα χαρακτηριστικά της διαδικασίας. Χαρακτηριστικά, με τα email είχαμε άμεση ανταπόκριση για το τι πήγαινε καλά και τι δεν δούλευε στην εφαρμογή μας. Αν περιμέναμε τηλεφωνήματα και συλλογή των συχνών ερωτήσεων κτλ., παραδοσιακούς τρόπους επικοινωνίας δηλαδή, δεν είχαμε καμία ελπίδα να ολοκληρώσουμε το εγχείρημα.

3. Προσήλωση στον στόχο. Υλοποιήθηκε το εγχείρημα – πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της χώρας μας να απογραφούν 770.000 άνθρωποι δημιουργώντας πάνω από 900.000 εγγραφές μέσα σε 20 μέρες, επειδή όλοι, όσο και αν αναγνωρίζαμε τα προβλήματα, δεν είπαμε το γνωστό «δεν εμπλέκομαι γιατί έχει μεγάλο ρίσκο», αλλά βάλαμε πλάτη και κάνοντας τους όποιους συμβιβασμούς δουλέψαμε για την ολοκλήρωσή της απογραφής. Αυτό και μόνο αυτό είχαμε ως στόχο.

Κλείνω με αυτό που είναι πια γνωστό: Η απογραφή, κόστισε σε χρόνο των υπαλλήλων που απογράφηκαν – αναγκαίο κακό αν θες να εμπλέξεις τους ενδιαφερόμενους παρακάμπτοντας τις δύσκαμπτες διοικητικές δομές –, αλλά ως σύστημα δεν κόστισε ούτε ένα ευρώ παραπάνω από τα συνήθη έξοδα (τους υπαλλήλους, το ρεύμα, την απόσβεση των μηχανημάτων)! Αυτό και μόνο του ακούγεται και είναι – η λέξη portal είναι αρκετή για να προκαλέσει ρίγη –, επαναστατικό.

Τάδε έφη Βασκετούστρα

2010-06-12T14:54:00.001+03:00

- Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι: οι αισιόδοξοι και οι απαισιόδοξοι.

- Υπάρχει μόνο ένας Θεός, το παιδί σου. Ο μόνος που μπορεί να σε αναγκάσει να μάθεις νοηματική γλώσσα.

- Πάρτε κουτάλια. Προβλέπεται πολύ σούπα με το μουντιάλ.

- Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι: αυτοί που αναλαμβάνουν ευθύνες και αυτοί που τις αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι.

- Αν υπήρχε ελπίδα να διορθώσουμε τα προβλήματα εμείς, δεν θα είχαμε φτάσει εδώ. Η μόνη ελπίδα είναι, εμείς να μην είμαστε εμείς.

- Με την Εθνική μας ακυρώνεται η χρήση του ριπλέι.

- Η αναβλητικότητα είναι η μητέρα όλων των λαθών.

- Η ανθρωπότητα δεν έχει ανακαλύψει άλλη μέθοδο για να εμποδίσει τις άσπρες τρίχες να βγαίνουν: την καράφλα.

- Υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι. Αυτοί που ξέρουν από αριθμητική και αυτοί που δεν ξέρουν.

Ο τελευταίος καφές

2010-02-26T00:10:00.000+02:00

Ήταν άνθρωπος της ρουτίνας. Ξύπνησε στις 8:30, λίγο αργότερα αν το συγκρίνεις με ένα ή δύο χρόνια πριν, αλλά συνηθισμένο για το τελευταίο διάστημα.

Πρωινές ετοιμασίες, και στον δρόμο. Το καφέ ήταν οκτώ λεπτά με τα πόδια. Ανηφόρα αλλά έτσι πρέπει. Πρώτα η ανηφόρα, και στον γυρισμό η κατηφόρα. Τότε που το σώμα αρχίζει να σκέφτεται τρόπους αντίστασης στο μυαλό, τότε βοηθάει η κατηφόρα. Τώρα το πρωινό σφρίγος και η αύρα τού έδινε δυνάμεις.

Μπήκε μέσα και κάθησε στο συνηθισμένο. Είχε περάσει έξω από τον σταθμό και μάζεψε την free εφημερίδα του, καθόλα έτοιμος.

Ο διπλός espresso ήρθε· ήπιε τις δυο γουλιές γρήγορα πριν κρυώσει. Τον υπόλοιπο θα τον έπινε σιγά σιγά όσο διάβαζε.

Ίδια μαυρίλα και σήμερα, ακόμη και στις ελεύθερες εκδόσεις. Αυτές, που δεν έχουν ανάγκη να φορτώνονται με άχρηστα έντυπα και DVD που αγοράζουμε για να μην δούμε για να πουλήσουν. Αυτές που δεν ψάχνουν τον τσακωμό για να σε τραβήξουν, γιατί έχουν το μεγαλύτερο δέλεαρ: είναι τζάμπα.

Όλα έχουν υπέρ και κατά θα μου πεις. Οι τζάμπα σε τραβάνε μέχρι να τις αποκτήσεις αλλά μετά τις βαριέσαι αμέσως - είναι οι τσούλες της ενημέρωσης. Αυτές που πληρώνεις έχουν λιγότερους πελάτες, αλλά αν δώσεις τα λεφτά, πρέπει να τις ξεκοκκαλήσεις από πάνω ως κάτω για να πάρεις όσο γίνεται περισσότερα πίσω. Μόνο τα γράμματα των αναγνωστών δεν διάβαζονται με τίποτε...

Είχε σηκώσει τις κεραίες· το είχε μάθει τους τελευταίους οκτώ μήνες το κόλπο: Διάβαζε και πρόσεχε τι έλεγαν οι θαμώνες. Όχι όλα, προφανώς. Μόνο κάτι σκόρπια δεξιά και αριστερά, αρκετά όμως για να περνά την ώρα του ευχάριστα, να μαζεύει τσιτάτα για το βιβλίο που θα έγραφε κάποτε. (Δεν το πίστευε ούτε ο ίδιος αλλά δεν τολμούσε να το παραδεχτεί· το άφηνε μόνο μέσα σε παρενθέσεις).

- Ευτυχώς δεν έχω πρόβλημα με την στύση μου, η καρδιά μου ήτανε! Λέει ο ένας μεσήλικας στο άλλο και σκάει ένα τρανταχτό γέλιο σε μια αρχαιόθεν προσπάθεια να ξορκίσει τον θάνατο. Ή μήπως ήταν ανέκδοτο που τώρα τελείωνε παραδίνοντας την ατάκα;

Όχι. Ανέκδοτο είχε ακούσει προχθές από τους νεαρούς:

-Τελικά ποιο είναι το σωστό, ρωτάει η ξανθιά: Ιράν ή Ιράκ;

Ο δεύτερος άργησε να το πιάσει, και μόνο τα γέλια του τρίτου άπλωσαν παλαμάρια και τον τράβηξαν μαζί τους. Παρατήρησε πως ο όγκος του γέλιου ανάμεσά τους ήταν σταθερός: Αν ο ένας αργούσε να ξεκινήσει, θα τελειώνε και τελευταίος. Πάντως κάθε τρεις λέξεις έσκαγαν στα γέλια, ανέμελοι θαρρείς, χωρίς να έχουν δει ειδήσεις, να έχουν ακούσει για την κρίση, να έχουν θυμώσει για τις επικρίσεις, να έχουν κλάψει γιατί έχουν αντικρύσει την φτώχια, τον πόνο και την μιζέρια.

Νέοι με κάθε σημασία της λέξης: Μικροί στην ηλικία, άβγαλτοι, άπειροι, αφελείς. Μακάρι να μην μεγαλώσουν, ευχήθηκε μέσα του. Λάθος. Μακάρι να μην χρειαστεί να μεγαλώσουν. Δεν είναι το ίδιο.

Τελείωσε τον καφέ καθώς άκουσε τον τριαντάρη να βγάζει λογύδριο κατά της θρησκείας αποδεικνύοντας πως η ανισότητα των δύο φύλων έχει θρησκευτικές ρίζες.

Συνέχισε. Πορτοκαλάδα. Φυσική. Ευχαριστώ.

Άρχισε, να κοιτάζει και τους γύρω του περισσότερο. Αν τελείωνε γρήγορα η εφημερίδα τότε δεν θα είχε τι να κάνει. Κοίταξε με θλίψη τον συνταξιούχο που φόραγε το ψαθάκι του καθώς είχε τελειώσει το μέτρημα των ψιλών. Δεν έβγαλε χαρτονόμισμα· πλήρωσε με κέρματα· είκοσι λεπτά πουρμπουάρ, από το μαύρο πορτοφολάκι για τα ψιλά, αυτό που μοιάζει με τακούνι. Αλήθεια φτιάχνει κανένας τέτοια πορτοφολάκια πια; Τα αγοράζει κάποιος σήμερα, χθες; Ή μήπως σταμάτησαν να τα φτιάχνουν εκεί κάπου λίγο μετά την μεταπολίτευση και τώρα πουλάνε από στοκ;

Η μόνη γυναίκα, ήταν λίγο ατημέλητη, καθόλου θηλυκή θα έλεγε, αν και είχε κάτι το ευάλωτο αυτή η πρωϊνή της εμφάνιση, κάτι που τραβάει ένα συγκεκριμένο είδος άντρα, αυτού που θέλει να προσφέρει προστασία· του μπράβου των σχέσεων. Διάβαζε ένα μικρό βιβλίο, με τα μικρά της δάχτυλα να δείχνει τις σειρές και σχεδόν να συλλαβίζει. Αίνιγμα τι έκανε τέτοια ώρα. Λες και ετοιμαζόταν για κάποιο διαγώνισμα ιθαγένειας και μάθαινε Ελληνικά. Μπα σε καλό σου, που τα βρίσκεις.

Κούνησε το κεφάλι, πλήρωσε και σηκώθηκε, αφήνοντας την εφημερίδα για τον επόμενο.

Κίνησε για το σπίτι με μια αδιόρατη μελαγχολία· θα του λείψουν όλα αυτά.

Αύριο βλέπεις, μετά από οχτώ μήνες, ξαναέπιανε δουλειά.

Το πρόβλημά μας είναι ταξικό

2010-02-08T00:11:00.000+02:00

Διάβασα αυτό το άρθρο και δεν μπόρεσα να κάνω κάποιες αρνητικές σκέψεις για την κατάσταση που φτάσαμε.

Η αλήθεια είναι όμως, πως μου επέτρεψε να δω καθαρά, κάτι που θα έπρεπε να είχα καταλάβει από καιρό:

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ταξικό.

Μην γελάτε, δεν προσχώρησα στο ΚΚΕ. Δεν μπορείς όμως να μην παραδεχτείς πως η μαρξιστική λογική έχει να μας δώσει εργαλεία για να καταλάβουμε την σημερινή κατάντια μας.

Όταν το συνειδητοποίησα ήταν σαν μια βαριά ομίχλη, μια αχλύ, να σηκώθηκε ξαφνικά, σαν να ήρθε η επιφοίτηση, (epiphany θα πούνε οι φίλοι και σύμμαχοί μας Βρεττανοί).

Τι είναι κοινό στα θέματα του Ασφαλιστικού και του Φορολογικού; Για ποιον λόγο η Φοροδιαφυγή μας διαφεύγει; Γιατί η μόνη μεταρύθμιση που βλέπουμε είναι η μεταρύθμιση των μεταρυθμιστικών διαθέσεων των Κυβερνήσεών μας;

Μα φυσικά οι τάξεις μας.

Όταν σε όλον τον κόσμο ταξικά θεωρούνται τα προβλήματα που έχει μία τάξη επειδή καταπιέζεται από κάποια άλλη, στην Ελλάδα ακολουθούμε τον τρίτο δρόμο και έχουμε άλλου είδους ταξικά προβλήματα, μοναδικά στον κόσμο.

Το πρόβλημά μας είναι πως δεν έχουμε φτιάξει σωστές τάξεις!

Αντί να έχουμε τους φτωχούς εργάτες και τους πλούσιους βιομηχάνους, έχουμε τους καλούς γιατρούς μαζί με τους αγιογδύτες κυνηγούς φακελακίων. Έχουμε τους έντιμους εφοριακούς στοιβαγμένους με τους εκβιαστές ολκής.

Έχουμε τους Δικηγόρους που δουλεύουν δωρεάν για άπορους, με τους τηλεορασάκηδες καλοπληρωτές δικαστών. Ή τους άμισθους, στυγνά εκμεταλλευμένους δημοσιογράφους, με τους επαγγελματίες χειραγωγούς - προς ίδιον όφελος - της κοινής γνώμης.

Να συνεχίσω; Τους αγρότες που δουλεύουν έξω στις καιρικές συνθήκες για χασούρα, με τους επαγγελματίες επιχορηγούμενους συνεταιριστοφάγους. Αυτούς που κλείνουν δρόμους χωρίς στοιχειωδώς να ξέρουν ποιούς χτυπάνε με αυτή την κίνηση.

Έχει και άλλο: Τους βενζινοπώλες που χάνουν από τις αυξήσεις και τους λαθρέμπορους με τα σλέπια, τους ταξιτζήδες που τρέμουν μην πεθάνουν στην βραδινή βάρδια με τους διαμαρτυρώμενους γιατί θα αυξηθεί η φορολογία από τα δυσθεώρητα ύψη των €500 το έτος.

Η λίστα ατελείωτη.

Έλεος.

Πάντα μάλωνα γιατί έλεγα πως υπάρχει μεγάλη ευθύνη του ενός εκάστου από εμάς. Πάντα μου αντέτειναν πως η ευθύνη είναι της κυβέρνησης που εξέθρεψε αυτόν τον λαό.

Σήμερα είδα την λύση στον γρίφο. Φταίει η ενδιάμεση εκπροσώπευση. Φταίνε τα συνδικάτα, οι συνεταιρισμοί, τα διάφορα επιμελητήρια και παντός είδους ομάδες, οργανώσεις, γκρουπούσκουλα. Αυτοί φταίνε. Διαλέγουν με προσοχή τα μέλη τους ώστε να είναι μισοί μισοί. Μισοί καλοί και μισοί σκάρτοι. Έτσι, όποτε κυνηγάς τους σκάρτους βάζουν μπροστά τους καλούς και κόβουν την φόρα του ελεγκτή, του μεταρυθμιστή, του νεωτεριστή.

"Μα καλά θα βάλετε φόρο στα αυτοτελώς φορολογούμενα εισοδήματα των Δημοσίων Υπαλλήλων;" Δεν γίνεται. Θα βρούνε τον καϋμένο τον δασκαλάκο, τον κακομοίρη με τα τέσσερα παιδιά, την περίπτωση την αδικημένη τέλως πάντων και θα στην φέρουν. Νάτη η Αδικία. Αδικία όχι αδικία. Με Α κεφαλαίο. Έτσι, η κυβέρνηση σταματάει, και για τους σωστούς τους λόγους, λέει το Μεγάλο Όχι. Αυτό το Όχι όμως, είναι που την τρώει.

Αν είναι όμως αυτό το πρόβλημα, τότε κάπου εκεί είναι και η λύση. Πρέπει να δώσουμε κίνητρα για να αυτοκαθαριστούν οι τάξεις από τα παράσιτα, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να νικήσουμε στο ιδεολογικό πεδίο. Ίσως πρέπει να κατασυκοφαντούμε ολόκληρες ομάδες μέχρι να αυτοκαθαριστούν. Άδικο θα μου πείτε. Άδικο. Και τώρα; Είναι εικόνα Δικαιοσύνης αυτή που βλέπετε γύρω σας;

Βρείτε άλλον τρόπο, δεν έχει σημασία. Αλλά πρέπει ο σύλλογος των Εφοριακών να διώξει αυτούς που κλέβουν. Ας μείνουν οι μισοί δεν με νοιάζει. Και μετά θα του αναγνωρίσω το δικαίωμα στην απεργία. Μετά. Όχι τώρα.

Έλεος.

Έχω αρχίσει και την λέω συχνά αυτή την λέξη. Επιτέλους, μην μου δίνετε άλλη αφορμή.

Η ουσία του συμβολισμού

2009-10-02T21:18:00.000+03:00

Θα ήθελα συμβολικά, να πάρω για μια φορά έστω, μια απόφαση ουσίας.

Αφού ως τώρα ουσιαστικά έχω κάνει μόνο συμβολικές πράξεις...

Εκλογές πάλι...

2009-09-19T11:52:00.002+03:00

Κάνω έκκληση στην αποχή. Κάνω έκκληση στο λευκό.

Έλα.

Μου λείπεις.

Έλα και κάνε παρέα με τα μικρά κόμματα. Κάνε παρέα με τους κατατρεγμένους. Τους οικολόγους, τους κυνηγούς, τους γυμνούς και τους ξυπόλητους.

Δώσ τους λίγη δύναμη και λίγη φωνή.

Δεν θα την πουλήσουν.

Κυρίως όμως όταν τους την δώσεις, θα την πάρεις από τους μεγάλους. Αυτούς που επιτέλους θα πρέπει να αρχίσουν να βλέπουν ποσοστά από 3... και όχι από 4...

Γιατί αν πάρουν από 30% οι δυό τους τότε θα πέσει πολύ γέλιο.

Έλα ψυχή μου, έλα.

Μου λείπεις.

Η Δημοσιογραφία στην υπηρεσία της Κοινωνίας

2009-08-13T10:28:00.004+03:00

Από όπου και να πιάσεις το θέμα δεν τελειώνει με τίποτε.

Να θίξω την μιζέρια της Εγχώριας Δημοσιογραφίας που δεν έχει καταλάβει πως η θεαματικότητα θέλει Αρετή και Τόλμη, θέλει καινοτομία, θέλει συνεχή ανανέωση;
Να πω για την τρομερή συνέργια στην παραγωγή ειδήσεων και στην αναπαραγωγή τους (ακόμη και οι λέξεις την αποτυπώνουν γλαφυρά);
Να μιλήσω για την τρομερή συνέργια στην παραγωγή ειδήσεων και στην αναπαραγωγή τους (ακόμη και οι λέξεις την αποτυπώνουν γλαφυρά);
Να κοιτάξω την μεταμοντέρνα εκδοχή του γιού που ακολουθεί το επάγγελμα του πατέρα του;
Να εντρυφήσω στις απαραίτητες γνώσεις εφόδια που του έδωσε η προηγούμενη δουλειά του, στο να κάνει ευσυνείδητα την επόμενη;
Να υποθέσω και να κάνω σενάρια για το αν το σώμα που τον έδιωξε, τον κυνηγάει ες αεί;
Να δω τι επιτυχημένος θεσμός αυτός της πολιτικής ασυλίας· απόδειξη η χρονική και γεωγραφική διασπορά του;
Να κλάψω γιατί σε χώρα που σε αυτά τα θέματα μου φαίνεται πιο υπανάπτυκτη από την δική μας, η αστυνομία κάνει καλύτερα την δουλειά της από ό,τι εδώ;
Προτιμώ να γελάσω χαιρέκακα με την υπόθεση πως η δικαιοσύνη θα κάνει την δουλειά της όπως και εδώ, και θα δικαιώσει τον λαμπερό επιχειρηματία.

Αγγελία

2009-07-13T01:45:00.003+03:00

Ζητείται μαγνήτης σαν και αυτόν που έφερε την επανάσταση στην βιομηχανία της ραπτικής, μαζεύοντας όλες τη βελόνες και καρφίτσες και εξαφανίζοντας τα εργατικά ατυχήματα που ταλάνιζαν τον κλάδο. Θέλουμε έναν μαγνήτη για τις αγωνίες ώστε να τις μαζεύουμε στην γωνία και να μην μας κάνουν την ζωή μαύρη. Πρέπει να μαγνητίζει αγωνίες για το αν θα βρούμε εισιτήριο με το πλοίο στις διακοπές, για τα σπυράκια του μωρού, για το αν θα περάσουμε αρκετά μακριά από την οικογένειά μας στις πανελλαδικές, για το αν θα μπει σε μια σχολή που θα βρίσκει δουλειά αύριο το παιδί, για το τι θα γίνει με τους βρωμομετανάστες, για το αν θα επιζήσουμε σε αυτή την χώρα ή πρέπει να κρυφτούμε σε κανένα φορτηγό και να πάμε στην επόμενη, για το πότε θα αλλάξει επιτέλους κάτι σε αυτή την χώρα, για το πότε θα αλλάξουμε επιτέλους κάτι σε αυτή την χώρα. Δεκτές και αγωνιοσκούπες. Είναι λίγο πιο κουραστικές από τους μαγνήτες, αλλά είμαστε διατεθιμένοι να κουραστούμε.

Home

2009-06-05T23:32:00.001+03:00

Όσοι είχαν την τύχη να δουν το Home στον Skai απόψε, δεν μπορούν πια να αμφιβάλλουν πως το περιβάλλον, πρέπει να είναι πρώτο στην σκέψη κάθε απόφασής μας, μεγάλης ή μικρής.

Και ναι, αυτό ξεκινάει με την ψήφο μας την Κυριακή....

Δωμάτια με θέα

2009-05-30T00:30:00.003+03:00

Το 1994 με ένα παλιόπαιδο από αυτά που ο χρόνος τα μεταλλάσει σε κουμπάρους, πήγαμε διακοπές στην Ίο. Δύο πράγματα θυμάμαι από εκείνες τις διακοπές (οκ, οκ θυμάμαι περισσότερα αλλά δύο φτάνουν για τώρα).

Ένα βράδυ πήραμε το λεωφορείο για την χώρα το οποίο ήταν γεμάτο μέχρι ασφυξίας. Καθόμαστε όρθιοι περιμένοντας να ανέβει τις ανηφοριές, πράγμα που έκανε με περισσή στεναχώρια και ασθμαίνοντας. Ακριβώς πίσω μου είναι δυο τουρίστες, Ιρλανδοί θα έλεγα τώρα αν με ρωτούσες.

Ενώ έχουμε όλοι ιδρώσει και ελπίζουμε να φτάσουμε σώοι χωρίς να μας φύγει το ζελέ από τα μαλλιά, ξαφνικά ακούω τον ένα από τους δύο:

A long, long time ago...
I can still remember
How that music used to make me smile.
And I knew if I had my chance
That I could make those people dance
And, maybe, they'd be happy for a while.

But February made me shiver
With every paper I'd deliver.
Bad news on the doorstep;
I couldn't take one more step.

I can't remember if I cried
When I read about his widowed bride,
But something touched me deep inside
The day the music died.

Και τότε, θαρρείς με μια φωνή όλο το λεωφορείο συνέχισε:

So bye-bye, miss american pie.
Drove my chevy to the levee,
But the levee was dry.
And them good old boys were drinkin' whiskey and rye
Singin', "this'll be the day that I die.
"this'll be the day that I die."

Α, δεν πήγαμε παραπέρα, συνεχίσαμε τρεις η τέσσερεις φορές το ρεφραίν.

Και όταν τελειώσαμε - το λεωφορείο θαρρείς πως είχε πάρει θάρρος και την είχε καταπιεί την ανηφοριά - γυρνάει ο ένας Ιρλανδός στον άλλο:

See, I told you they'd know it!

Με το λεωφορείο λοιπόν πηγαίναμε στην χώρα και πίναμε μέχρι το πρωί σε ένα δωματιάκι μικρό χωρίς θέα χωρίς αέρα αλλά με ποτά, τηλεοράσεις στον τοίχο(!), και καλή μουσική.

Τι καλή δηλαδή, AC/DC όλη νύχτα! Χορεύαμε, μιλούσαμε, πίναμε, χτυπιόμασταν και κάτι που δεν θυμόμαστε να κάνουμε αρκετά: γελούσαμε.

Τέλειο μαγαζάκι, τέλειο δωματιάκι που κάποιος έφτιαξε και μας χάρισε στιγμές μοναδικές. Μας κράτησε τρεις μέρες κοντά του μέχρι που ο φόβος έχασε οριστικά από τις ορμόνες και βγήκαμε στο κυνήγι.

Έστω και αν δεν έβαλε ούτε ένα τραγούδι από άλλο συγκρότημα κάθε νύχτα, όλη νύχτα.

Χθες, βρεθήκαμε σε ένα μεγαλύτερο δωμάτιο. Όμως και αυτό είχε τα Video Wall του, και αυτό είχε την ίδια θέα, και σ'αυτό το μενού είχε μόνο AC/DC.

Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια.

Αμφιβάλλω πολύ.

Αλλά δεν μπορώ να μην φαντάζομαι, τον φίλο από την Ίο, να έχει έρθει με το πλοίο και να βρίσκεται στο ίδιο δωμάτιο με μας χθες, χτυπώντας το κεφάλι πάνω κάτω...

Φαντασίωση

2009-05-14T18:00:00.003+03:00

- Σήκω πάνω ρε και φύγε.

- ;;;

- Σήκω είπα δεν μπορώ να σε βλέπω.

- Σας παρακαλώ...

- Άκουσες τι σου είπα; Θέλω να πιω έναν καφέ με την ησυχία μου και δεν γίνεται αυτό με την φάτσα σου μπροστά μου. Δεν μπορώ να ανανπνέω τον αέρα που μολύνεις.

- Μα τι λέτε τώρα;

- Αυτό που ακούς. Είσαι μονάχα βάρος σε αυτόν τον πλανήτη. Ξέρεις γιατί; Γιατί ενώ κλέβεις, και το ξέρει όλη η Ελλάδα, ενώ σε έχουν κάνει σούργελο σε όλα τα κανάλια, εσύ συνεχίζεις να κυκλοφορείς από εκδήλωση σε εκδήλωση.

- Δεν σας επιτρέπω κύριε.

- Δεν με ενδιαφέρει τι επιτρέπεις και τι όχι. Το θέμα είναι πως δεν είσαι άντρας. Δεν έχεις την αξιοπρέπεια να δεχτείς τα χτυπήματα της μοίρας. Έκλεψες, σε έπιασαν, δέξου το. Αλλά αντέδρασες σαν ανέτοιμος και σαν χέστης.

-Μα τι λέτε τώρα.

- Ρε άντε φύγε ρε Παυλίδη είπαμε. Φύγε να ησυχάσουμε και να πιούμε τον καφέ μας. Άντε πια.

- !!!!

Επιστολή στον κ. Πορτοσάλτε

2009-04-26T18:46:00.001+03:00

Αγαπητέ κ. Πορτοσάλτε,

Ανήκετε στην μερίδα εκείνη των δημοσιογράφων η οποία πιστεύει στην δημοσιογραφική δράση. Πιστεύετε πως "μέχρι τώρα οι δημοσιογράφοι αρκούνταν να περιγράφουν τον κόσμο. Η ουσία είναι να τον αλλάξουν.", για να παραφράσω την 11η θέση.

Είναι άξια επαίνου αυτή η προσπάθειά σας να ερευνήσετε, να κριτικάρετε, να αποκαλύψετε, τα κακώς κείμενα της Ελληνικής Πολιτείας. Από τον Ασωπό μέχρι το δάσος του Σέιχ Σου· από το εγκατελειμένο σπίτι που καταρρέει στο τσιμεντομένο πάρκο-πάρκινγκ.

Ευτυχώς για εσάς ως δημοσιογράφο (δυστυχώς ως πολίτη), υπάρχει άφθονη δουλειά. Κατακλύζεστε είμαι σίγουρος από email με θέματα προς διερεύνηση. Δεν είναι τυχαίο πως υπάρχει διάχυτη δυσαρέσκεια στους πολίτες για την κατάσταση της χώρας μας. Ήθελα να συμπληρώσω στους περισσότερους τομείς. Θα έπρεπε όμως να πω σε όλους τους τομείς, αφού δεν μπόρεσα να σκεφτώ έστω και έναν που να λειτουργεί ικανοποιητικά.

Σας κάνω έκκληση και εγώ με την σειρά μου να κοιτάξετε ένα θέμα που μας αφορά όλους. Ένα θέμα που ανήκει στην καρδιά των προβλημάτων που μας ταλανίζουν. Έχει βρεθεί ένας άνθρωπος που μπορεί να βοηθήσει να εστιαστούν οι προσπάθειες όλων μας στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Ο άνθρωπος είναι ο κ. Θ. Τενέζος ο οποίος κάνει απεργία πείνας έξω από την επιτροπή ανταγωνισμού. Ξέρω πως γνωρίζετε το θέμα και πως έχετε για λίγο ασχοληθεί με αυτό. Πρέπει όμως να ασχοληθείτε ενδελεχέστερα και πιο επισταμένα. Μην αφήσετε αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη. Τα καρτέλ, η ατιμωρησία, η ακρίβεια, η ασυδοσία των ισχυρών, η υποταγή των κρατικών λειτουργών σε ιδιωτικά συμφέροντα, η χειραγώγηση της κοινής γνώμης από κατευθυνόμενα μέσα - όλα μαζί τα προβλήματα που μας απασχολούν ως κοινωνία, συγκατοικούν σε μια ανίερη συμβίωση, σε ένα κοινόβιο από την κόλαση, σε μια μικρογραφία της παθογένειας, σε αυτό το πρόβλημα.

Δείτε το. Εξετάστε το. Δεν λέω πως ξέρω όλα τα δεδομένα. Ζητήστε τα. Αν μη τι άλλο ο άνθρωπος τα προσφέρει απλόχερα. Δεν είναι απλή απόφαση η απεργία πείνας. Την πήρε και την υλοποιεί. Μην αφήνετε έναν άνθρωπο να πεθαίνει κοιτώντας αλλού. Μην αφήσετε η προσπάθεια αυτή να πάει χαμένη. Στηρίξτε την ή έστω εξετάστε την και προβάλετε την πραγματικότητα όπως εσείς την αντιλαμβάνεστε.

Μην την αφήνετε όμως να την φάει το μαύρο σκοτάδι.

Δεν το αξίζει.

Δεν το αξίζετε.

Με τιμή,
Βάσκες

Υ.Γ.1 Αν σας ενοχλεί που γράφω το μπλογκ μου με ψευδώνυμο και έτσι σας στέλνω και την επιστολή, επικοινωνήστε μαζί μου και θα σας δώσω τα στοιχεία μου.

Υ.Γ.2 Αν θέλετε απαντήστε μου. Έστω και ευγενικά απορρίπτοντας το αίτημά μου. Μην στέκεστε στην θλιβερή ουρά των αρμοδίων που κρύβονται μην απαντώντας. Είναι ήδη κάτι παραπάνω από αρκετοί.

Επιτέλους γυρίστε από τις διακοπές

2009-04-20T18:13:00.003+03:00

Επιτέλους, ας γυρίσουν όλοι οι δημοσιογράφοι και οι κυβερνώντες από τις παρατεταμένες διακοπές τους.

Επιτέλους, ας τους φωτίσει το φως που με τόσο κόπο κράτησαν στις παλάμες τους κόντρα στο θέλημα του Αιόλου.

Επιτέλους, ας ασχοληθούν με κάτι που έχει σημασία για όλους μας, κάτι που μας αγγίζει όλους γιατί πρόκειται για μια προσπάθεια που κάνει ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας.

Επιτέλους, ας σπάσει η ένοχη σιωπή.

Κάτι ίσως να κινείται...

2009-04-06T20:40:00.004+03:00

Αναμεταδίδω από το Fox News τα νέα για την εκπομπή του ΑΝΤ1.

Επιτέλους ακούγεται δειλά δειλά το γεγονός της απεργίας του Τενέζου. Είναι ένα πρώτο βήμα.

Ένα πρώτο βήμα για την αποκατάσταση της ανθρωπιάς μας. Άργησε. Δεν είναι αρκετό.

Είναι όμως κάτι.

Η αναλγησία συνεχίζεται...

2009-04-01T17:50:00.003+03:00

Ο Θοδωρής μας έστειλε το παρακάτω παρακαλώντας μας να το δημοσιεύσουμε. Το κάνουμε με χαρά, μια και δεν υπάρχουν κανάλια προς τα ΜΜΕ ώστε να κάνουν αυτά την δουλειά τους. Η ανεξαρτησία του Τύπου σε όλο το μεγαλείο της.

Βλέποντας την αναλγησία και την ένοχη δήθεν αδιαφορία του πολιτικού κόσμου και των μηχανισμών ελέγχου και δικαιοσύνης, που στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μόνον για ιδιοτελή συγκάλυψη της ύπουλης επίθεσης λάσπης που εκτοξεύεται εναντίον μου, προστατεύοντας τα μεγάλα συμφέροντα, ΕΠΩΝΥΜΑ σας στέλνω:

Μηνυτήρια αναφορά ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών κατά του Σπυρίδωνος Ζησιμόπουλου του Κων/νου, προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού, για τα αδικήματα:
α) κατάχρηση εξουσίας (άρθρο 239 Π.Κ.)
β) παράβαση καθήκοντος (άρθρο 259 Π.Κ.)
γ) παρασιώπηση εγκλημάτων (άρθρο 232 Π.Κ.)
Συμπληρωματικό υπόμνημα της IRON TENCO Α.Ε. επί της ως άνω μηνύσεως κατά του Σ. Ζησιμόπουλου του Κων/νου, προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού, Ενώπιον του κ. Πταισματοδίκου Αθηνών (19ο Τμήμα).
Διάταξη του Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών Ιω. Π. Διώτη, για άσκηση ποινικής δίωξης κατά του Σπυρίδωνος Ζησιμόπουλου του Κων/νου, προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού για παράβαση καθήκοντος (άρθρο 259 Π.Κ.), της 2/7/2008.

Σας παρακαλώ για την αναδημοσίευση των στοιχείων.

Τενέζος Θεόδωρος

Email: tenezos@hotmail.com Τηλ: 6982009287

The Revolution Will Not Be Televised

2009-03-29T02:30:00.005+02:00

Πέρασα σήμερα από τον Θοδωρή. Είναι καλά, ευδιάθετος και τρομερά αισιόδοξος πως όλα θα πάνε καλά. Όλα θα γίνουν καλύτερα, τώρα που σιγά σιγά τα κόμματα ενεργοποιούνται και που τα κανάλια δεν μπορούν να το αγνοήσουν για πολύ περισσότερο.

Θοδωρή, ελπίζω να έχεις δίκιο. Ελπίζω η αισιοδοξία σου να επαληθευτεί στο ακέραιο. Να ξέρεις πως ο αγώνας σου είναι έμπνευση για όλους μας, για όλους τους ανθρώπους του καναπέ που βγαίνουν από το σαλιγκαρόσπιτό τους μια στις τόσο και τους τυφλώνει το φως.

Αυτή την φορά θα τυφλωθούν οι άλλοι.

Όσοι θέλουν να δουν την επανάσταση στην τηλεόραση ας πάνε εδώ. Κυρίως όμως, ας σηκωθούν από την καρέκλα τους.

UPDATE: Αύριο το Βράδυ (Δευτέρα 30/3) 20:30 με κεριά στον Θοδωρή. Όλοι πρέπει να πάμε.

Κάλεσμα

2009-03-25T22:54:00.001+02:00

Ανοικτή επιστολή στον Υπουργό Ανάπτυξης

2009-03-23T16:18:00.004+02:00

Αγαπητέ κ. Χατζηδάκη,

Σας γράφω ως ένας πολίτης και μπλόγκερ, που αν και εν γένει δεν είμαι θετικά διακείμενος στην κυβέρνησή σας, εντούτοις αναγνωρίζω το ήδη σημαντικό έργο που έχετε επιτελέσει στο σύντομο χρονικό διάστημα της υπουργικής σας θητείας. Είστε, αν μη τη άλλο, άνθρωπος των έργων και όχι των λόγων, ως η πλειονότητα των πολιτικών που ενδημούν.

Αυτή ακριβώς η αναγνώριση, μού δίνει το θάρρος να σας στείλω το παρόν γράμμα και να σας προτρέψω και εγώ, μαζί με τόσους άλλους στο διαδίκτυο αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία να σκύψετε στο πρόβλημα που θέλει να φέρει στο φως ο κ. Θ. Τενέζος με την απεργία πείνας που πραγματοποιεί εδώ και 39 ημέρες.

Το ζήτημα που θέτει, στην πραγματικότητα, δεν έχει πολιτική χρειά. Ίσως είναι και αυτό ένα σημάδι του βάθους των προβλημάτων που μαστίζουν την χώρα μας. Ενώ σε κάθε ευνομούμενη κοινωνία θα έπρεπε οι κοινωνικές δυνάμεις να μάχονται για την πολιτική κατεύθυνση της χώρας εδώ δεν έχουμε ούτε τα αυτονόητα: Δικαιοσύνη, Ισονομία, Κάποιες (όχι ίσες απλώς κάποιες) ευκαιρίες για όλους.

Ο κ. Τενέζος προσπάθησε να ενσαρκώσει τον πλέον σημαντικό εκπρόσωπο του σύγχρονου καπιταλισμού, και δη της νεοφιλελεύθερης εκδοχής του: Τον Σουμπετεριανό επιχειρηματία. Αυτόν που με μόχθο στήνει από το μηδέν μια δική του επιχείρηση, ρισκάροντας και κοπιώντας, κερδίζοντας για τον εαυτό του και τους δικούς του αλλά και δίνοντας κάτι πίσω στην κοινωνία: Επαγγελματική εξυπηρέτηση και, σε μια στιγμή τρέλλας προφανώς, φτηνότερες υπηρεσίες.

Αυτό ακριβώς τον έβαλε στο μάτι αυτών που θέλουν να απομυζούν τους κοινωνικούς πόρους, αυτών που είναι οι πραγματικοί ενάντιοι των μεταρρυθμίσεων και των εκσυγχρονισμών, αυτών που υποθάλπουν την ακρίβεια, αυτών που πράγματι μπορούν να αποκληθούν συντηρητικοί: Του καρτέλ.

Αυτοί είναι εχθροί μας συνολικά. Όχι δικοί μου η δικοί σας. Είναι εξίσου εχθροί της κ. Παπαρήγα και του κ. Καραμανλή, αλλά και όλων των κομμάτων. Είναι αυτοί που δεν αφήνουν λεφτά για τον συνταξιούχο, αυτοί που δεν επιτρέπουν την δικαίωση του μικρομεσαίου, αυτοί που επιτρέπουν στους βουλευτές τους να βγαίνουν, και εμποδίζουν αυτούς που πραγματικά τιμούν το αξίωμα.

Αυτούς πρέπει να πατάξουμε. Αυτοί είναι οι οχτροί και έχουν ήδη μπει στην πόλη. Δεν πρέπει άλλο να συνεχίζουμε να γελάμε σαν τα παιδιά.

Είστε σε θέση που μπορεί και να κάνει κάτι ουσιαστικό αλλά και να δώσει το παράδειγμα. Πρέπει να σταματήσουμε να φωνάζουμε ζήτω και γεια σαν κάθε μέρα.

Ο χρόνος του κ. Τενέζου, ο χρόνος της αθωώτητάς μας τελειώνει με αμείλικτο ρυθμό.

Με τιμή αλλά και ανυπομονησία,

Βάσκες
http://basquez.blogspot.com

UPDATE:
H Butterfly ξεκίνησε μια όμορφη προσπάθεια πίεσης στα ΜΜΕ. Έστειλα και εγώ λοιπόν την επιστολή σε όλα τα email που αναγράφονται εδώ. Περιμένω κάποιος επιτέλους να κάνει κάτι σε αυτή τηνχώρα. Η επιστολή αναλυτικά:

Αγαπητοι κυριοι,

Εδω και 39 ημερες, ενας συμπολιτης μας, ενας συνανθρωπος μας, εχει θεσει τη ζωη του σε κινδυνο, ως εκφραση διαμαρτυριας και απελπισιας στην παντοδυναμια των καρτελ, που με αθεμιτα μεσα διαμορφωνουν τις τιμες και τον ανταγωνισμο και καταπινουν τις μικρομεσαιες επιχειρησεις, οταν αυτες πανε να αναπτυχθουν και δεν ακολουθουν τους δικους τους κανονες.

Ο Θοδωρης Τενεζος, κατεστραμμενος απο τα καρτελ, αντιμετωπιζοντας την αδιαφορια του κρατους και των θεσμων, βρισκεται για 39η εβδομη ημερα εξω απο το κτιριο της Επιτροπης Ανταγωνισμου σε απεργια πεινας. Κανενα καναλι δεν εχει ασχοληθει ιδιαιτερα -εως καθολου- με το θεμα, δειχνοντας μια αδιαφορια ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΠΤΗ. Και φυσικα, δεν υπαρχει ουτε μια περιπτωση στο εκατομμυριο να μην το γνωριζουν τα ΜΜΕ, αφου εχει κυριολεκτικα βουιξει το διαδικτυο. Για την αδιαφορια των πολιτικων παραγοντων, ας μη μιλησουμε καν!

Παρόλα αυτά, ως Ελληνας πολίτης, θέλω να διατηρώ την πίστη και πεποίθηση ότι η χώρα μου έχει ανθρώπους με αίσθηση του δικαίου και του καθήκοντος. Περιμένω από εσάς να τιμήσετε τη θέση σας στην καρδιά των ανθρώπων που εμπιστεύονται σε εσάς την ενημέρωσή τους και να αναδείξετε αυτό το μείζον θέμα, όπως του πρέπει. Όλα τα στοιχεία είναι στη διάθεσή σας. Και σας καθιστώ όλους τους δημοσιογράφους, εάν δεν ασχοληθείτε με το ζήτημα αντικειμενικά και εγκαίρως, υπεύθυνους για την υγεία του Θεόδωρου Τενεζου! Σας υπενθυμιζω οτι πλησιαζει τις 40 ημερες χωρις φαγητο!

Και για οποιον εχει αμφιβολια, υπαρχει 24ωρη επικοινωνια και μπορειτε να δειτε τον Θοδωρη Τενεζο διαδικτυακα ανα πασα στιγμη της ημερας εδω: http://www.stopcartel.org/tv.php
Επιπλεον, εχει στειλει στον πρωθυπουργο μια ανοικτη επιστολη, οπου αναφερει την ιστορια του και τα αιτηματα του. Μπορειτε να την διαβασετε εδω: http://www.stopcartel.gr/gr/view.php?id=281

Θα ηθελα να σας ενημερωσω οτι η επιστολη μου αυτη θα δημοσιοποιηθει, μαζι με την απαντηση σας φυσικα, στο διαδικτυο, απο την ιστοσελιδα μου και απο τις υπολοιπες ιστοσελιδες που παρακολουθουν με αγωνια την εξελιξη και την πορεια της υγειας του Θεόδωρου Τενεζου. Θα σας παρακαλουσα να διερευνησετε το θεμα το συντομοτερο, καθως καθε ωρα που περναει ειναι πλεον κρισιμη.

Αναμένω την αμεση απαντηση σας.
Με εκτιμηση,
Βάσκες

http://basquez.blogspot.com

37η ημέρα διαμαρτυρίας

2009-03-22T01:11:00.003+02:00

Συνεχίζει την προσπάθεια αφύπνισης της κοινής γνώμης ο Θεώδορος Τενέζος.

Ευχόμαστε όλοι να ξυπνήσει κάτι μέσα μας, κάτι μέσα τους, από την ανθρωπιά που όλοι κρύβουμε στα βάθη της ψυχής μας. Ας ελπίσουμε πως δεν θα συνεχίσει το φίμωμα και η αδιαφορία.

Θεόδωρος Τενέζος

2009-03-20T20:07:00.006+02:00

Για 36η μέρα συνεχίζει την απεργία πείνας ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας Θ. Τενέζος. Αίτημά του είναι να σπάσει το καρτέλ της Χαλυβουργίας που του κατέστρεψε την επιχείρηση.

Δείτε εδώ και δηλώστε την συμπαράστασή σας στον άνθρωπο που αγωνίζεται δίνοντας την ζωή του για την δικαιοσύνη σε αυτή την χώρα.

Παλεύουμε για τον τρόπο διακυβέρνησης, τον καπιταλισμό ή τον σοσιαλισμό, αλλά παραβλέπουμε πως οποιοδήποτε σύστημα χωρίς κανόνες, χωρίς προστασία του νόμου στον απλό πολίτη δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Η συσκότηση των ΜΜΕ στο θέμα είναι αξιοθαύμαστη. Αυτοί που μπορούν να μιλάνε επί μέρες για τα επουσιώδη δεν έχουν αναφέρει λέξη για αυτό το θέμα.

Ας την σπάσουμε. Μπορούμε.

Ως ελάχιστη ένδειξη συμπαράστασης δεν θα κάνω άλλες αναρτήσεις μέχρι να σταματήσει την απεργία πείνας ο Θ. Τενέζος.

Επιστροφή στις επιτυχίες αναμένεται για την ΕΛΑΣ

2009-03-18T23:56:00.004+02:00

Ήδη το κλιμάκιο της Βρεταννικής αστυνομίας με επικεφαλής τον πολύ κ. Blair έδωσε τα πρώτα απτά αποτελέσματα!

Ο πρωθυπουργός δεν κρύβει την χαρά του η οποία είναι διπλή γιατί ήταν δική του ιδέα να τους καλέσει.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες οι Βρεταννοί σύμβουλοι της Αντιτρομοκρατικής επικρότησαν πλήρως τον σχεδιασμό του κυρίου Μαρκογιαννάκη για την δημιουργία ειδικής ομάδας κρούσης κέντρου της Αθήνας.

Παρόλα αυτά, οι παρεμβάσεις των Βρεταννών εμπειρογνωμώνων υπήρξαν καίριες και στα μέσα που θα χρησιμοποιήσει η ομάδα αυτή, αλλά και στην φυσιογνωμία της.

Όπως είναι φυσικό, οι λεπτομέρειες καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου αλλά, οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ της στήλης κατάφεραν να κλέψουν κάποιες από αυτές.

Έτσι, είναι ασφαλές να πούμε πως η ομάδα θα δανειστεί από την μεθοδολογία και, ελπίζεται την αποτελεσματικότητα, των ίδιων των κουκουλοφόρων. Ακολουθώντας το δόγμα "Λώρενς της Αραβίας" όπως το έθεσαν οι Βρεταννοί, θα φτιάξουν ειδική υπομονάδα κουκουλοφόρων ώστε να επιδείδονται σε εμπρησμούς, ληστείες τραπεζών αλλά και βανδαλισμούς. Η ομάδα αυτή μπορεί να λειτουργήσει πολύ σύντομα αν αξιοποιηθούν όργανα με την σχετική εμπειρία.

Σε δεύτερη φάση, θα μπορέσει να συνδεθεί και με άλλες ομάδες κουκουλοφόρων και να μάθει από την μεθοδολογία τους.

Εν τω μεταξύ, αξιοποιώντας την Βρεταννική τεχνογνωσία θα δημιουργηθεί η κύρια ομάδα άμεσης αντιτρομοκρατικής επέμβασης.

Μόλις γίνει κάποια τρομοκρατική ενέργεια, ανάλογη με αυτές που έχουμε ζήσει τον τελευταίο χρόνο, η μονάδα η οποία θα βρίσκεται συνεχώς σε επιφυλακή, θα επεμβαίνει για την πλήρη αποκατάσταση της τρομοκρατίας.

Το παράδειγμα που μας δόθηκε είναι με τις τελευταίες καταστροφές. Μπορεί μέσα σε δεκαπέντε με είκοσι λεπτά να υπάρχει ομάδα ογδόντα αστυνομικών χωρισμένη σε τέσσερεις υποομάδες των είκοσι, οι οποίοι να αποκαταστήσουν τις ζημιές. Η πρώτη ομάδα θα σκουπίσει τους δρόμους και τα μαγαζιά από τα τζάμια, ενώ η δεύτερη θα ακολουθεί με πρώτες βοήθειες και αποκατάσταση των σκισμένων ρούχων ή άλλων προβλημάτων που θα έχουν οι παριστάμενοι. Η τρίτη θα αντικαθιστά τα τζάμια σε βιτρίνες και αυτοκίνητα (μάλιστα σε συνεργασία με γνωστή Βρεταννική εταιρία αποκατάστασης παρμπρίζ μπορεί να μας έρθει σχετικά φτηνά). Τέλος, θα έρχεται η τελευταία η οποία και θα κάνει την δυσκολότερη δουλειά: την ψυχολογική αποκατάσταση. Αυτό θα γίνεται με την μορφή πάρτυ αφού θα βάζουν μουσική, θα μοιράζουν δώρα και θα πλαισιώνονται από street performers.

Επισημαίνεται πως θα υπάρχει μεγάλη ευελιξία δράσης. Π.χ. σε περίπτωση επανάληψης των κρουσμάτων κλοπών από super market η ομάδα άμεσης δράσης θα επιλαμβάνει και θα κλέβει πίσω τις κονσέρβες από αυτούς στους οποίους μοιράστηκαν και θα τις επιστρέφουν πίσω στις επιχειρήσεις μέσα σε λίγα μόλις λεπτά!

Η κύρια στρατηγική στόχευση είναι να γίνεται η αποκατάσταση πριν προφτάσει να έρθει επιτόπου ο πρώτος δημοσιογράφος. "Τότε θα μπορούμε να πούμε πως λειτουργεί στο φουλ η μονάδα" μας είπαν σχετικά.

Ο ενθουσιασμός στις τάξεις της ΕΛΑΣ είναι έκδηλος. Ο μόνος που φαίνεται να μην συμμερίζεται την ευφορία είναι ο αρμόδιος Υπουργός κ.Παυλόπουλος. Κύκλοι προσκείμενοι στον κ. Μαρκάκη δηλώνουν χαρακτηριστικά πως "ζηλεύει γιατί είναι στην απέξω".

Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπακωνσταντίνου σε μια σφοδρή επίθεση προς την κυβέρνηση δήλωσε πως το κόμμα του θα είχε ήδη φέρει εμπειρογνώμωνες από τις ΗΠΑ και θα ακολουθούσε ένα δραστικά διαφορετικό μοντέλο βασισμένο στις Gangsta συμμορίες στης Δυτικής ακτής το οποίο θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό. Με δεδομένη την διαφαινόμενη αποτυχία του νέου εγχειρήματος, κάλεσε τον πρωθυπουργό να παραιτηθεί "για να σωθεί η ΕΛΑΣ και η ΕΛΛΑΣ".

Είναι καιρός

2009-03-15T18:47:00.005+02:00

Είναι καιρός όλοι εμείς που γκρινιάζουμε από το πρωΐ ως το βράδυ, να κάνουμε κάτι. Έστω κάτι συμβολικό, κάτι που θα δείξει πως δεν πάει άλλο, κάτι που θα πάρει το άλλοθι από αυτούς που πρέπει να κάνουν τις πραγματικές κινήσεις.

Το άλλοθι που λέει πως ο κόσμος δεν θέλει την αλλαγή, πως προτιμά την ζωούλα του όπως έχει τώρα, πως πρέπει να περιμένουμε να βρούμε κάποια καλύτερη λύση, πως κάτι άλλο θα βρεθεί χωρίς να πρέπει να αλλάξουμε τρόπο ζωής. Αρκεί να περιμένουμε λίγο.

Ε λοιπόν όχι. Μπορούμε να αλλάξουμε τρόπο ζωής, μπορούμε να κάνουμε κάτι, γιατί ο κόσμος το θέλει.

Και όταν το θέλει ο πελάτης, οι πολιτικοί (σαν όλες τις καλές πουτάνες) θα κάνουν ό,τι θέλει ο πελάτης.

Διαδόστε το.

Αχ ρε Μπαγάσα

2009-03-11T22:20:00.003+02:00

Θυμήθηκα μια υπόσχεση που έδωσα καιρό πριν, και θέλησα να την τηρήσω.

Τι να πει κανείς για τον Νικόλα; Όχι Νίκο, όχι Νικόλαο. Και το ι με γιώτα.

Απλώς μια ερώτηση: Περνάς καλά εκεί πάνω;

Avatar

2009-03-03T17:33:00.004+02:00

Πρέπει να μιλήσω και να εξηγήσω τι συμβαίνει με το avatar μου.

Το ζητάει ο Wert και δεν του χαλάω χατήρι. (Άντε και για την Ανασαιμιά το κάνω).

Όταν έφτιαχνα το μπλογκ, με ρώτησε στο profile ποια είναι η αγαπημένη μου ταινία. Τότε σκεφτόμουνα και κατάλαβα πως δεν υπάρχει μία αγαπημένη αλλά σίγουρα μου άρεσαν εκείνη την περίοδο ταινίες του Ασιατικού κινηματογράφου.

Θυμήθηκα την In the mood for love, μια ταινία που με άγγιξε πάρα πολύ αφού έχει την ίδια μελαγχολία που, πιστεύω πως έχει ο χαρακτήρας μου και - ίσως θα πουν αυτοί που με έχουν δει - και τα μάτια μου.

Αμέσως γεννήθηκε η επιθυμία να βάλω μια φωτό από αυτή την ταινία και με λίγο search βρήκα την πιο σκοτεινή φωτό.

Σε αυτή ο Tony Leung καπνίζει μόνος στο εστιατόριο στο οποίο τρώει και μοιάζουν οι σκέψεις να έχουν χωρίσει από το σώμα του. Είναι δύο άνθρωποι στην πραγματικότητα και αν κοιτάξετε καλά θα δείτε και τον δεύτερο μέσα στην φωτό:

Θεωρία

2009-03-02T11:21:00.002+02:00

Έβλεπα χθες την Δονούσα και μου ήρθε μια θεωρία.

Σκεφτόμουνα πως είναι παρεξηγημένες πολλές από τις έννοιες που θεωρούμε δεδομένες.

Ας πάρουμε, για παράδειγμα τον θεσμό της παρθενίας. Ένας θεσμός ανάθεμα στην μοντέρνα θεώρηση της χειραφέτησης του ανθρώπου γενικάτερα και της γυναίκας ειδικότερα. Ένας θεσμός καταπιεστικός που κάθε σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να μισεί.

Σωστά.

Απ΄την άλλη, ίσως να ήταν ένας θεσμός που προστάτευε τις νεαρές γυναίκες από τον ίδιο τους τον πατέρα. Ένας θεσμός που απέτρεπε - όποιον τελικά απέτρεπε - τον πατέρα από το να διακορεύσει την ίδια του την κόρη αφού δεν θα μπορούσε να την παντρέψει.

Όσο λοιπόν λειτουργούσε έτσι δεν είχε κανένα φόβο. Όταν όμως οι κοπέλες άρχισαν να έχουν σχέσεις και πριν από τον γάμο· όταν άρχισε να διαβρώνεται η αξιακή δομή του status quo ante, τότε άρχισε η καταπίεση, και έτσι εμείς (ορθότερα: κάποιοι πριν από εμάς) το γνώρισαν.

Μήπως δεν ήταν έτσι όμως;

Πλήρης ενεργοποίηση της κυβέρνησης

2009-02-23T17:27:00.003+02:00

Με μια κίνηση που αναμένεται να αποδόσει καρπούς σε μεσοπρόθεσμο διάστημα, και με μυστικές συναντήσεις το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο Πρωθυπουργός κ. Καραμανλής έθεσε σε εφαρμογή σχέδιο ενεργοποίησης της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το σχέδιο που έχει διυπουργικό χαρακτήρα άρχισε ήδη να υλοποιείται.

Η υπουργός Εξωτερικών κ. Μπακογιάννη μιλάει με ομολόγους της των Ανατολικών χωρών της Ευρώπης αλλά και άλλων χωρών ώστε να εντοπιστούν απαγωγείς και εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου που θα ήθελαν να έλθουν στην χώρα μας και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.

Σύμφωνα, με ανθρώπους που παρεβρίσκονταν στις συζητήσεις που έγιναν, το σχέδιο περιλαμβάνει την δραστηριοποίηση των απαγωγέων στο Ελληνικό έδαφος, - και εδώ είναι το σημαντικό στοιχείο - σε συνεργασία με την αστυνομία να απαγάγουν Έλληνες υψηλής οικονομικής επιφάνειας.

Στην συνέχεια οι Έλληνες Αστυνομικοί θα τους συλλαμβάνουν και θα τους φυλακίζουν. Όταν τα φώτα της δημοσιότητας θα έχουν σβήσει θα τους αποφυλακίζουν και απελαύνουν δίνοντάς τους μια αποζημίωση από τα λύτρα για τον κόπο τους.

Λέγεται πως το σχέδιο το εμπνεύστηκε ο κ.Καραμανλής , παρακολουθώντας γνωστή Ελληνική ταινία με τον Βουτσά και τον Εξαρχάκο πριν από μερικές μέρες στον Αντ1. Εντάσσεται σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η εικόνα αλλά και το ηθικό της Αστυνομίας και των οργάνων που την υπηρετούν.

Παρόλα αυτά, και μετά από πρόταση του κ. Σουφλιά - και με την απόλυτη συμφωνία του αρμόδιου υπουργού κυρίου Παπαθανασίου - το σχέδιο ολοκληρώθηκε ως εξής: Η Αστυνομία δεν θα βρίσκει τα λύτρα τα οποία (μείον την προμήθεια) θα δίνονται για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος. Έτσι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και τα δύο υπουργεία θα λύσουν τα προβλήματά τους.

Κορυφαίος υπουργός που δεν ήθελε να κατονομαστεί μας δήλωσε πως το σχέδιο δίνει λύση αφού «δεν είμαστε για να αυξάνουμε τους φόρους τέτοιες εποχές».

Αφού όμως τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα πριν καλυτερεύσουν (μια και οι απαγωγές θα είναι πρώτο θέμα για αρκετό καιρό) οι πρόωρες εκλογές αποκλείονται εκ των πραγμάτων.

Έτσι ο Πρωθυπουργός χωρίς χρονοτριβή και μιλώντας στην ΚΕ της ΟΝΝΕΔ έγινε κατηγορηματικός πως δεν ασχολείται με τα σενάρια πρόωρων εκλογών.

Είναι φυσικό πως δεν θα έχει πια χρόνο να ασχοληθεί με αυτά τα σενάρια, μια και έχει ήδη ρωτήσει την κ. Μπακογιάννη αν θα μπορούσε σε κάποια από τις απαγωγές να κάνει κανένα τηλεφώνημα «όχι κανένα μεγάλο, απλά να δίνω οδηγίες για την διαδρομή και τέτοια, ή να ζητάω το ποσό και να κάνω τον νευριασμένο και να τους το κλείσω στην μούρη». Στην προφανή αντίρρησή της πως ο Ελληνικός λαός αναγνωρίζει την φωνή του είπε πως «μα έχω δει σε μια σειρά που βάζανε μαντήλι στο τηλέφωνο και άλλαζε η φωνή. Δεν γίνεται να το κάνουμε έτσι;»

Είναι κάποιες στιγμές...

2009-02-10T18:13:00.003+02:00

Είναι κάποιες στιγμές, που διαβάζεις κάτι για σένα, και νιώθεις πω ο άλλος σε ξέρει καλύτερα από όσο μπορείς να φανταστείς.

Είναι κάποιες στιγμές που κάποιος χειρίζεται τις λέξεις όπως το γέλιο χειρίζεται το πρόσωπο ενός μικρού παιδιού.

Είναι κάποιες στιγμές, που ο σεβασμός έρχεται από το πόσο σε αγγίζουν και όχι από την θέση τους.

Ευχαριστούμε κύριε πρέσβη για τα λίγα, ανθρώπινα, λόγια που μας χάρισες.

Να ξανάρθετε.

Υ.Γ. Μου ήρθε καθυστερημένα μέσω mail ενός φίλου. Τον ευχαριστώ.

Πες το με μια εικόνα

2009-01-11T14:31:00.005+02:00

Η φίλη μου που δεν με ξεχνά μου έστειλε μαντάτο:

Δεν θα σου ξαναμιλήσω αν δεν με φτύσεις.

Το κάνω με πολύ χαρά:

Καλή χρονιά σε όλους.

(Η εικόνα από το http://leshake.blogspot.com που την έχει από το http://www.groovetrackers.com)

Βουλώστε το

2008-12-25T12:54:00.001+02:00

Βαρέθηκα να σας ακούω να καταστρέφετε το Δημόσιο διάλογο μέχρι πλήρους ανυπαρξίας.

Να εξισώνετε το ιδιωτικό συμφέρον κάποιων μαγαζιών με την πολιτική πράξη κάποιων αντιεξουσιαστών. Που δεν έχουν κανένα συμφέρον από τις βόμβες μολότωφ. Ίσα ίσα τους οδηγούν στην φυλακή και στο στόχαστρο του νόμου.

Που το κάνετε γιατί δεν καταλαβαίνετε την έννοια της πολιτικής.

Που και πάλι θα ήταν θεμιτή η κουβέντα για τα συμφέροντα αυτών των μεροκαμματιάρηδων (ή όχι τόσο μεροκαμματιάρηδων) αν υπήρχε έστω και λίγο Δημόσιο συμφέρον.

Αλλά το έφαγε το συμφέρον των καταστηματαρχών που θέλουν έξτρα Κυριακή για να ρεφάρουν.

Το συμφέρον των υπαλλήλων που δεν θέλουν έξτρα Κυριακή να δουλέψουν.

Το συμφέρον των δημοσιογράφων που αν δεν υποστηρίξουν και λίγο τους εκδότες-καναλάρχες δεν θα έχουν δουλειά και θα μείνουν στην ανεργία.

Των καναλαρχών που ενώ θα έπρεπε να βγάζουν λεφτά και από τα κανάλια και από τις άλλες δουλειές, βγάζουν μόνο από τις άλλες δουλειές. Μας κάνουν χάρη δηλαδή.

Του Εφραίμ, που για να συνεχίσει η Μονή το θεάρεστο έργο της προσπαθεί να της εξασφαλίσει πόρους. Και εσείς τον βρίζετε.

Των εφοριακών που ζητάνε το αυτονόητο: 10% από ό,τι σου γλυτώσουν.

Των πολιτών που είναι τέτοιοι μόνο κατ' όνομα. Που τρέχουν δεξιά αριστερά για να κλέψουν (από την πολεοδομία, την εφορία, τον άρρωστο, τον πελάτη). Που είναι αριστεροί και έκαναν μια κοινωνία που μπροστά της η Αμερικάνικη είναι κοινωνία αλληλεγγύης και κατανόησης.

Που δεν μπορούμε να συνθέσουμε (εκεί βρίσκονται οι λύσεις). Γιατί για να συνθέσεις με κάποιον με τον οποίο διαφωνείς, πρέπει να αναγνωρίσεις τι σε δένει με αυτόν, να τα θεωρήσεις σημαντικότερα από τις διαφωνίες σου και να κάνεις συμβιβασμό.

Σας βαρέθηκα πια.

Βουλώστε το, και Χρόνια σας Πολλά.

Don't cry for me Αθήνα

2008-12-10T16:23:00.003+02:00

Η αλήθεια είναι πως είχα από καιρό πεθάνει.

Με σκότωσε η ανυπαρξία ελπίδας.

Η διαφορά μέσα από την συνεχή ταυτότητα.

Τα συνεχή ψευτοδιλλήματα.

Η πραγματικά τυφλή δικαιοσύνη.

Η άνομη δημιουργία της περιουσίας.

Η καθημερινή μικρότητα των πολιτών σου.

Η μεγαλύτερη μικρότητα των πολιτικών σου.

Τα ΜΜΕ που βρωμάνε σήψη.

Μην φωνάζεις λοιπόν στους κουκουλοφόρους· δεν με σκότωσαν.

Απλώς ήρθαν απρόσκλητοι στο μνημόσυνό μου.

Καμμιά φορά...

2008-12-08T09:03:00.002+02:00

...τα πιο μπανάλ συνθήματα είναι και τα πιο αληθινά.

Εικόνα από (http://ariteta.pblogs.gr)

Αίσχος

2008-11-17T21:34:00.001+02:00

Συνωμοσία αποκαλύφθηκε για την αμαύρωση της επετείου του Πολυτεχνείου.

Οι Σκοπιανοί διάλεξαν αυτή την μέρα για να καταφύγουν στο δικαστήριο της Χάγης και να διεκδικήσουν τα άνομα συμφέροντά τους.

Αίσχος.

Τέτοια υποκείμενα που είναι, τέτοια σκουλήκια, λέω να τους στείλουμε τα τανκς.

Αρκετά τους ανεχτήκαμε τόσο καιρό να φωνάζουν με τα συνθήματά τους και να κάνουν φασαρία και να μην μας αφήνουν σε ησυχία.

Αρκετά.

Φόβος και Ελπίδα

2008-11-06T22:39:00.000+02:00

Προχθές, στις Αμερικάνικες εκλογές νίκησε η ελπίδα τον φόβο.

Νίκησε το αύριο το χθες.

Μην γελιέστε· το αύριο γίνεται γρήγορα χθες.

Η ελπίδα για παραπάνω, γίνεται εύκολα φόβος για λιγότερα.

Ακόμη όμως τίποτε δεν άλλαξε. Ας κλείσουμε τα μάτια και ας ονειρευτούμε.

Όπως άλλοι πριν από εμάς.

Αντίο

2008-11-02T23:18:00.001+02:00

στον άνθρωπο που αγάπησε την ομάδα του, ως φίλαθλος, ως παίκτης, ως Πρόεδρος.

Αντίο στο όνειρο για ένα καλύτερο πιο έντιμο πρωτάθλημα.

Αντίο στο ερασιτεχνισμό με την αρχική έννοια: έρως προς την τέχνη.

Αντίο στα λάθη.

Αντίο στην υπεροχή του μακροπρόθεσμου πάνω στο βραχυπρόθεσμο.

Καλώς ήλθες Πρόεδρε-γαμιά.

Καλώς ήλθες κυνισμέ.

Καλώς ήλθες επαγγελματισμέ των παρασκηνίων.

Καλώς ήλθες πρωτάθλημα.

Καλώς ήλθες γκάου-μπίου φίλαθλε (όχι πως έφυγες ποτέ).

Καλώς ήλθες Χατζηχρήστο-Γιδόπουλε-Μελισσανίδη-Ψωμιάδη (όχι πως φύγατε ποτέ).

Το χειρότερο δεν είναι να χάνεις γιατί ο αντίπαλος είναι μεγάλος.

Το χειρότερο είναι να χάνεις γιατί είσαι μικρός και μίζερος και δεν μπορείς να δεις πέρα από την μύτη σου.

Ναι. Για μένα μιλάω. Και κλαίω.

Παιχνίδι

2008-10-17T21:30:00.001+03:00

Είπα να παίξω άλλο ένα παιχνίδι στο οποίο με κάλεσε γνωστός αρματηλάτης

Ο λόγος που παίζω είναι γιατί είναι όμορφο. Πρέπει να μαζέψω φράσεις τυχαίες από φίλους μπλόγκερ και να τις ενώσω σε ένα ακατανόητο λεκτικό παζλ. Ή μήπως δεν θα είναι και τόσο ακατανόητο;

Ας δούμε: Η ετυμηγορία: η μηχανή κρίνεται ένοχη. Ο καπιταλισμός τρώει τα σωθικά του. Αρχικά στην μεταπολίτευση, με τις κρατικοποιήσεις του παππού Καραμανλή ως αποτέλεσμα των πετρελαϊκών κρίσεων της δεκαετίας του '70. Την πόρτα άνοιξε ένα αγοράκι κάπου 2-3 χρονών. Ποιο παιδί θα έκανε παρέα μια κοπέλα που οι γονείς της τρώνε σε συσσίτιο της Εκκλησίας και δεν έχει λεφτά να πάει για τον καθημερινό καφέ που πάνε τα παιδιά στα 17 και στα 18; Α, έτσι είναι εδώ, από το γνωστό πήρε είκοσι, από τον άγνωστο θα πάρει τριάντα! Και όλα στην τσέπη!

Η Νέλλυ, ο wert01gf, ο Βασικός Μέτοχος, η Niemandsrose, ο fp, ο Vad είναι οι ευγενικοί χορηγοί του σημερινού παιχνιδιού μας. Ελπίζουμε να σας άρεσε και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για μιαν άλλη φορά.

Blogged with the Flock Browser

Πρωτοπόρο πακέτο από την Κυβέρνηση

2008-10-14T23:06:00.002+03:00

Μετά από την Σύνοδο του Παρισίου στην οποία αποφασίστηκε η συντονισμένη προσπάθεια των κρατών για την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η κυβέρνηση προχωράει σε μια πρωτοποριακή κίνηση η οποία αναμένεται να αντιγραφεί από τις υπόλοιπες κυβερνήσεις ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού.

Σύμφωνα με τις ασφαλέστερες των πληροφοριών, ο κ. Αλογοσκούφης θα ανακοινώσει αύριο την εγγύηση των δανείων από το Δημόσιο.

Οι τελευταίες πινελιές του σχεδίου μπήκαν σε συνάντηση στο μέγαρο Μαξίμου στην οποία παρέστησαν ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργος Εθνικής Οικονομίας και στενοί συνεργάτες.

Το σχέδιο λοιπόν προβλέπει την πλήρη εγγύηση - χωρίς κανένα όριο - όλων των δανείων. Οι τράπεζες θα μπορούν να στηριχτούν στις προϋπολογισμένες χρηματοροές με αποτέλεσμα την αυξημένη εμπιστοσύνη στα στοιχεία του ενεργητικού τους και στην ικανότητά τους να ανταπεξέλθουν στις δύσκολες συνθήκες. Αυτό με την σειρά τους θα τους επιτρέψει να δανείσουν στην διατραπεζική αγορά ώστε να επιτραπεί η σύναψη περισσοτέρων δανείων και να επιστρέψει η εμπιστοσύνη στο σύστημα.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως θα δημιουργηθεί νέα υπηρεσία - στα πρότυπα της ΥΠΕΕ (πρώην ΣΔΟΕ) - στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών η οποία θα είναι επιφορτισμένη με την συνέχιση της αποπληρωμής των δανείων. Σημειώνεται πως δεν θα υπάρχει εξαίρεση στην εγγύηση - θα εγγυηθούν στεγαστικά αλλά και καταναλωτικά δάνεια όπως και τα δάνεια των πιστωτικών καρτών.

Η νέα αυτή υπηρεσία θα εντοπίζει τα νοικοκυριά που αδυνατούν να αποπληρώσουν τις δόσεις τους και θα τους αναγκάζει να πιάσουν δεύτερη δουλειά, να πιάσει και ο/η σύζυγος δουλειά σε περίπτωση που δεν δουλεύει, ακόμη και τα τέκνα σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Θα αγοράζει άλλα περουσιακά στοιχεία των νοικοκυριών και γενικότερα θα παίρνει όσα μέτρα χρειαστούν για να συνεχιστεί, πάσει θυσία, η αποπληρωμή.

Οι πρώτες αντιδράσεις των τραπεζών ήταν ενθουσιώδεις και οδήγησαν στην αύξηση του δείκτη των τελευταίων ημερών. Το σημαντικότερο όμως είναι πως ήδη τράπεζες του εξωτερικού ετοιμάζονται να εγκατασταθούν στην χώρα μας για να εκμεταλλευτούν το ευνοϊκό επενδυτικό κλίμα.

Εξάλλου έκτακτη σύσκεψη κάλεσε ο κ. Paulson στην Ουάσινγκτον ώστε να μελετήσουν τα νέα δεδομένα και να ανακοινώσουν την Αμερικανική απάντηση στην κίνηση της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Ο κ. Brown ανακοίνωσε την συσταση κοινοβουλευτικής επιτροπής η οποία θα εξετάσει κατά πόσον είναι θεμιτή ανάλογη κίνηση από την Βρετανική κυβέρνηση αλλά και κατά πόσον είναι το μέτρο αυτό συμβατό με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι πρώτες αντιδράσεις λοιπόν, καταδεικνύουν την πρωτοποριακή φύση του εγχειρήματος και την εγγυημένη επιτυχία του.

Ας το ελπίσουμε για το καλό όλον μας αφού όταν κρυολογεί το Τραπεζικό σύστημα τότε όλη η Οικονομία έχει πνευμονία.

Blogged with the Flock Browser

Νιώθω υπέροχα

2008-10-01T22:46:00.002+03:00

Όχι, η ίωση δεν μου έτριψε το μυαλό με τον πυρετό της.

Όχι, η κατάρρευση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος δεν με έφερε σε it's-the-end-of-the-world-as-we-know-it-and-Ι-feel-fine κατάσταση.

Όχι, δεν κλαίω γιατί η Πανάθα χάνει 2-1 στο ΓΣΠ.

Όχι, δεν πονάω για τον σεμνό και ταπεινό που δύει.

Όχι, δεν γελάω για τον αργό και θαμπό που ανατέλλει.

Απλώς, νιώθω ξανά πόσο όμορφα είναι να ζεις σε έναν κόσμο χωρίς δημοσιογράφους.

Να ξανααπεργήσετε παιδιά.

Μια Αστυνομική Ιστορία

2008-09-21T15:49:00.002+03:00

Μπήκε στο γραφείο του χωρίς να χτυπήσει. Φαινόταν πως ήταν από τις γυναίκες που ήξεραν τι ήθελαν και που το έπαιρναν πάντα.

Έκρυψε βιαστικά το υπόλοιπο του σάντουιτς που έτρωγε, και σκούπισε το γραφείο του. Καθώς κατάπινε την μπουκιά που είχε στο στόμα, τής έδειξε την καρέκλα μπροστά από το γραφείο του. Πριν κάτσει η αμίλητη επισκέπτης του, πρόλαβε να τις ρίξει μια ματιά, από το πράσινο μάτι της, μέχρι τις μπότες τις. Φορούσε δερμάτινη στολή μηχανής χωρίς να κρατάει το κράνος της. "Χμμ, μεγάλος κυβισμός", είπε μέσα του. Το κολλητό παντελόνι τόνιζε το καλλίγραμμο κορμί της. "Δεν θα μου βγει σε καλό αυτή η γνωριμία", σκέφτηκε.

Στο ίδιο διάστημα, τον είχε ήδη κόψει. Λαδιά στο πουκάμισο, καραφλίτσα, αλλά το κορμί γυμνασμένο παρά τα χρόνια του. Άντρας που έζησε πολλά, αλλά έχει καεί από κάτι. "Βάζω στοίχημα πως αυτό το κάτι έχει ονοματεπώνυμο".

- Δεν θα σου βάλω δύσκολα. Ακόμη και εσύ θα τα καταφέρεις. Τόνισε το εσύ.

- Μην είσαι τόσο σίγουρη, μπορώ πάντα να ξαφνιάζω τις γυναίκες, και, την τελευταία φορά που κοίταξα εσύ ήσουν - ωραίος, το ομολογώ - εκπρόσωπος του είδους.

- Δεν ξεκινήσαμε σωστά, χαμογέλασε. Αυτό που θέλω να πω είναι πως χρειάζομαι κάτι εύκολο και είμαι διατεθημένη να πληρώσω.

- Εδώ δεν θα διαφωνίσουμε. Από τα τέσσερα είδη δουλειών που υπάρχουν, οι εύκολες και καλοπληρωμένες είναι οι αγαπημένες μου.

- Ας μην χρονοτριβούμε λοιπόν. Να τι θέλω. Εδώ βλέπεις μια φωτογραφία του κινητού μου. Ορίστε και άλλη μία. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βγάλεις μία του δικού σου κινητού και να μου την στείλεις ηλεκτρονικά.

- Δεν το περίμενα από εσένα αυτό. Σε έκοψα για πιο υλική γκόμενα. Μηχανή, προσεγμένο παρουσιαστικό, φαίνεται πως το φυσάς και πως δεν λυπάσαι να χρησιμοποιείς ρευστό. Και τώρα με μπλέκεις με ηλεκτρονικά μηνύματα και άυλα κουραφέξαλα. Δεν μου λες, ο άντρας σου σε παραμελεί;

- Τι σου λέει πως είμαι παντρεμένη; Η απορία πρόλαβε να σχηματιστεί στο πρόσωπό της πριν την σβήσει η αυτοκυριαρχία της.

- Δεν μου αρέσει να αποκαλύπτω τα μυστικά του συναφιού αλλά στην περίπτωσή σου, νιώθω πως μπορώ να κάνω μια εξαίρεση. Όπως μου έδωσες τις φωτογραφίες είδα τα δάχτυλά σου. Κρίνοντας από το πόσο αχνό είναι το σημάδι, πρέπει να έχεις μερικές μέρες που δεν την φοράς τη βέρα αλλά ακόμη δεν έσβησε ο κύκλος.

- Αφού μου αποκάλυψες μυστικό της δουλειάς, θα σου κάνω την χάρη να σου επιβεβαιώσω την υπόθεσή σου.

- Αν είναι να συνεχίσουμε την κουβεντούλα, να βάλω δυο ποτήρια.

Έκλεισε τα μάτια αθώα μα και συνομωτικά συγχρόνως. Άνοιξε το ντουλάπι με το ουίσκι και τα έβαλε...

Την άλλη μέρα ξύπνησε με πονοκέφαλο. Κοίταξε δίπλα του. Είχε εξαφανιστεί σαν δαίμονας κυνηγημένος από τις αμαρτίες του. Άφησε μόνο μια κάρτα στο μαξιλάρι. Είχε μόνο το email της από την μία πλευρά, και το αποτύπωμα των χειλιών της από την άλλη.

Του πήρε δυο ώρες να ξαναγίνει άνθρωπος. Έγινε. Όπως πάντα με την βοήθεια της ξυριστικής και μιας κούπας δυνατού καφέ. Κοίταξε τις φωτογραφίες. Απλές. Τίποτε εξεζητημένο.

Τότε του ήρθε! Πως να τις πάρει; Αυτός φωτογράφιζε με το κινητό του τα πάντα. Το στρινγκ μια τυχαίας ερωμένης, τα εντόσθια κάποιου θύματος, τις περιπτύξεις του άντρα μιας πελάτισσας.

Τώρα έπρεπε να πάρει φωτογραφία την ίδια του την φωτογραφική μηχανή, το κινητό του. Τελικά, τίποτε δεν είναι ακριβώς όπως το περιμένεις.

Την άλλη μέρα που ξανασχολήθηκε με το θέμα η λύση του ήρθε απλή, σχεδόν αυτόματη: Θα φωτογράφιζε το κινητό του με ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, θα ανέβαζε την φωτογραφία με το καλώδιο και θα την έστελνε μέσω email. Χα! ο Δαιμόνιος ντεντέκτιβ δίνει την λύση.

Το μόνο πρόβλημα ήταν πως έπρεπε να βρει την παλιά του ψηφιακή. "Άτιμο θηλυκό", είπε φωναχτά. Έψαξε παντού· σε παλιές κούτες που είχαν να ανοιχτούν από την μετακόμιση, σε ντουλάπια, σε συρτάρια, στο σπίτι και στο γραφείο.

Ήταν στο γραφείο της πρώην γραμματέως του. Πρώην. Διπλά. Άσχημη ιστορία αλλά για μια άλλη ώρα.

Έβαλε το τηλέφωνό του στο τραπέζι της βεράντας, το έστησε καλλιτεχνικά - οι ντεντέκτιβ δεν φημίζονται για την καλλιτεχνική τους φύση - διάλεξε να φαίνεται μια φωτογραφία από την υπόθεση των χαμένων βρεφών, και το φωτογράφισε.

"Εύκολα λεφτά", είπε.

Τώρα μόνο ένα emailάκι και τελειώσαμε.

Άνοιξε την θήκη της μηχανής για να πάρει το καλώδιο. Άφαντο! "Αδύνατον", μονολόγησε. Δεν μπορεί, κάτι παράξενο έχει αυτή η υπόθεση. Πρώτα μου δίνουν μια έυκολη αποστολή και μετά ανακαλύπτω συνεχώς προβλήματα και εμπόδια. Κάποιος δεν θέλει να με αφήσει να πληρωθώ.

Έκανε το γραφείο ανάστατο. Δεν μπόρεσε να βρει το καλώδιο. Για να πάρει την πρώην ούτε λόγος. Δεν έψαξε στο σπίτι. Παραιτήθηκε.

Δεν ήθελε να σκεφτεί το πρόβλημα άλλο. Ασχολήθηκε με τις άλλες υποθέσεις του. Κάτι χαμένοι ηλικιωμένοι, κάτι ζηλιάρες γυναίκες. Βαρετά. Η γυναίκα - και η αποστολή της - τον βασάνιζαν. Δεν βοηθούσε που στο διπλανό μαξιλάρι μύριζε ακόμη το άρωμά της.

Μετά από μέρες ξανασκέφτηκε το θέμα. Θα έβαζε το παλιό κινητό του και θα έπαιρνε φωτογραφία το καινούργιο! Μια σύνδεση με το καλώδιο - το είχε κάνει άλλωστε τόσες φορές στο παρελθόν - και να οι φωτό στον υπολογιστή! Χα. Έτσι νομίζατε πως θα με ρίχνατε. Μα τι μυαλό είναι αυτό που έχω!

Το ψάξιμο για το παλιό κινητό δεν πήρε τόσο πολύ. Δεν είχε βάλει το χεράκι της αυτή, βλέπεις. Κοίταξε αμέσως και για το καλώδιο του. Ήταν εκεί. Η έκφραση της επιτυχίας κατάφερε τον στόχο της να κυριεύσει το πρόσωπό του αλλά απέτυχε παταγωδώς στο να αποτυπωθεί σε κάποιον μάρτυρα αφού κανένας δεν βρισκόταν μπροστά. Μπορούμε μόνο να την φανταστούμε.

Προχώρησε να πάρει την ίδια φωτόγραφία. Λένε πως δεν είσαι καλλιτέχνης αν δεν έχεις κάποιες εμμονές. Δεν είναι καλλιτεχνικό να ζωγραφίζεις τοπία την μία φορά, νεκρή φύση την άλλη και προσωπογραφίες την τρίτη. Αυτό είναι μπογιατζής κατά παραγγελία. Δες τα έργα των μεγάλων, και θα διακρίνεις τι είναι αυτό που τους βασανίζει συνέχεια το μυαλό, ακόμη και αν είναι για κάποια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής τους. Ίσως για αυτό να έβγαλε την ίδια φωτογραφία. Το καλλιτεχνικό ένστικτο τον οδήγησε στο ίδιο μονοπάτι.

Σαν λέαινα σε κυνήγι, πλησίαζε το θήραμά του. Ήθελε να τελειώσει, να την ξαναδεί έστω και για λίγο. Τα σωθικά του έκαιγαν όπως μετά από κάθε γουλιά ουίσκι. Δεν είχε χορτάσει από την μυστηριώδη πελάτισσα.

Έβαλε το κινητό στον υπολογιστή συνδέοντας το καλώδιο. Δεν έκανε τίποτε! Τότε θυμήθηκε. Έπρεπε να έχει το πρόγραμμα σύνδεσης με τον υπολογιστή. Ο υπολογιστής δεν έβλεπε το κινητό αυτόματα σαν εξωτερικό δίσκο. Όχι! Το είχε σβήσει όταν πέρασε τα στοιχεία στο νέο κινητό.

Δεν είναι δυνατόν! Σκέφτηκε τους παλιούς του φίλους στην αστυνομία. Μήπως κάποιος αόρατος εχθρός, κάποιος ανταγωνιστής κινούσε τα νήματα των εμποδίων που βρίσκονταν μπροστά του; Μήπως τελικά υπάρχει θεός και δεν θέλει να τα καταφέρω;

Έπεσε σε κατάθλιψη. Ευτυχώς αυτές τις στιγμές υπάρχει πάντα ο φίλος που ακούει και δεν μιλάει ποτέ. Το ουίσκι. Έκαναν παρέα για μερικές μέρες. Υπάρχει μια παρανόηση σχετικά με το πιοτό πως σε βοηθά να ξεχνάς. Το αντίθετο συμβαίνει. Το αλκοόλ, αυξάνει την ένταση των συναισθηματικών εμπειριών του εγκεφάλου, την ίδια στιγμή που μειώνει την ικανότητά του για λογική επεξεργασία. Έτσι σε κάνει να χαίρεσαι περισσότερο αλλά και να πονάς περισσότερο.

Όχι πως αυτό έχει σημασία όταν αυτό που θέλεις να κάνεις δεν γίνεται, και αυτό που δεν πρέπει να κάνεις είναι τόσο έυκολα δίπλα σου, κλεισμένο σε ένα μπουκάλι.

Του πήρε λίγο καιρό αλλά πέρασε και αυτό. Όταν κατεβαίνεις χαμηλότερα για να ξανανέβεις μετά, ένα από τα αποτελέσματα είναι πως το σημείο που ξαναγυρίζεις σου φαίνεται πιο φωτεινό, πιο καθάριο, πιο ευχάριστο. Έτσι και τώρα. Το πρόβλημα του φαινόταν μικρότερο και η λύση του ήρθε πανεύκολη. Θα έμπαινε στο site του κατασκευαστή του τηλεφώνου και θα κατέβαζε το πρόγραμμα για να φέρει την φωτογραφία.

Ξεκίνησε. Του πήρε μισή ώρα να βρει το πρόγραμμα. Γιατί δεν γράφουν το μοντέλο στο κινητό και πρέπει να το θυμάσαι απ'έξω; Άσε που είναι όλα ίδια 810, 910, 960, 4120, 5120 και δεν συμμαζεύεται. Τέλος πάντων το αναγνώρισε από την φωτογραφία και ξεκίνησε να κατεβάζει το πρόγραμμα. Τεράστιο. Η γραμμή αργή, θα έκανε ώρες να κατέβει. Κόλλησε και κάποια στιγμή και έπρεπε να ξαναρχίσει απ'την αρχή. Ο υπολογιστής ίσα που την γλίτωσε. Κόντεψε να φύγει κανονικά από το παράθυρο.

Πίστεψε πως δεν θα τα κατάφερνε, πως δεν θα έβλεπε τα λεφτά αλλά κυρίως δεν θα ξαναέβλεπε εκείνη. Μια απόλυτη ηρεμία τον κυρίεψε. Είναι παράξενο, αλλά ο νούμερο ένα λόγος θανάτου από καταβολής της ανθρωπότητας είναι η ελπίδα. Ελπίζεις πως θα γίνει καλύτερα και δεν κόβεις το πόδι σου. Ελπίζεις πως ο απαγωγέας δεν θα σε πειράξει και κάνεις αυτά που σου ζητάει. Ελπίζεις και ρισκάρεις. Κάποτε όμως θα φύγει και η τελευταία ελπίδα, κάποτε δεν την νιώθει ούτε το μυαλό αλλά ούτε και το σώμα· τότε η ηρεμία κυριεύει το είναι σου και δεν υπάρχει τίποτε που δεν μπορείς να κάνεις.

Συμφιλιώθηκε με το πρόβλημα και με το γεγονός πως δεν θα κατάφερνε να στείλει την φωτό. Στράφηκε αλλού, σε άλλα θέματα και άλλους ποδόγυρους.

Μερικές μέρες πέρασαν και το θέμα ξεχάστηκε. Κάποιες φορές η τύχη όμως παίζει παράξενα παιχνίδια. Είχε πάει επίσκεψη στον αδελφό του - τον μόνο δικό του άνθρωπο στον κόσμο - και όταν του έβγαλε την μηχανή του για να του δείξει κάτι φωτογραφίες έκανε κλικ! Η μηχανή του αδελφού του ήταν ίδια μάρκα με την δικιά του!

-Έχεις καλώδιο υπολογιστή για την μηχανή;

- Φυσικά!;

- Φέρτο.

Το έφερε.

- Πρέπει να φύγω. Έχω κάτι επείγον να κάνω.

Μέσα σε πέντε λεπτά ανέβασε την φωτογραφία από την μηχανή.

Έγραψε το γράμμα. Συγγνώμη για την καθυστέρηση κτλ. Μπορείς να βάλεις τα λεφτά στον τάδε λογαριασμό ή να περάσεις από το γραφείο μου. Δεν χρειάζεται να σας πω τι προτιμούσε. Δεν άφησε όμως την ελπίδα να ξανακατοικήσει στην καρδιά του.

Υ.Γ. Πέρασαν 2 εβδομάδες από τότε και δεν έχει μάθει νέα της. Δεν τολμάει να κοιτάξει τον λογαριασμό του από φόβο πως τον έχει ήδη πληρώσει. Αποφάσισε να δώσει την ίδια αποστολή σε φίλους ντεντέκτιβ ως χάρη. Στους spy, fegia, fpboy, VaD, Ανασαιμιά, Wert01gf. Ίσως αυτό να ανακατέψει λίγο τα νερά και την αναγκάσει να εμφανιστεί. Ίσως πάλι όχι.

Τελικά, όσο και αν κλείνεις τα παραθυρόφυλλα, η ελπίδα, σαν ομίχλη, τρυπάει παντού.

Μια και άργησα τόσο πολύ να ανταποκριθώ στο παιχνίδι είπα να το κάνω λίγο διαφορετικά. Ευχαριστώ για την υπομονή Δαίμονα.

Ιστορικές Στιγμές...

2008-09-18T23:46:00.002+03:00

...ζούμε τόσο στον Ελληνικό μικρόκοσμο όσο και στην μεγάλη λίμνη.

Ο Αμερικανικός Καπιταλισμός αν δεν πνέει τα λοίσθια, τότε σίγουρα είναι για πούλημα. Και σίγουρα αυτοί που θα βγούν κερδισμένοι από την κρίση δεν είναι άλλοι από αυτούς που έχουν μετρητά στα χέρια. Αυτοί θα βρεθούν ιδιοκτήτες του κόσμου και θα κινούν τα νήματα. Θέλετε να δούμε ποιοί είναι; Κίνα, Μέση Ανατολή, Ρωσία.

Ο πόλεμος Μπους (σε αντίθεση με την επιτυχημένη πολιτική του στην αύξηση της εσωτερικής ασφάλειας - Homeland security, αύξηση ελέγχων στα σύνορα κτλ.) έχει αποδυναμώσει πάρα πολύ την Αμερική και ο επόμενος Πρόεδρος κληρονομεί κάτι μικρότερο από ό,τι κληρονόμησε αυτός ο Πρόεδρος. Τελικά, όλες οι αυτοκρατορίες έχουν το τέλος τους και νομίζω πως βλέπουμε την αρχή του τέλους για την Αμερική.

Μην μπερδευτούμε· το τέλος παίρνει πολύ καιρό, και μια πληγωμένη τίγρη είναι πιο επικίνδυνη από ποτέ. Επίσης, αν είναι κάτι που επέδειξε ο καπιταλισμός είναι η αξιοθαύμαστη προσαρμοστικότητά του. Δεν λέω λοιπόν πως ήρθε το τέλος του καπιταλισμού· κάθε άλλο. Λέω πως η συγκεκριμένη version του, ο καπιταλισμός καζίνο ξεδίπλωσε όλα τα προβλήματά του διάπλατα, και πως όταν αλλάξει ο ιδιοκτήτης του συστήματος, όσο και αν μείνουν οι ίδιοι επιτελάρχες, η γραμμή πλεύσης θα αρχίσει να αλλάζει σιγά σιγά.

Στην Ελλάδα, ο δικομματισμός - προς μεγάλη χαρά των μικρών κομμάτων - χρειάζεται επειγόντως κρεβάτι, αλλά δεν υπάρχει παρά μόνο ένα ράντζο. Υπάρχει μόνο μία λύση για το πρόβλημα της χώρας μας και είναι η εξής (άντε πάλι, την κάνω την πολιτική μου παρέμβαση):

1) Μετράμε όλα τα κόμματα που βάζουν υποψηφιότητα στις εκλογές.

2) Αν είναι λιγότερα από πενήντα, δημιουργούμε όσα λείπουν, ώστε να γίνουν πενήντα.

3) Αν είναι περισσότερα από πενήντα, διαλέγουμε πενήντα ξεκινώντας από τα μικρότερα (αυτά με τα λιγότερα μέλη).

4) Δημιουργούμε επιτροπές δράσης στις οποίες χωριζόμαστε και εγγράφουμε μέχρι πενήντα μέλη. Αν υπάρχουν παραπάνω σπάμε σε δύο επιτροπές και βρίσκουμε και άλλους μέχρι να γίνουμε πενήντα σε κάθε επιτροπή.

5) Μοιράζουμε από ένα ψηφοδέλτιο κάθε κόμματος στον καθένα (διαφορετικό κόμμα κάθε ένας στην επιτροπή).

6) Έχουμε υποχρέωση να ψηφίσουμε το κόμμα που μας έτυχε.

Έτσι θα δώσουμε 2% σε κάθε κόμμα και δεν θα καταφέρει κανένα να περάσει στην Βουλή. Εκεί να σας δω στην Δημοκρατία σας που δεν έχει αδιέξοδα.

Φυσικά κάποιοι είναι μέλη του κάθε κόμματος και θα μας ξεφύγουν αλλά ο στόχος θα πρέπει να είναι να έχουμε όλα τα μη μέλη στις επιτροπές μας. Είναι εφικτός.

Τι λέτε, ξεκινάμε;

Blogged with the Flock Browser

Αποκλειστικό - Η Ελλάδα Cernει την Επιστήμη σαν καράβι

2008-09-10T20:28:00.002+03:00

Κλιμάκιο του CERN έφτασε στην Ελλάδα τον Αύγουστο, υπό τον καθηγητή Φυσικής κ. Weil.

Παρόλο που η επίσκεψη του κλιμακίου κράτηθηκε άκρως μυστική, κάποια έγγραφα προετοιμασίας της έπεσαν στα χέρια μας και μπορούμε να προβούμε σε συγκλονιστικές όσο και αποκλειστικές αποκαλύψεις.

Το κλιμάκιο που αποτελείτω από δύο δεκαμελείς ομάδες εργασίας, είχε καταφθάσει στην χώρα μας για να μελετήσει το σημαντικό πείραμα που διεξάγει ο καθηγητής κ. Αλογοσκούφης στην Ελληνική Επικράτεια. Ως γνωστόν ο κ. Αλογοσκούφης κατάφερε να δημιουργήσει την πρώτη σταθερή μαύρη τρύπα στην χώρα μας. Το πείραμα, το οποίο διεξάγεται τουλάχιστον εδώ και τρία χρόνια - κάποιες πληροφορίες μιλούν για τέσσερα - έχει στεφθεί με απόλυτη επιτυχία.

Ο κ. Weil ήρθε σε επαφή με τον Έλληνα καθηγητή Φυσικής κ. Σιμόπουλο ο οποίος και κατάφερε να εξασφαλίσει τον απαραίτητο χρόνο από τους κρατικούς λειτουργούς, και κυρίως από τον κ. Αλογοσκούφη, ώστε να γίνει η πλήρης καταγραφή των δεδομένων του πειράματος. Με αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλιστούν οι συνθήκες για την επανάληψη του πειράματος και την επακόλουθη επιβεβαίωση - ή διάψευση - της θεωρίας πίσω από το πείραμα.

Συγκεκριμένα, τα δύο κλιμάκια επικεντρώθηκαν, το πρώτο στον τρόπο δημιουργίας και κυρίως σταθεροποίησης της μαύρης τρύπας, και το δεύτερο στο κατά πόσον μια μαύρη τρύπα τέτοιου μεγέθους είναι δυνατόν να έχει καταστροφικές συνέπειες.

Οι ίδιες, ασφαλείς πληροφορίες επιβεβαιώνουν πως σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία των επιστημόνων δεν υπήρξε πρόβλημα στην χώρα μας με την μαύρη τρύπα (αν και οι βόλτες σε παραλιακά μαγαζιά δεν είναι και η ασφαλέστερη μέθοδος για να αξιολογηθούν οι επιδράσεις της μαύρης τρύπας) αλλά και πως ξεκίνησαν ήδη τα έργα στο CERN για την δημιουργία της δικής τους μαύρης τρύπας.

"Γυρίζουμε πίσω πολύ πιο σίγουροι πως ο στόχος μας για την μαύρη τρύπα είναι εφικτός. Ο κ. Αλογοσκούφης χαράσει τον δρόμο που και εμείς θα ακολουθήσουμε. Μου κάνετε παρακαλώ upgrade σε first class;" δήλωσε λίγο πριν αναχωρήσει από το Ελευθέριος Βενιζέλος, εμφανώς ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα του ταξιδιού του, ο κ. Weil.

Blogged with the Flock Browser

Απαγορεύσεις

2008-09-10T17:17:00.001+03:00

Ένας φίλος ξεκίνησε και αυτός το δικό του project στο διαδίκτυο.

Μια ματιά με ευαισθησία, ίσως σας αγγίξει.

Όσοι πιστοί προσέλθετε....

Blogged with the Flock Browser

I have a dream

2008-09-07T10:17:00.002+03:00

...πως θα περπατάω στον δρόμο και θα είμαι περιτριγυρισμένος από Βουλγαράκηδες, Ρουσσόπουλους, Λαλιώτηδες.

...πως δεν θα ξαναγίνει καμμία αγορά υλικού χωρίς τουλάχιστον 20% μίζα.

...πως ο πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής θα δίνει απόδειξη όταν ψηφίζουμε, ώστε να μπορούμε να την εξαργυρώσουμε σε ρουσφέτι.

...πως καμμία πρόσληψη δεν θα ξαναγίνει αν δεν προσκομίζεις την απόδειξη ψήφου.

...πως σε κάθε δημοσιογράφο θα ανοίγεται λογαριασμός ενός εκατομμυρίου ευρώ άμα την αναλείψει πόστου του σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων.

...πως κάθε εκδότης θα απαγορεύεται να μην έχει εταιρίες που αναλαμβάνουν έργα για το Δημόσιο.

...πως κάθε δικαστής θα αναρτήσει τμολόγιο για την ευνοϊκή κατάληξη των δικαστικών υποθέσεών σας, ώστε να μην χρειάζεται μεσολάβηση των δικηγόρων.

I have a dream.

Πως μια μέρα, όταν θα έχουν γίνει όλα αυτά - και μόνο τότε -, θα σηκωθούν και οι πλάκες από τα πεζοδρόμια και θα τους πάρει και θα τους σηκώσει.

Πως μια μέρα θα ξυπνήσει αυτός που είναι υπαίτιος για όλα αυτά, αυτός που τα βλέπει, μειδιά, λέει πως όλοι τα ίδια κάνουν και γυρνά να κοιτάξει αλλού: Εγώ.

Blogged with the Flock Browser

Ου γαρ μόνον...

2008-09-04T19:43:00.001+03:00

Από μια ηλικία και μετά... καλύτερα να μην γιορτάζεις τα γενέθλια. Ιδίως αν έχει σχεδόν χαθεί ο λόγος που υπάρχεις....

Blogged with the Flock Browser

Η αντιστροφή

2008-08-31T19:04:00.001+03:00

Γεννήθηκαν δίδυμοι. Ομοζυγωτικοί. Δεν μπορούσαν να είναι πιο ίδιοι. Μικρούς, ακόμη και η μάνα τους τούς έδενε κορδελάκια στα χέρια. Ένα κίτρινο, ένα κόκκινο. Για να τους ξεχωρίζει. Για τους άλλους ούτε λόγος. Μεγαλώνοντας ο Νικήτας έγινε λίγο πιο στρουμπουλός, ο Κώστας είχε κάτι χτυπήματα στα πόδια από τα παιχνίδια και ήταν λίγο πιο εύκολο να τους ξεχωρίσεις. Μικροπράγματα όμως. Τα σημαντικά παρέμεναν ίδια. Άλλαζαν και με τον ίδιο τρόπο. Οι κρόταφοι είχαν γκριζάρει το ίδιο γοητευτικά, το προγούλι κρεμούσε λιγάκι, μέχρι και το λακάκι στο πηγούνι άρχισε να εμφανίζεται σιγά σιγά τον ίδιο καιρό.

Γεννήθηκαν δίδυμοι. Ομοζυγωτικοί. Δεν μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικοί. Από μικροί ο ένας καλό παιδί και υπάκουος, ο άλλος καπετάν φασαρίας. Αν δεν βιαζόταν να ξέρει ποιός είναι ποιός, η μάνα τους δεν θα χρειαζόταν κορδελάκια. Θα παρατηρούσε πέντε λεπτά και θα καταλάβαινε. Ο Νικήτας έτρωγε όλο το γάλα και πήγαινε για ύπνο όταν του το έλεγαν, ο Κώστας τους έβγαζε το λάδι. Ο ένας καθόταν στην καρέκλα του ο άλλος έκανε σβούρες. Ο Κώστας τράβαγε καμμιά φορά τον Νικήτα σε καμμιά περιπέτεια, και ο Νικήτας ηρεμούσε πότε πότε τον Κώστα. Μικροπράγματα όμως. Στα σημαντικά απόκλιναν το ίδιο. Μεγάλωναν και παρέμεναν διαφορετικοί. Ο Νικήτας παντρεύτηκε και έκανε ένα παιδί, είχε μια σταθερή δουλίτσα και δεν ρίσκαρε και πολύ. Ο Κώστας δούλευε για έξι μήνες τον χρόνο, χρυσοπληρωνόταν, και τον υπόλοιπο καιρό ταξίδευε. Ασία, Αφρική, Νότιος και Βόρειος Αμερική, παντού. Τα μάτια του είχαν δει τα πάντα. Για γάμο, ούτε συζήτηση.

Όσο και αν θέλεις όμως να είσαι ήσυχος, η ζωή δεν σε αφήνει. Η γυναίκα του Νικήτα τον άφησε. Βαρέθηκε λέει. Είχε καταντήσει βαρετός. Δεν έκανε μεγάλη προσπάθεια να την κρατήσει. Δεν θα μπορούσε άλλωστε. Έβλεπε την κόρη του κάθε εβδομάδα και αυτό του έδινε ευτυχία. Βρέθηκε να πρέπει να σκεφτεί πως θα γνωρίσει κάποιαν. Να αρχίσει να βγαίνει σε κανένα μπαράκι.

Όσο και αν θέλεις όμως να ανακατεύεις τα πάντα, η ζωή δεν σε αφήνει. Ο Νικήτας πήρε ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας από τον Κώστα. Ήταν στα δάση του Khovsgol στην Μογγολία. Έκανε ιππασία εκεί που έχουν τις δερμάτινες Ρωσικές σέλλες, όχι τις ξύλινες Μογγολέζικες που σου πιάνεται ο κώλος. Έπεσε. Ήταν στο κρεβάτι με σπασμένο πόδι και δεν ένιωθε τα κάτω άκρα.

Μπήκε στο πρώτο αεροπλάνο για Μόσχα. Από εκεί με Αεροφλότ για Ουλάν Μπατόρ. Συνέχισε με τζιπάκι για τα βορειοδυτικά. Τον βρήκε σε ένα γκερ*. Με λίγα παυσίπονα την έβγαζε, και με νάρθηκα. Βλέπεις η ιατρική δεν είναι και το φόρτε των Μογγόλων. Η επιστροφή αντίστροφη αλλά πιο αργή. Η παράλυση παρέμενε και, όπως δυστυχώς επιβεβαίωσαν και οι γιατροί στην Αθήνα, θα παρέμενε για πάντα.

Ο Νικήτας προσέχει τον Κώστα τώρα. Μένουν μαζί, έχει και μια αποκλειστική για να τον προσέχει όταν λείπει στην δουλειά. Αυτός τρέχει για ό,τι χρειάζονται. Ο Κώστας είναι καθηλωμένος αλλά δεν παραπονιέται. Έζησε μια γεμάτη ζωή λέει, πιο γεμάτη από πολλών άλλων. Κάθεται και διηγείται στον Νικήτα ιστορίες από τα ταξίδια του και, μια φορά το εξάμηνο, τον στέλνει σε μέρη που έχει πάει, σε γνωστούς ή φίλους που τον ξεναγούν και τον περιποιούνται. Και ο Νικήτας γυρίζει και του λέει τι άλλαξε από τότε που πήγε, του πηγαίνει φωτογραφίες και δώρα από τους φίλους.

Γεννήθηκαν δίδυμοι. Και θα πεθάνουν έτσι.

*οι στρογγυλές τέντες-σπίτια των Μογγόλων, αυτές που οι Τούρκοι λένε γιούρτ. Παρόμοια μπορείτε να βρείτε σε κάτι αναπαραστάσεις παραδοσιακών οικισμών πομάκων στην βόρειο Ελλάδα.

Blogged with the Flock Browser

Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός

2008-08-28T22:09:00.004+03:00

Είπα να γράψω για διαφημίσεις και όλο με τραβάει προς άλλες κατευθύνσεις.

Έβαλα την ψευτοδιαφήμιση του Χάρυ Κλυν και είπα στο σχόλιο πως ο κόσμος θα ήταν πολύ διαφορετικός αν αυτή η διαφήμιση μπορούσε να γίνει στην πραγματικότητα.

Για να μην νομίζετε πως το παραπάνω είναι ουτοπικό ή άσχετο, ορίστε μια διαφήμιση που κυκλοφορεί και μου έστειλε ο φίλος μου ο Θανάσης (που στέλνει αστεία όταν δεν πήζει στην δουλειά - δηλαδή σπάνια!).

Δεν την είχα δει, ούτε ξέρω αν παίχτηκε αλλά μοιάζει αληθινή. Μου φαίνεται τέλεια.

Να λοιπόν που τα συνθήματα δείχνουν τον δρόμο προς την αλήθεια.

Απολαύστε την:

Κατά τύχη (αλήθεια;), είναι και αυτή της Guiness!

Αναζητώντας τις χαμένες αναμνήσεις

2008-08-26T16:17:00.002+03:00

Αυτό που πονάει περισσότερο είναι που δεν θυμάται.

Όχι την παιδική της ηλικία. Αυτή κανένας δεν την θυμάται πραγματικά. Τα πρώτα χρόνια πάνε χαμένα για το συνειδητό και υπάρχουν καταγεγραμμένα μόνο στους γονείς μας. Τα χιλιάδες φιλιά τους, η αγωνία που περνούσαν όταν ήμασταν άρρωστοι, οι πυρετοί, τα γέλια και τα κλάματα δεν είναι προσβάσιμα σε μάς. Αυτός είναι ένας λόγος που πονάει περισσότερο όταν πεθαίνουν οι γονείς: πεθαίνει μαζί τους ένα κομμάτι δικό μας, ένα κομμάτι που μπορούμε να ανακτήσουμε μόνο μέσω αυτών.

Απ' τα υπόλοιπα, μένουν μόνο κάτι σκόρπιες, ασύνδετες εικόνες που δεν βγάζουν και πολύ νόημα. Τουλάχιστον όχι πάντα. Ένα σκαμπίλι του πατέρα, τα λίγα δευτερόλεπτα πριν αρχίσει το κλάμα, ένα παγωτό που έλιωσε και κόλλησε στο χέρι, να σηκώνει το χέρι στο σχολείο για να πει μάθημα, το μπλε της ποδιάς, κρυμμένες κάτω από το κρεβάτι με μια φίλη της, γυμνές να κοιτάνε τα κορμιά τους.

Υπάρχει μια ιστορία που τα δένει όλα, αλλά μοιάζει σαν να την έμαθε, σαν να μην έχει το υπόβαθρο να την αποδείξει στο δικαστήριο. Έχει ξεχάσει το πως και το γιατί. Ξέρει μόνο το συνεπώς: , συνεπώς η οικογένεια της τήν καταπίεζε, όπως όλες οι επαρχιακές οικογένειες. Θαρρείς πως αυτή η καταπίεση, ιδιαίτερα στα κορίτσια, τις ωθούσε στο να βλέπουν τον γάμο σαν μια ευκαιρία χειραφέτησης, σαν την ευκαιρία τους να ξεφύγουν, μόνο και μόνο για να την αναπαραγάγουν. Μιλάμε για το καζίνο των νευρωτικών. Ε, κέρδισε το τζακ ποτ.

Γνώρισε τον άντρα της και ερωτεύτηκαν αμέσως. Αυτός αρκετά μεγαλύτερος, λίγο μετά τα τριάντα· γεροντοπαλίκαρο για τα στάνταρτς της επαρχίας. Αυτή εικοσιδύο με το μυαλό μόνο για ρομάντζα. Αυτός ναυτικός, με εισόδημα καλό και περιουσία. Αυτή ανυπομονούσε να νιώσει την ευτυχία.

Για ενάμιση χρόνο, μέχρι την γέννηση της πρώτης κόρης τους ήταν ευτυχισμένη. Αυτό είναι που δεν θυμάται. Δεν θυμάται αυτές τις στιγμές, αυτά τα συναισθήματα, αυτό το κομμάτι της ζωής της.

Η κόρη γεννήθηκε με πρόβλημα. Έτρεξε, παρακάλεσε, έκλαψε, έμαθε ιατρικές ορολογίες αλλά και πάλι το πρόβλημα παραμένει. Και θα παραμείνει. Έχει ένα παιδί που δεν πρόκειται ποτέ να γευτεί την ζωή ολόκληρη, τον έρωτα, την αγάπη του άλλου φίλου. Ο άντρας της δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει. Τον σώζει που είναι ναυτικός. Εξαφανίζεται για τρεις μήνες την φορά και ξελαμπικάρει. Βοηθάνε και οι γνωριμίες στα διάφορα λιμάνια. Γυρίζει πίσω και βρίσκει μια γυναίκα εξουθενωμένη από τις εγχειρίσεις και τις εξετάσεις. Μια γυναίκα που νιώθει εντελώς μόνη. Μια γυναίκα που γκρινιάζει από το πρωϊ ως το βράδυ. Και που δεν αντέχεται.

Οπότε το ρίχνει και λίγο έξω. Κανένα ποτάκι με φίλους, καμμιά βολτίτσα, οτιδήποτε να μείνει λίγο μόνος. Καμμιά φορά - μετά από φωνές - τις παίρνει για καμμιά βόλτα. Τα ελάχιστα δηλαδή.

Βοήθεια άλλη μηδαμινή. Η πεθερά ούτε λόγος, αλλά ακόμη και η μάνα βοηθάει λίγο. Δεν αντέχεις να κοιτάς την δυστυχία κατάματα, πρέπει να χαμηλώνεις το βλέμμα. Και αυτή είναι δυστυχία που δεν μπορείς να αποφύγεις. Άσε που υπάρχει και το παλιό κατάλοιπο, πως κάπου το αξίζεις να το παθαίνεις αυτό. Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα.

Ξανακάνανε έρωτα και κάνανε την δεύτερη κόρη. Αυτή είναι καλά ευτυχώς. Αυτή της δίνει δύναμη.

Κάθε γάμος έχει δύσκολες στιγμές. Όταν έρθουν, αντλείς δύναμη από την αρχή της σχέσης σου. Από την ανάμνηση του πάθους και του έρωτα που σε οδήγησε εδώ. Και υπομένεις. Και προσπαθείς. Και ξεπερνάς.

Αυτό δεν το έχει. Αυτό της λείπει. Αυτό και ο έρωτας. Έχει να βρεθεί με τον άντρα της πάνω από χρόνο. Και αν κάνει ό,τιδήποτε για να ξεδιψάσει το μαραμένο κορμί της, θα την πουν και πουτάνα.

Στα τριαντατρία της.

Blogged with the Flock Browser

Μύθος

2008-08-01T01:14:00.003+03:00

Είπα να ξεκινήσω να βάζω διαφημίσεις, και ο κουμπάρος μου (ευχαριστώ Κώστα), μου έστειλε ένα μυθικό βίντεο που φαίνεται πως κυκλοφορεί. Δεν μου το έστειλε για να το ανεβάσω αλλά αρπάζω την ευκαιρία.

Πρόκειται για μια διαφήμιση που μόνο μία φορά είχα δει μικρός και θυμόμουνα μόνο αμυδρά. Πάντως είναι διαφήμιση που ξεπερνάει κάθε όριο καλλιτεχνικής δημιουργίας, σπάει τα ταμπού και διαμορφώνει τον χώρο.

Νομίζω πως όλοι την ξέρουμε αλλά λίγοι την έχουμε δει. Απολαύστε την λοιπόν.

Μπουκάλα

2008-07-31T23:30:00.002+03:00

Η μόνιμη παιχνιδιάρα, μας κάλεσε σε παιχνίδι.

Μου ήρθε λέει μπουκάλα στο κεφάλι και κατάλαβα πως έχει μέσα τζίνι.

Είναι δυνατόν αυτό; Το πιστεύετε; Τέλως πάντων. Ας υποκριθούμε.

Αφού το κατάλαβα, το έτριψα, και νά 'σου το τζίνι.

3 ευχές μου δίνει, 3 του λέω. Μια για μένα, μια για κάποιον άλλο, μια για τον (ή μήπως έναν;) εχθρό μου.

Να'τες λοιπόν και ας πραγματοποιηθούν πάραυτα:

Να έχω πάντα την δύναμη να καταφέρνω το εξής: Να μην στεναχωριέμαι για δύο πράγματα. Για αυτά που μπορώ να αλλάξω και για αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω.
Να μην σε μεθάει ποτέ η επιτυχία και να μην σε απογοητεύει η αποτυχία.
Να πας να τσακιστείς αλήτη. Χρυσό να πιάνεις και κάρβουνο να γίνεται. Βρε ουστ από εδώ.

Αυτά λοιπόν ζητάω. Είναι πολλά;

Blogged with the Flock Browser

Τύχη

2008-07-31T09:12:00.001+03:00

Από μια πραγματικά ευτυχή συγκυρία, ο κόσμος έχει σωθεί από τρομερά προβλήματα.

Επειδή αυτά συνήθως δεν τα παρατηρούμε, καλό είναι να τα επισημαίνουμε όταν τα καταλαβαίνουμε.

Είμαστε λοιπόν τυχεροί, γιατί η συντριπτική πλειοψηφεία των βρυκολάκων ζει στις, χολυγουντιανές κυρίως, ταινίες. Αν αυτό δεν είναι αρκετό - εδώ πρόκειται για πραγματικό Αριστοτελικό συμβεβηκώς - το μεγαλύτερο μέρος των σκοτωμών στις ταινίες, είναι από πεσίματα πάνω σε αιχμηρά αντικείμενα τα οποία διαπερνούν το στέρνο και προκαλούν ακαριαίο θάνατο (μετά από έναν σύντομο ρόγχο).

Όπως ξέρετε ένας από τους ελάχιστους τρόπους αντιμετώπισης των βρυκολάκων είναι ακριβώς αυτός, μαζί με τον πυροβολισμό με ασημένια σφαίρα.

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο δεν κατακλύζουν την καθημερινότητά μας βρυκόλακες. Έτσι μπορείς και εσύ να ζήσεις μια φυσιολογική ζωή με τους έρωτες και τις απογοητεύσεις σου, με τα γέλια και τα γουρλώματα, με τα λαχανιάσματα και το τάβλι.

Να θυμάσαι όμως, και να είσαι σε επαγρύπνηση, αν χαλάσει η ισορροπία σε κάποιο από τα δύο αυτά φαινόμενα, τότε πάμε χαμένοι.

Blogged with the Flock Browser

Ανατομία ενός Μίσους

2008-07-27T16:03:00.001+03:00

Την έβλεπε και της γύριζαν τα μάτια. Δεν το έδειχνε αλλά δεν ήθελες και πολύ να το καταλάβεις.

Η συμπεθέρα εξωτερικώς ήταν όλο φιλοφρονήσεις και αβρότητες αλλά από μέσα της έβραζε σαν κατσαρόλα με στιφάδο.

Τα πάντα ήταν ένας αγώνας δρόμου, μια μάχη χαρακωμάτων και μια πολιτική αντιπαράθεση. Το πως ψήνονται τα αυγά, το πως φερόμαστε στα εγγόνια, το ποια δώρα είναι καλύτερα - τα δικά της ή τα δικά μας -, τι πρέπει και τι όχι.

Μήπως δεν ήταν και τόσο μεγάλο το μίσος, μήπως απλώς φαινόταν έτσι; Στο κάτω κάτω τα αποτελέσματά του δεν ήταν και τόσο σοβαρά· μερικές αψιμαχίες και παρεξηγήσεις αλλά κατά τα άλλα ακίνδυνο. Ούτε καν περίοδοι που ο ένας δεν μιλούσε ο ένας στον άλλο. Βοηθούσε και η απόσταση, καθένας στο σπιτάκι του.

Όχι όχι, αυτό δεν μπορεί να είναι το κριτήριο. Το αποτέλεσμα έχει σχέση με τον χαρακτήρα του ανθρώπου όχι με το ίδιο το μίσος. Κάποιοι άλλοι στην θέση τους μπορεί να τραβούσαν τα πράγματα περισσότερο στα άκρα.

Μήπως το κριτήριο είναι το τι είχε κάνει ο ένας στον άλλο, ο λόγος του μίσους; Στο κάτω κάτω αν αυτό που σου έκανε ο άλλος είναι μεγάλο τότε θα είναι και το μίσος που επακολουθεί; Μήπως για αυτό δεν λέμε πως το μίσος που προέρχεται από μια παλιά αγάπη είναι το μεγαλύτερο; Γιατί δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο, πιο οδυνηρό από την ακύρωση της αγάπης την απόρριψη όχι αυτού που δεν σε ξέρει και δεν σου δίνει καν την ευκαιρία να του δείξεις τον εαυτό σου, αλλά αυτού που σε γνώρισε, σε έζησε και κατέληξε να σε απορρίψει.

Υπάρχει μια αλήθεια σε αυτό αλλά είναι η μισή αλήθεια. Για την ακρίβεια, είναι η αντιστροφή της αλήθειας. Ο λόγος, είναι εξωτερικό φαινόμενο ως προς το μίσος, μια προϋπόθεση ίσως, μια αφορμή αν θέλετε, αλλά δεν μπορεί να ορίζει το ίδιο το μίσος. Στο κάτω κάτω, η δύναμη που αντλεί το μίσος από τον λόγο που το δημιούργησε, το βοηθάει να διατηρηθεί αλλά δεν είναι δικιά του. Τώρα το βλέπουμε καθαρά: το μίσος είναι τόσο πιο δυνατό, όσο μικρότερος είναι ο λόγος που το δημιούργησε.

Η συμπεθέρα δεν ήξερε γιατί μισούσε την ομόλογή της. Την μισούσε απλώς επειδή υπήρχε. Όταν αυτός ο λόγος είναι αρκετός, δεν υπάρχει ανώτερο σκαλί που μπορείς να φτάσεις.

Η μοίρα τα έφερε έτσι που αναγκάστηκαν να συγκατοικήσουν. Με την κόρη της η μία, με τον γιό της η άλλη αλλά μέσα στους ίδιους τέσσερεις τοίχους. Τα πράγματα ήταν δύσκολα στην αρχή αλλά ποτέ μην υποτιμάτε την δύναμη της συνήθειας. Είναι το νερό που υποσκάπτει οποιονδήποτε βράχο. Δουλειές είχαν και τα δυό παιδιά, οπότε το μεγαλύτερο μέρος της μέρας το περνούσαν μαζί, να τσακώνονται για το φαΐ που έπρεπε να ετοιμαστεί.

Τα χρόνια στοιβάζονταν σιγά σιγά, και βάραιναν τα κόκκαλα και των δυο τους. Ίσως ο άνθρωπος μαλακώνει όσο περνάει ο καιρός, ίσως όχι, αλλά οι εξάρσεις ήταν αραιότερες και ηπιότερες.

Όταν πέθανε η μια τους, το σπίτι δεν ήταν απαραίτητα πιο άδειο. Τα εγγόνια τριγύριζαν μέσα συνέχεια, η κόρη είχε βγει στην σύνταξη. Όχι, δεν ήταν και η συντέλεια πια. Ίσως μάλιστα, έστω και από αντίδραση, να είχε περισσότερη κίνηση.

Όμως η συμπεθέρα έλιωσε γρήγορα από την στενοχώρια της, και πριν κλείσει χρόνος, έφυγε και αυτή.

Blogged with the Flock Browser

Κατηγορώ

2008-07-21T01:12:00.002+03:00

Αγαπητέ Λαέ,

Θα μου επιτρέψετε από ευγνωμοσύνη για το γεγονός πως με δεχτήκατε, μια μέρα του Αυγούστου, στις τάξεις σας, να ενδιαφερθώ για την δόξα σας, και να σας πω, πως το άστρο σας τόσο λαμπρό μέχρι τώρα, απειλείται από την ατιμοτικότερη, την πλέον ανεξάλειπτη κηλίδα;

Βγήκατε σώος και αβλαβής από 400 χρόνια σκλαβιάς κατακτώντας τις καρδιές των Φιλελλήνων. Περάσατε από τις περιόδους του μεγαλείου σας δίνοντας στον κόσμο την Δημοκρατία και την Φιλοσοφία. Φτάσατε στον πάτο της σκλαβιάς και την ανυποστασίας μέχρι που απελευθερωθήκατε και αρχίσατε να χτίζετε το μέλλον σας κομμάτι κομμάτι. Περάσατε στον περασμένο αιώνα μέσα από ανδραγαθήματα και αναταραχές μέχρι την πολυπόθητη Μεταπολίτευση. Με τι χαρά, τι προσδοκίες ξεκινήσατε και πάλι να χτίζετε το μέλλον των παιδιών σας, το μέλλον που θα έφερνε όλους τους Έλληνες ενωμένους να προσπαθούν για το Ιδιωτικό και το Δημόσιο Καλό, όπου τα αυτονόητα θα γινόντουσαν ξανά αυτονόητα: ποτέ Έλληνας δεν θα εκμεταλλευόταν Έλληνα, ποτέ Έλληνας δεν θα βασάνιζε Έλληνα.

Αλλά τι ρύπος βορβόρου στο όνομά σας - θα έλεγα στην ύπαρξή σας - η αποτρόπαιη τροπή που έχει πάρει η Μεταπολίτευση. Ψάχνουμε να βρούμε κάτι που να έχει μείνει όρθιο από εκείνο το όνειρο και δεν μπορούμε να το βρούμε. Φτάσαμε στο σημείο, τα κόμματα να ομολογούν κυνικά πως δέχονταν μίζες παράνομα αφού δεν γινόταν να τις δεχτούν νόμιμα. Η ενσάρκωση της ύψιστης των εννοιών, της Δικαιοσύνης - η οποία εσάρκωση είναι και συνονόματή της αν εξαιρέσεις αυτό το κεφαλαίο στην αρχή - χρησιμοποιείται για την ακύρωσή της· για την απονομή της Αδικίας. Δεν υπάρχει πιο κάτω. Είναι λοιπόν γεγονός τετελεσμένο και ανεπανόρθωτο: Έχεις χάσει κάθε έννοια πυξίδας, δεν είναι πως δεν ξέρεις που βρίσκεσαι και πως θα πάς στον προορισμό σου, είναι πως δεν έχεις προορισμό.

Αφού τολμήσανε αυτοί, θα τολμήσω και εγώ. Την αλήθεια θα την πω γιατί υποσχέθηκα να την λέω, όταν η δικαιοσύνη στην κανονική λειτουργία της, δεν την πραγματώνει πλήρη και ακέραιη. Το καθήκον μου, μού επιβάλλει να μιλήσω, δεν θέλω να γίνω συνένοχος. Οι νύχτες μου κοντεύουν να γίνουν εφιαλτικές, στοιχειωμένες με το φάντασμα όλων των ανθρώπων σου που προσπαθούν να κάνουν το σωστό, που ξεκινούν με ελπίδες και που τρώνε τα μούτρα τους καθημερινά.

Και είναι σε σένα, Λαέ, που θα την κραυγάσω την αλήθεια αυτή, με όλη την δύναμη της επαναστατημένης ψυχής ενός τίμιου ανθρώπου. Από ενδιαφέρον πραγματικό για το μέλλον σου διατηρώ την πεποίθηση πως μπορείς να ξυπνήσεις. Άλλωστε αν δεν ξυπνήσεις εσύ, ποιος θα το κάνει στην θέση σου;

Και πρώτα πρώτα ας βροντοφωνάξουμε την Αλήθεια για την Μεταπολίτευση: Ο κύκλος της έφτασε στο τέλος. Και είναι ένας κύκλος αρνητικός. Ότι θετικό είχε να προσφέρει αυτό ήταν στο επίπεδο των ονείρων των προθέσεων, όχι της πράξης.

Μην ψάχνετε έναν άνθρωπο ή μια κάστα για να ρίξετε το φταίξιμο. Οι αποδιοπομπαίοι τράγοι μας τελείωσαν. Δεν φταίνε οι πολιτικοί. Όχι. Ούτε οι επιχειρηματίες. Ούτε. Δεν φταίει ο εργάτης, ο άνεργος, ο δημόσιος υπάλληλος, ο αστυνομικός, ο δάσκαλος ή ο φοροεισπράκτορας. Αυτοί και αν δεν φταίνε. Δεν φταίει η μοίρα μας, το ριζικό μας που είναι μαύρο. Τα χρώματα ποτέ δεν φταίξανε σε τίποτε. Φταίει μόνο ένας: Ο Λαός.

Φταίει που δεν νιώθουμε καμμιά αλληλεγγύη ο ένας για τον άλλο. Φταίει που ενώ μισούμε τους μετανάστες δεν αγαπάμε του γηγενείς. Πως να βρω αυτόν που ανακάλυψε την αντιπαροχή; Και τι να του πω όταν τον βρω; Πως κατέστρεψε μεμιάς όλη την Αθήνα; Πως να αντιδράσω στην ειρωνία ότι οι μαθητές του Χατζηκυριάκου-Γκίκα στην Αρχιτεκτονική, οι μαθητές αυτού του εραστή του Ωραίου, κατέστρεψαν αυτή την πόλη;

Α! Ο πόνος. Ο πόνος για τον τόπο σου σαν βλέπεις το τι συμβαίνει, σαν διαβάζεις τις ειδήσεις, όταν γυρίζεις από τα ξένα για να ζήσεις ξανά στα πάτρια. Το νόστιμον ήμαρ πόσο παραπλανεί!

Πως να ελευθερώσεις τόσους ημιυπαίθριους που τους έκλεισαν; Πως να μαζέψεις το εξασθενές χρώμιο από τον Ασωπό; Πως να κλείσεις τα "κλεισμένα" λατομεία; Πως να φυτέψεις όλα τα ξεριζωμένα, όλα τα καμένα δέντρα; Πως να κόψεις όλες τις ελιές, αυτά τα ιερά δέντρα, τα δέντρα των καταπατητών που αντικαθιστούν τα πεύκα εν μία νυκτί. Δεν υπάρχει πιο παράξενο θέαμα από τα καμένα δάση, τα μαύρα πεύκα ολόγυρα, το πράσινο να γυρίζει σιγά σιγά από χάμω, και μέσα στην μαυρίλα, καταπράσινες ελιές - όχι πάνω από μια πενταετία δέντρο· δεν έχουν μεγαλύτερες τα φυτώρια - να ανοίγουν τα κλαδιά τους αγέρωχες, νικήτριες της πάλης με την φωτιά.

Πως να νικήσεις τις ουρές στις δημόσιες υπηρεσίες; Πως να μην θέλεις να σκοτώσεις τον υπάλληλο της πολεοδομίας που σου λέει "Καλά ρε συ την Παρασκευή ήρθες;" Ενώ δέχονται μόνο Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή. Πως να συγκρατηθείς και να μην φωνάξεις, να μην βρίσεις, να μην ρίξεις και καμιά μπουνιά.

Τι να κάνεις όταν πρέπει να κάνεις αίτηση για το επίδομα στον ΟΑΕΔ αφού ξεκινήσει η περίοδος που το δικαιούσαι; Τι να κάνεις όταν εγγράφεσαι στο πανεπιστήμιο αφού έχουν αρχίσει οι παραδόσεις;

Πως παλεύονται οι Δικαστές που χρηματίζονται; Πως παλεύονται οι Αστυνομικοί που αδιαφορούν; Πως παλεύονται οι επιχειρηματίες που εκμεταλλεύονται τους υπαλλήλους τους; Ή που κοροϊδεύουν τους πελάτες τους; Πως παλεύονται οι εφοριακοί που βρίσκουν - ή εφευρίσκουν - παραβάσεις, παραλείψεις, παρανομίες μόνο για να τις συγκαλύψουν; Πως παλεύεται ο γιατρός που ζητάει φακελάκι με τον δικό σου άνθρωπο στο κρεβάτι του πόνου;

Δεν παλεύονται όλα αυτά. Αν ο άλλος, αυτός που είναι εκεί για να ακούσει το πρόβλημά σου και να το λύσει δεν νιώθει πια τίποτε· αν η απληστία, η βαρεμάρα ή ο κυνισμός βασιλεύουν· αν το δικαίωμα γίνεται υποχρέωση· αν το άχθος γίνεται άγος· τότε δεν έχεις ελπίδα. Ελπίδα υπάρχει μόνο μεταξύ αδελφών. Και τα αδέλφια έχουν προβλήματα και καμιά φορά δεν μιλιούνται κιόλας αλλά είναι πάντα αδέλφια. Ακόμη και στο μίσος τους αγαπιούνται.

Αλλά το ποστ αυτό παρατράβηξε, Λαέ, και είναι καιρός να το τερματίσω.

Κατηγορώ κάθε κλειστή κάστα που συγκαλύπτει τις παρανομίες στο εσωτερικό της "για το καλό της ομάδας" αλλά για το κακό σου Λαέ. Το χωριουδάκι που σιωπά στον βιασμό των παιδιών από τον πατέρα τους. Τους δικαστές που συγκαλύπτουν τις συντεχνιακές παρανομίες. Τους δικηγόρους που στηρίζουν την καριέρα τους στο πόσο έχουν πρόσβαση σε δικαστές. Τους συνδικαλιστές που δεν μιλάνε για τις μίζες ή τις κακοτεχνίες της επιχείρησης στην οποία εργάζονται αλλά μόνο για πέντε δεκάρες παραπάνω.

Κατηγορώ τους πολιτικούς που δεν ενδιαφέρονται για τίποτε άλλο εκτός από την επανεκλογή τους.

Κατηγορώ τους επιχειρηματίες γιατί δεν τους ενδιαφέρει το κέρδος αλλά το εύκολο κέρδος. Το κέρδος που έρχεται μέσα από την πλάνη, την κλεψιά και την απουσία έργου.

Κατηγορώ τους νέους γιατί έχουν ήδη παραιτηθεί, από την σκέψη, από τον μόχθο και από την ελπίδα.

Κατηγορώ τους γέρους γιατί με τα έργα τους μας έφεραν εδώ που είμαστε.

Κατηγορώ όλους μας γιατί βιάζουμε το περιβάλλον καθημερινά. Και μετά υποκρινόμαστε πως δεν κάναμε και τίποτε.

Κατηγορώ τους πολιτικούς του καφενείου που αν ήταν Πρωθυπουργοί θα τα έκαναν όλα τέλεια και τώρα που δεν είναι δεν έχουν καμία υποχρέωση προς το σύνολο.

Κατηγορώ όλους μας για έλλειψη εμπιστοσύνης, συμπάθειας ο ένας στον άλλο, πραγματικής αλληλεγγύης.

Κατηγορώ το δικαστικό σύστημα για την μη απόδοση Δικαιοσύνης.

Κατηγορώ την δημόσια διοίκηση για πλήρη ανοργανωσιά, αναποτελεσματικότητα, διαφθορά και έλλειψη λόγου ύπαρξης.

Κατηγορώ τα κόμματα ως φορείς στελεχών που λυμαίνονται την δημόσια περιουσία. Ως προθαλάμους πλουτισμού ή, έστω, απλής κατάχρησης εξουσίας.

Κατηγορώ εμένα γιατί μπερδεύω το γράψιμο με την αληθινή πράξη.

Κατηγορώ εσένα, Λαέ, γιατί δεν μπορείς να νιώσεις ενωμένος αρκετά ώστε να βάλεις τρεις - όχι παραπάνω - στόχους: Περιβάλλον, Διαφάνεια, Δικαιοσύνη. Που είναι σε τελική ανάλυση ένας: Να δώσεις μέλλον στα παιδιά σου. Και στα παιδιά τους. Και στα παιδιά αυτών. Εις το διηνεκές.

Διατυπώνοντας τις κατηγορίες αυτές δεν αγνοώ πως υπόκειμαι στις διατάξεις του νόμου για το μπλόγκινγκ και πρέπει να αναρτώ τον κατά νόμο υπεύθυνο. Δεν το κάνω. Όσο για τους ανθρώπους που κατηγορώ, δεν τους είδα, δεν τους ξέρω, δεν έχω εναντίον τους ούτε μνησικακία ούτε μίσος.

Δεν είναι για μένα παρά αφηρημένες έννοιες, κακοποιά πνεύματα της κοινωνίας. Και η πράξη που εκτελώ εδώ δεν είναι παρά ενα επαναστατικό μέσον για να επισπεύσω την έκρηξη της αλήθειας και της δικαιοσύνης.

Δεν έχω παρά ένα πάθος, το πάθος του φωτός, εν ονόματι της ανθρωπότητας που τόσο υπέφερε και που τόσο έχει δικαίωμα στην ευτυχία. Η πυρακτωμένη διαμαρτυρία μου δεν είναι παρά η κραυγή της ψυχής μου. Ας τολμήσουν λοιπόν να με παραπέμψουν και η διαδικασία να γίνει στα φανερά.

Περιμένω.

Ευαρεστηθείτε, Λαέ, να δεχτείτε την διαβεβαίωση του βαθύτατου σεβασμού μου.

Blogged with the Flock Browser

Guiness

2008-07-14T16:36:00.002+03:00

Guiness - The swimmer

Εγκαινιάζω μια καινούργια ρουμπρίκα - Οι διαφημίσεις που με άγγιξαν. Είναι διαφημίσεις που με έκαναν να γελάσω ή να κλάψω - να νιώσω συναισθήματα. Τις μοιράζομαι μαζί σας και αν ξυπνήσουν κάτι μέσα σας, τότε η χαρά μου από τότε που τις πρωτοείδα θα είναι διπλή.

Ξεκινάω με την πολύ όμορφη διαφήμιση της Guiness για τον κολυμβητή. Το μότο Good Things Come to Those Who Wait, είναι πολύ όμορφο κατά την άποψή μου, και είναι κάτι που το ξεχνάμε στην εποχή της τρεχάλας.

Enjoy!

Blogged with the Flock Browser

Ραγδαίες Εξελίξεις

2008-07-11T00:07:00.001+03:00

Ραγδαίες εξελίξεις στην υπόθεση Ζαχόπουλου.

Μετά από επτά μήνες στις φυλακές Κορυδαλλού, η Εύη Τσέκου αποφυλακίστηκε. Φαίνεται πως έγινε παραχώρηση από τον Ανακριτή, με την σύμφωνη γνώμη και του Εισαγγελέα, μετά το αίτημα της ΕΣΗΕΑ για αποφυλάκιση.

Το σκεπτικό του αιτήματος της ΕΣΗΕΑ ήταν πως θα χρειαζόταν μεγάλες αλλαγές στα άρθρα των δημοσιογράφων, αν καθυστερούσε η αποφυλάκιση και γινόταν μετά τα γενέθλιά της. Τώρα ένα απλό κόπυ-πέιστ έφτανε. Σε δέκα μέρες, θα έπρεπε να αλλάξει και το τριανταπεντάχρονη σε τριανταεξάχρονη.

Εν τω μεταξύ, ο ανακριτής γράφει ήδη την δεύτερη σελίδα της δικογραφίας. Υπενθυμίζουμε πως η πρώτη έχει ήδη δοθεί για καθαρογραφή, ώστε να μπορέσει να δοθεί για αντιγραφή, και στην συνέχεια να αποσταλεί στην γραμματεία της Εισαγγελείας, που θα την διαβιβάσει στην Ολομέλεια, για να αποφασιστεί σε ποιό τμήμα θα αναγνωστεί, ώστε να γίνει η εισήγηση για την αναμονή της δεύτερης σελίδας. Υπενθυμίζουμε πως λόγω της διαδικασίας του κατεπείγοντος που έχει παραγγελθεί από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά, δεν χρειάζεται η ανάγνωση να γίνει στην Ολομέλεια.

Στο μεταξύ, στον φρενήρη αυτό ρυθμό, ήρθε να προστεθεί και το αίτημα του κατηγορούμενου κ. Αναστασιάδη για άμεση απολογία. Η απάντηση ήρθε άμεση από τον υπουργό κ. Χατζηγάκη «Η Δικαιοσύνη πρέπει να μείνει απερίσπαστη στον αγώνα ταχύτητας που κάνει για να ξεσκεπάσει κάθε όζουσα γωνιά σκανδάλου. Αν ο κύριος Αναστασιάδης βιάζεται να απολογηθεί ας κάνει πρόβες στον καθρέπτη, για να τα πει καλύτερα όταν έρθει η ώρα».

Δικαστικοί παρατηρητές δήλωναν πως με αυτόν τον ρυθμό έργου, ο κ. Αναστασιάδης δεν θα είχε τον χρόνο να συγκαλύψει τυχόν ευθύνες του ώστε να ζητάει επίμονα να εξεταστεί. Άρα, το πιθανότερο είναι να είναι αθώος.

Blogged with the Flock Browser

Αγγελία

2008-07-08T20:56:00.004+03:00

Ζητείται Υπουργός που δεν χρηματίζεται. Δεν δέχεται ταξίδια, δωράκια, πένες, ρολόγια αληθινά ή απομιμήσεις ίδια με το αληθινό, προσφορές για επιμήκυνση ψωλής, πρσφορές για σίγουρο και με φυσικό τρόπο χάσιμο βάρους, ή κάθε είδους τσιριτζάντζουλες. Δεν μας νοιάζει να ξέρει καμιά τέχνη ή να κάνει ο,τιδήποτε - εξάλλου είναι καλύτερα για τον τόπο να μην κάνει τίποτε η κυβέρνηση - αρκεί να νιώθουμε πως δεν τα παίρνει ρε παιδί μου. Είναι σημαντικό για εμάς, όταν κλείνουμε τον ημιυπαίθριό μας, όταν παίρνουμε ενοίκιο χωρίς απόδειξη, όταν ζητάμε φακελάκι, όταν πληρώνουμε για μια δικαστική απόφαση, όταν πληρωνόμαστε για να μην βεβαιώσουμε φορολογικές παραβάσεις, να νιώθουμε πως είμαστε από πάνω. Πως δεν υπάρχει κάποιος ανώτερος στην ιεραρχία που τα παίρνει παραπάνω από εμάς.
Για αυτό το προνόμιο, είμαστε διατεθιμένοι να πληρώσουμε €50.000 μαύρα μηνιαίως. Παρακαλώ μόνο σοβαρές υποψηφιότητες, με πλήρες βιογραφικό.

Blogged with the Flock Browser

Άμεση Δημοκρατία

2008-07-06T13:15:00.002+03:00

Μιλώντας παλαιότερα με ένα φίλο μου κοινωνιολόγο καταλήγαμε στο συμπέρασμα πως δεν κυβερνούν οι Nόμοι αλλά οι Eγκύκλιοι.

Ας το κάνω πιο καθαρό για να το καταλάβω και εγώ, γιατί αν δεν τα γράψεις αυτά τα πράγματα, κυκλοφορούν χωρίς φώτα ομίχλης μέσα στο μυαλό σου και υπάρχουν και ατυχήματα.

Την εξουσία την έχει ο Λαός. Πρέπει να γίνεται αυτό που θέλει αυτός.

Την παραδίδει στους αντιπροσώπους του, τους Βολευτές οι οποίοι τον αντιπροσωπεύουν και διασφαλίζουν τα συμφέροντά του. Καμμιά φορά το κάνουν παρά την θέλησή του (όχι συχνά, μόνον όταν ο ίδιος ο Λαός δεν ξέρει το συμφέρον του).

Αυτοί δεν έχουν άλλο τρόπο να ασκήσουν την εξουσία τους παρά μόνο γράφοντας (και ψηφίζοντας) κάποια κείμενα τα οποία συμπυκνώνουν τα συμφέροντα του Λαού, την σοφία τους και τα οποία ρυθμίζουν τις σχέσεις, το τι είναι επιτρεπτό και τι όχι· τα καλά και τα συμφέροντα. Αυτά τα κείμενα τα ονομάζουμε Νόμους. Αυτοί λοιπόν είναι οι φορείς της εξουσίας των Βουλευτών.

Ποτέ όμως κανένα κείμενο δεν κυβέρνησε, δεν μπόρεσε να εξουσιάσει αν δεν υπάρχουν υποκείμενα που να το εσωτερικεύσουν και να το βιώσουν. Σκεφτείτε π.χ. την Βίβλο χωρίς Χριστιανούς! Έτσι και οι νόμοι χρειάζονται τους φορείς που θα τους υλοποιήσουν. Αυτοί οι φορείς είναι η Δημόσια Διοίκηση: Η Αστυνομία, τα Υπουργεία, Οι Δημόσιες Υπηρεσίες, οι ΔΕΚΟ. Αυτοί, αυτοί είναι οι εκλεκτοί μας, που μπορούν να υλοποιήσουν την εξουσία που τους δίνουμε, αυτοί μπορούν επιτέλους να κυβερνήσουν.

Πράγματι. Αυτοί όμως δεν μπορούν να διαβάσουν Νόμους. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον κάθε υπάλληλάκο μιας ΔΕΚΟ να διαβάζει την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και να ακολουθεί το πρόσταγμά του Νόμου! Αν είναι δυνατόν! Όλες οι Υπηρεσίες έχουν εσωτερικούς κανονισμούς, κανόνες, παρακανόνες για να μπορούν επιτέλους να λειτουργούν συντεταγμένα. Για αυτό θέλουμε την Ανώτερη Διοίκηση των Οργανισμών (Αρχηγοί, Γενικοί Γραμματείς, Πρόεδροι και Διευθύνοντες Σύμβουλοι, Διοικητικά Συμβούλια) οι οποίοι διαβάζουν, με την βοήθεια των εγκρίτων Νομικών Υπηρεσιών τους - και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους -, ερμηνεύουν, αποστάζουν και, τελικά, βγάζουν το απόσταγμα της σοφίας τους: την Εγκύκλιο.

Αυτή τελικά κυβερνά. Η πολυθρύλητη Εγκύκλιος που ξέρει καλύτερα τον Νόμο και από τον ίδιο τον Νόμο! (Αυτός που άκουσε για έναν Νόμο στην τηλεόραση και έσπευσε στην Υπηρεσία και εισέπραξε το «Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε κύριε δεν έχει έρθει καμμία Εγκύκλιος» καταλαβαίνει πολύ καλά τα παραπάνω).

Για στάσου! Ο παρατηρητικός αναγνώστης θα μας πει πως είχαμε ενστάσεις στο ότι ο Νόμος είναι ένα κομμάτι χαρτί, δυο αράδες νομικές και δεν μπορεί να κυβερνά ο ίδιος. Είναι δυνατόν να κυβερνά η Εγκύκλιος. Σε τι διαφέρει από τον Νόμο;

Έχετε δίκιο κύριε Αναγνώστα. Δεν κυβερνά η Εγκύκλιος. Κυβερνά ο Διοικητής, η Διευθύντρια και όποιος άλλος ερμηνεύει την Εγκύκλιο. Γιατί όχι ο υπάλληλος; Γιατί όταν αυτός είναι δύστροπος, όταν δεν κάνει αυτά που πιστεύεις πως πρέπει να κάνει, τότε έχεις την δυνατότητα να φτάσεις στον Προϊστάμενο, στον Διευθυντή. Αλλά μέχρι εκεί. Τα υψηλότερα σκαλοπάτια της Εξουσίας δεν είναι προσιτά στον μέσο πολίτη.

Κοιτάξτε τα παραπάνω και δείτε την γελειότητα να πιστεύουμε πως το πρόβλημα της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας είναι οι εκλογές που πρέπει να διανθιστούν με δημοψηφίσματα. Δεν λέω πως τα δημοψηφίσματα είναι κακά αλλά δεν ξεκινούν καν να κοιτάξουν το πρόβλημα.

Η Εξουσία διυλίζεται τόσες φορές από τον ένα στον άλλο, που δεν μένει τίποτε στο τέλος (κάτι σαν τα εκατομμύρια της Miesens που κάθε ένας που τα μεταφέρει κόβει και το κομμάτι του ή την ηρωίνη που κόβεται όλο και περισσότερο μέχρι να φτάσει στον χρήστη).

Τα λέω αυτά στην γενικότητά τους αλλά δείτε και το ειδικό:

Η γυναίκα μου δικαιούται την ειδική παροχή προστασίας μητρότητας από τον ΟΑΕΔ. Χρειάζεται βεβαίωση από τον εργοδότη, Αντίγραφο απόφασης Επιδόματος απο το ΙΚΑ, Υπεύθυνη δήλωση, Αριθμό λογαριασμού και Ταυτότητα.

Πήγε λοιπόν να κάνει την αίτηση (αφού η Προσωπάρχης της, τής είπε πως πρέπει να την κάνει άμεσα πριν τις 9/7 αλλιώς θα χάσει το εξάμηνο). Οποίο σφάλμα!

Η υπάλληλος δεν την δεχόταν, η Προσωπάρχης επέμενε, καταλήξανε στην Διευθύντρια. Η οποία ήταν ανάγωγη και μόνο που δεν την έβρισε! «Δεν ξέρετε να διαβάζετε Ελληνικά κυρία μου, και εσείς και η Προσωπάρχης σας;» «Αν θέλετε κάντε την αίτηση και εγώ θα σας την απορρίψω».

Το πρόβλημα; Η επίμαχη παράγραφος της εγκυκλίου:

ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ

Η δικαιούχος υποβάλλει, η ίδια ή δι’ αντιπροσώπου, στην αρμόδια υπηρεσία του ΟΑΕΔ, αίτηση εντός αποκλειστικής προθεσμίας 60 ημερών από τη λήξη της άδειας μητρότητας (τοκετού και λοχείας), ή της ισόχρονης προς το μειωμένο ωράριο άδειας ή και της ετήσιας κανονικής άδειας του κεφ. Α. της ανωτέρω Υ.Α.

Κατά την πρώτη εφαρμογή και για διάστημα δύο μηνών η προθεσμία των 60 ημερών αρχίζει από την δημοσίευση της Υπουργικής Απόφασης.

Το θέμα της Διευθύντριας είναι πως δεν δέχεται την αίτηση πριν την λήξη της λοχείας και της ισόχρονης και της κανονικής. Άρα, ξαναέλα αργότερα.

Γιατί; Από που (με τα λίγα Ελληνικά που ξέρω) λέει πως υπάρχει κατώτερο όριο στο πότε θα κάνεις την αίτηση; Μόνο τελικό όριο ορίζει η Εγκύκλιος για το πότε μπορείς να κάνεις την αίτηση και όχι αρχικό. Μπορώ να κάνω την αίτηση τώρα και να ξεκινάει σε τρεις μήνες.

Το ωραίο είναι πως θα πας μετά και θα σου πουν πως άργησες τώρα ,και δεν έχεις δικαίωμα να κάνεις την αίτηση. Οπότε σκας τώρα, αλλάζεις προγράμματα, πας και ξαναπάς στον ΟΑΕΔ και ποτέ δεν είσαι σίγουρος για το τι θα συμβεί. Στην καλύτερη περίπτωση, μένεις με το αίτημα διεκπεραιωμένο και την ταλαιπωρία στο κορμί και την ψυχή. Στην χειρότερη μόνο με την ταλαιπωρία.

Αχ, λίγα δημοψηφίσματα να είχαμε για να έχουμε πιο Άμεση Δημοκρατία!

Blogged with the Flock Browser

There is a war

2008-07-04T17:35:00.001+03:00

There is a war

Blogged with the Flock Browser

Παιδιά

2008-07-02T19:15:00.001+03:00

Τελικά τι σημαίνει να είσαι παιδί; Τι το ξεχωρίζει από τους ενήλικες; Ένα πράγμα μόνο: η ανοχή.

Η ανοχή που δείχνουμε στα λάθη τους, στις προσπάθειες που κάνουν και ξανακάνουν, στις ψεύτικες αρχές, στους ασθμαίνοντες τερματισμούς.

Αυτή η ανοχή όμως είναι εξωτερικός προσδιορισμός της παιδικότητας. Αυτή είναι η δική μας στάση απέναντί τους.

Από που πηγάζει όμως πραγματικά; Ποιό είναι το εσωτερικό σύστοιχό της; Aπό την ευχαρίστηση που βλέπουμε πως παίρνουν τα παιδιά από αυτές τις προσπάθειες.

Τις λανθασμένες. Τις επαναλαμβανόμενες. Τις ψεύτικες. Τις μισοτελειωμένες.

Αυτή την ευχαρίστηση είδα στα μάτια σου, Μιχάλη, καθώς έπαιζες με την Sunny Side of the Razor.

Στα 40 σου, την κιθάρα που αγάπησες και που αγαπάς ακόμη.

Για αυτό είσαι ακόμη παιδί.

Μείνε.

Τετράστιχο

2008-07-01T08:09:00.001+03:00

Άγριος δαίμονας με κάλεσε να μαζέψω μια θύελλα από τέσσερεις λέξεις:
Σοφία, παρεούλα, πρόθεση, σουπιά.

Αποφάσισα να το κάνω σε ένα ελλειπτικό τετράστιχο που παραπέμπει ελάχιστα στο ξενύχτι και την κραιπάλη που ακολούθησε με την Σοφία. Είναι φοβερό τι μπορεί να συμβεί όταν λείπουν τα αχρείαστα και υπάρχουν τα απαραίτητα. Το κρασί και τα ρούχα.

Σας αφήνω να βρείτε ποιό είναι ποιό αλλά και με το τετράστιχό μου:

Πρόθεση δεν είχα μία
για μαγείρεμα σουπιάς
Η Σοφία όμως ήρθε
παρεούλα μονομιάς.

Blogged with the Flock Browser

Το χρέος

2008-06-28T16:32:00.001+03:00

Μπήκε στο προκάτ 1 με το μισό κουλούρι στο χέρι. Το άλλο μισό το είχε φάει ήδη.

Ήταν γεμάτο από κόσμο που περίμενε για να κάνει τις συναινετικές προσημειώσεις του.

Κοίταξε γύρω και είδε κάθε καρυδιάς καρύδι. Είχε όμως χρόνο για αυτά.

Έψαξε για την δικηγόρο της τράπεζάς του και τότε την είδε: Μελαχρινή, διακριτικά βαμμένη, με ένα μπεζ στενούτσικο παντελόνι, ένα άσπρο πουκάμισο. Κρατούσε φάκελο δικογραφίας στο χέρι. Ίσως τελικά να μην γίνονται μόνο συναινετικές προσημειώσεις σήμερα, σκέφτηκε.

Κοιτάχτηκαν στα μάτια. Αυτή κοίταξε το κουλούρι του· όχι και το πιο σέξυ θέαμα. Παρόλα αυτά δεν τραβήχτηκε, ίσως και μια υποψία χαμόγελου να σχηματίστηκε στα χείλη της.

Η δικηγόρος του δεν είχε έρθει ακόμη, οπότε κάθησε σε μια καρέκλα και βάλθηκε να βλέπει τον κόσμο με την περιέργεια μιας κουτσομπόλας.

Ήταν όλοι εκεί: η γιαγιά που την υποβάσταζαν για να πει το ναι στην προσημείωση, η αυστηρή δικαστής με τα γυαλιά πρεσβυωπίας, ο πρώην μάγκας μουστακαλής με το παχύ αλλά άσπρο μουστάκι, οι δικηγόροι με τα μπεζ κοντομάνικα πουκαμισάκια (καλά το κάνουν επίτηδες για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους;), η κοκκινομάλλα - ελαφρώς αναμαλλιασμένη - με το πράσινο στράπλες φόρεμα που μοιάζει μόλις να βγήκε από το Sex and the City, η μαυρισμένη με το τατουάζ χέννας πάνω απ' τον αστράγαλο - κρίμα για το πρόσωπο ρε συ, πάει χαμένο τέτοιο σώμα -, η υπέρ του δέοντος γεμίζουσα το κολλάν που φοράει, ο κουστουμάκιας που είναι συνέχεια στο κινητό, το ζευγάρι που περιμένει αλλά δεν λέει και να ανταλλάξει και καμμιά κουβέντα, ο καραφλός με την κοιλίτσα (αυτή που οι Βρεταννοί ονομάζουν beerbelly - πες το αυτό με μια λέξη στην πλούσια ελληνική γλώσσα σου με το «εν πλώ» και το φιλότιμο που δεν υπάρχουν σε καμμιά άλλη γλώσσα), οι δικηγόροι με το κινητό και την στάνταρ φράση «Είστε μέσα στο κτήριο; Σηκώνω το χέρι μου με βλέπετε;».

Ήταν και η όμορφη - πως αλλιώς να την πει; -. Δικηγόρος αλλά κάποιον περίμενε. Την ξανακοίταξε. Το βλέμμα της έψαχνε στον χώρο μα όταν έπεσε πάνω του έμεινε λίγο παραπάνω. Κάτι παίζει, σκέφτηκε.

Μια ψιλή, άχαρη μπήκε μέσα με μια τσάντα λαχούρι και φώναξε την τράπεζα του. Μαζεύτηκαν τέσσερεις πέντε· μαζί τους και η όμορφη.

Έδωσε ταυτότητα, του διάβασε τα του εγγράφου, και έφυγε να ξανακάτσει. Κοίταξε την όμορφη. Είχε μια κάποια ανησυχία. Ακόμη και όταν έκανε τις συνεννοήσεις, με την δικηγόρο του, κοιτούσε προς το μέρος του.

Ήταν σέξυ σήμερα. Θέλεις το μωβ πουκάμισο με τον φαρδύ, ψηλό γιακά, θέλεις που δεν ξυρίστηκε, μύριζε αρσενικό από μακρυά. Δεν το ήξερε αλλά το συνειδητοποιούσε χάρις στην όμορφη δικηγόρο.

Ξεκίνησε το παιχνιδάκι. Οι δικηγόροι περίμεναν στην ουρά για την δικαστή. Πρώτα η όμορφη και μετά η δική του.

Άρχισαν να κοιτιούνται διακριτικά, όπως οι πρώτες, φαρδιές πινελιές ενός πίνακα ζωγραφικής που οι ζωγράφοι φυλάνε για το φόντο. Κοιτούσε από πάνω, δεξιά και αριστερά του χωρίς να μένει πολύ πάνω του. Το ίδιο και αυτός. Δεν άφηνε το βλέμμα ποτέ κάπου συγκεκριμένα. Απλώς της έδινε να καταλάβει το ενδιαφέρον του. Όταν δεν τον έβλεπε, την παρατηρούσε με ένταση. Η λεπτή γαλλική μύτη, το πάνω χείλος λίγο μικρότερο από το σαρκώδες κάτω, τα ίσια καστανά μαλλιά, ο λαιμός έτοιμος για δάγκωμα. Την ήθελε σαν φυλακισμένος που θέλει εξιτήριο.

Η ουρά τελείωνε, έπρεπε να προχωρήσει. Έκανε το τεστ: Άλλαξε θέση. Γύρισε να κοιτάξει και δεν τον είδε. Χωρίς αν δείξει τι νιώθει, απλώς έριξε το βλέμμα της στον χώρο και τον ξαναβρήκε. Αυτός κοιτούσε προς το μέρος της χαμογελώντας. Ανταπέδωσε.

Τώρα όταν έπαιρνε το βλέμμα από την δικαστή, κοιτούσε προς την νέα του θέση. Τα βλέμματα έγιναν επίμονα και λιγότερο ντροπαλά.

Έφτασε η σειρά της και μετά θα ήταν η δικιά του. Πλησίασε. Η όμορφη τελείωσε την υπόθεσή της, και καθώς γύρισε να φύγει, τα πόδια τους τρίφτηκαν. Της έπιασε το χέρι.

Είναι γνωστό πως κάθε απόφαση είναι μια μικρή ή μεγάλη κατηφόρα. Θέλει προσπάθεια να επιστρέψεις πίσω. Κάποιες είναι ολόκληροι γκρεμοί. Δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.

-Συγγνώμη αλλά θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι. Μήπως μπορείς να περιμένεις μια στιγμή να τελειώσω;

Αυτό όμως που δεν είναι τόσο γνωστό, είναι πως τις αποφάσεις τις παίρνει μόνο του το σώμα - το ασυνείδητο αν προτιμάτε - και ύστερα το καταλαβαίνει το μυαλό. Το σώμα σου έχει ήδη πάρει την απόφασή του και μόνο κοιτώντας εκ των υστέρων τις πράξεις σου, βλέπεις πότε πραγματικά άρχισες να φαίρεσαι με δεδομένη την απόφαση. Αυτή η στιγμή είχε ήδη φτάσει και για τους δύο.

-Ε..., εντάξει.

Τον φώναζαν. Συναίνεσε στην προσημείωση και σε μισό λεπτό είχε τελειώσει.

Βγήκε έξω και την είδε να τον περιμένει.

-Είσαι δικηγόρος;

Χαμογέλασε.

-Αυτό ήθελες; Φυσικά. Είναι πρόβλημα;

-Όχι. Όχι. Απλώς γράφω κάτι για τα δικαστήρια, μια μικρή ιστορία, και ήθελα να μάθω κάτι για να είναι αληθοφανής. Σκέφτηκα πως αν είσαι δικηγόρος θα το ξέρεις.

-;

-Υπάρχουν τουαλέτες που μπορείτε να χρησιμοποιείτε εσείς οι δικηγόροι;

-! ... Ναι, φυσικά. Τώρα όμως μου ανάβεις την περιέργεια. Τι χρειάζονται οι τουαλέτες;

-Στην ιστορία μου, στις τουαλέτες αυτές κάνουμε εμείς οι δύο έρωτα. Έλα να μου δείξεις.

Της έπιασε το χέρι και άρχισε να περπατάει. Δεν αντιστάθηκε. Όπως και να έχει όμως, απλώς ακολουθούσε. Δεν του έδειχνε τον δρόμο.

-Ξέρεις εγώ....

-Ξέρω, την διέκοψε. Ούτε εγώ. Πρέπει όμως να δω, πρέπει εσύ να μου δείξεις.

Είχε κάτι υποβλητικό αυτό το πρέπει του που δεν μπόρεσε να του αρνηθεί. Προχωρούσε ήδη στην κατηφόρα της.

Μπήκαν στο κτήριο έξι, στο βάθος του διαδρόμου δεξιά. Έφτασαν έξω από τις τουαλέτες.

-Μπες εσύ να δεις αν υπάρχει καμιά γυναίκα μέσα.

Μπήκε. Άνοιξε την πόρτα και του έγνεψε να μπει. Μπήκε και αυτός. Ένα τετράγωνο σχετικά δωμάτιο με δύο νιπτήρες και τρία κουβούκλια.

Άνοιξε το ένα και την έσπρωξε μέσα. Μπήκε και αυτός.

Την φίλησε.

Τον δάγκωσε.

Έτσι είσαι! σκέφτηκε.

Της άρπαξε το στήθος σαν αετός το θήραμα. Το άλλο χέρι ήταν ήδη χαμηλά. Ο κώλος της σφικτός, όπως τον περίμενε.

Το πρώτο κουμπί απ'το πουκάμισο ήταν ανοικτό, το δεύτερο σκίστηκε. Φίλησε τον λαιμό της και αυτή ρίγησε.

-Όχι πιπιλιά!

-Πολύ αργά γλύκα μου.

Κάθησε, του κατέβασε το παντελόνι και τον έβγαλε έξω. Τον έβαλε στο στόμα μέχρι που η καύλα του θόλωσε τα μάτια.

Σταμάτησε να τις χαϊδεύει τα μαλλιά και την σήκωσε πάνω. Έβγαλε το παντελόνι της, την γύρισε ανάποδα και με κόντρα τον τοίχο την πήρε. Στην αρχή αργά μέχρι να μπει καλά μέσα της, και μετά όλο και πιο βίαια. Τα πνιχτά βογκητά τους έδιναν τον ρυθμό.

Βγήκε πριν τελειώσει και τις έχυσε τον κώλο.

Πήραν ανάσες καθώς ντυνόντουσαν. Δεν είπαν λέξη.

Βγήκε πρώτα αυτή και μετά αυτός.

Έξω, μίλησε πρώτη αυτή.

-Ξέρεις..., αλήθεια δεν το έχω ξανακάνει.

-Το ξέρω. Και για μένα ήταν η πρώτη φορά.

-Μήπως θα μπορούσαμε...

-Δεν νομίζω, την διέκοψε. Είναι πολύ κομπλικέ. Είναι πολλά που...

-Άστο. Αντίο, είπε με βουρκωμένα μάτια.

-Αντίο. Έφυγε με γρήγορα βήματα.

Μόλις βγήκε έξω ένιωσε το κενό στο στομάχι. Κάθε βήμα προς το αυτοκίνητο ήταν όλο και πιο βαρύ. Γύρισε πριν συμπληρώσει πέντε.

Άρχισε να τρέχει, πέρασε την είσοδο ξανά και έφτασε εκεί που την άφησε. Δεν ήταν εκεί. Κοίταξε γύρω, μάταια. Είχε χαθεί.

Από τότε πέρασαν δύο χρόνια.

Μια φορά τον μήνα πηγαίνει στο προκάτ νούμερο 1. Κάθεται σε μια καρέκλα και βλέπει αυτούς που κάνουν προσημειώσεις.

Αυτή δεν ξαναφάνηκε. Δεν τον πειράζει. Του αξίζει να μην την ξαναδεί.

Πρέπει όμως να πληρώσει το χρέος του. Κάθε μήνα δωρίζει δύο ώρες «αταξίας» από την «τακτοποιημένη» ζωούλα του στην όμορφη δικηγόρο.

Ή στο φάντασμά της.

Blogged with the Flock Browser

Καήκαμε

2008-06-27T17:01:00.001+03:00

Το φοβερό στην υπόθεση είναι πως το δέντρο στην δεύτερη φωτογραφία καίγεται, και στο κέντρο της τρίτης υπήρχαν ορατότατες φλόγες.

Φαίνεται πως αυτός είναι ο λόγος που οι εμπρηστές δεν πιάνονται. Γιατί και οι φλόγες τους δεν πιάνονται από τον φακό.

Δεν πρόκειται να πιαστούν. Οι φλόγες είναι του διαβόλου βλέπεις.

Δεν περιμένω να πιαστούν, στο κάτω κάτω της γραφής.

Αυτό που περιμένω είναι να αφαιρεθεί το κίνητρο. Να κοπεί το παραμύθι με τους συνεταιρισμούς. Να γίνει το χωροταξικό (το πραγματικό χωροταξικό) και το κτηματολόγιο και να σταματήσει το παραμύθι με τα αυθαίρετα.

Αυτό που περιμένω είναι πως όπως ο κάθε μικροκακοποιός πιάνεται για ανάκριση μόνο και μόνο επειδή έγινε μια κλοπή στην περιοχή δράσης του έτσι, όταν καίγεται περιοχή που διεκδικεί συγκεκριμένος πολίτης στου Παπάγου (300 στρέμματα) να τον μπαγλαρώνουν για ανάκριση και να θεωρείται αυτόματα ύποπτος.

Αυτό που περιμένω είναι να έρθουν και να πάρουν τα ονόματα των δυο τριών καταπατητών στην Σταμάτα που δεν άφησαν δάσος και τώρα το καίνε από πάνω, και να τους ξεσκονίσουν.

Όχι δεν θέλω λίτες κρυμμένους ανάμεσα στα πεύκα τα βράδια για να πιάσουν αυτούς με την μηχανή που βάζουν την φωτιά.

Αυτά τα θέλει ο Ευαγγελάτος και θα μας τα πει πάλι το βράδυ.

Υπομονή καρδιά μου...

(Υ.Γ. Παρακαλώ τους δημοσιογράφους το βράδυ να μην αναφερθούν στην λαίλαπα της πυρκαγιάς - Ευχαριστώ).

Η μεγαλύτερη αρετή

2008-06-25T20:32:00.002+03:00

Τι είναι αυτό που επιτρέπει στην γη να γυρίζει;

Μα φυσικά, η μεγαλύτερη των αρετών, γνωστών στον άνθρωπο: Η υποκρισία.

Ο πήδουλας ξενογαμάει σαν τρελός, αλλά αν φέρεται μπροστά σε άλλους σαν αγαπημένος σύζυγος· αν την φιλάει συχνά και την κοιτά στα μάτια στην ταβέρνα τότε η κυρία που ξέρει - γιατί ξέρει - δεν λέει τίποτε, δεν κάνει τίποτε, μόνο κλαίει, αν κλαίει, βουβά.

Μολις όμως δώσει λαβή· μόλις δώσει αφορμή, η κυρία θα τον ξεμαλλιάσει σαν ύαινα.

Όλοι ξέρουμε πως τα κόμματα χρηματοδοτούνται μέσω των επιχειρηματιών παρόλο που απαγορεύεται.

Όλοι ξέρουμε πως δωροδοκούν σε χρήματα, σε είδος και σε εξυπηρετήσεις (π.χ. προσλήψεις ανθρώπων πριν τις εκλογές κτλ.)

Όλοι ξέρουμε πως οι επιχειρηματίες με την σειρά τους, δεν πετάνε λεφτά αλλά κάνουν επενδύσεις. Κάποιες καλές, κάποιες κακές αλλά καμμιά άσκοπη.

Όλοι ξέρουμε πως οι πολιτικοί θα δώσουν πίσω αυτές τις χρηματοδοτήσεις. Όχι όμως με δικά τους λεφτά. Με τα δικά μας.

Όλοι βλέπουμε πως τα ΜΜΕ βοηθούν και με πιέσεις αυτό το παιχνίδι. Τα χρήματα είναι το καρότο και η κριτική των ΜΜΕ το μαστίγιο.

(Αν θέλετε να δείτε το τρικ στην πράξη σκεφτείται τον Μητσοτάκη. Απολογήθηκε μία μέρα και μετά ξεχάστηκε το ζήτημα. Αν θέλαν τα ΜΜΕ θα το είχαμε επί 50 ημέρες. Μην παρερμηνευτώ, δεν υπονοώ πως υπάρχει σύμπραξη - απλώς βρέθηκε μεγαλύτερο ψάρι και ξεχάστηκε το μικρό. Το θέμα είναι πως το ξεχάσαμε και εμείς.)

Έτσι δουλεύει το σύστημα.

Δεν μιλάμε όμως.

Δεν μπορεί ο κ.Πρετεντέρης, η κ. Τρέμη, η κ. Στάη, ο κ. Κακαουνάκης και δεν συμμαζεύεται, να μιλήσουν.

Για αυτό, μάς χρειάζεται ένα μικρό παιδί. Ένα παιδί που θα φωνάξει επιτέλους: Ο βασιλιάς είναι γυμνός!

Blogged with the Flock Browser

Αλλαγή

2008-06-22T13:36:00.001+03:00

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες κάτι αλλάζει επιτέλους στο πολιτικό σκηνικό. Μετά από μια μακρά περίοδο σήψης και σκανδαλολογίας η οποία ταλανίζει το μεταπολιτευτικό πολιτικό σκηνικό φαίνεται πως ένας διαφορετικός πολιτικός πολιτισμός ανατέλει.

Ο πρωθυπουργός από την Εσπερία που βρισκόταν δήλωσε πως δεν είναι η ώρα να αποκτήσει - αν και θα μπορούσε - μικροκομματικά πολιτικά οφέλη από το σκάνδαλο Siemens.

Ασφαλείς πληροφορίες που είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, πιστοποιούν πως ο Γ.Α.Παπανδρέου τηλεφώνησε με τον Πρωθυπουργό για να τον συγχαρεί και να του ζητήσει την συνδρομή του καθώς εκκαθαρίζει το κόμμα από τους καταχραστές τις εμπιστοσύνης του λαού. Ο κ. Καραμανλής με την σειρά του, τού δήλωσε πως δεν υπάρχει περίπτωση να μην τον βρει αρωγό. Σε πρώτη φάση δεν πρόκειται να επιτρέψω την σύσταση εξεταστικής επιτροπής η οποία θα οδηγήσει την χώρα στην παραλυσία και η οποία δεν θα επιτρέψει να προχωρήσει κανένα κυβερνητικό έργο του είπε χαρακτηριστικά.

Ο Πρόεδρος του Κινήματος εμφανώς ανακουφισμένος, τού δήλωσε πως με αυτή την κίνηση του ο Πρωθυπουργος ανοίγει νέες γέφυρες συνεργασίας και επικοινωνίας με τα δύο κόμματα εξουσίας. Ως γνωστόν, ως τώρα, οποιαδήποτε επικοινωνία των δύο κομμάτων γινόταν μέσω τρίτων όπως ο κ. Χριστοφοράκος.

Ο Πρωθυπουργός του δήλωσε πως προτίθεται να αφήσει να χυθεί άπλετο φως και να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο, αλλά αυτό πρέπει να γίνει με όρους αυτοκάθαρσης και αυτοθέσμισης του πολιτικού χώρου χωρίς εξωγενείς παρεμβάσεις (π.χ. δικαστικές) οι οποίες δύνανται να μειώσουν την ένταση της προσπάθειας.

Φαίνεται πως με αυτή την συμφωνία των κομμάτων εξουσίας κάτι κινείται επιτέλους στο Ελληνικό πολιτικό σκηνικό και η πολυπόθητη κάθαρση θα γίνει πραγματικότητα.

Blogged with the Flock Browser

Η επιλογή

2008-06-17T21:39:00.001+03:00

Μπήκε στο ασανσέρ με μια όμορφη παρουσία.

Χα! Πως το σκέφτηκα έτσι. Σαν σπορτκάστερ. «Και ο σκηνοθέτης μας δείχνει τις όμορφες παρουσίες στις εξέδρες».

Χαμογέλασε. Του χαμογέλασε και αυτή. Τώρα τι κατάλαβε άλλο θέμα,σκέφτηκε μέσα του.

Πήγαν να πατήσουν το κουμπί του Galaxy συγχρόνως. Τελικά υποχώρησε αυτή. Το ασανσέρ ρούφηξε την αμηχανία καθώς επιτάχυνε εντυπωσιακά. Υπάρχει ένας αδιόρατος ήχος που κάνουν τα γρήγορα ασανσέρ, αυτά που είναι σε ουρανοξύστες όπως στους δίδυμους πύργους στην Νέα Υόρκη - Θεός σχωρέστους. Είναι ένας ήχος που θέλει ηρεμία για να ακούσεις. Καταλαμβάνει θέση στον χώρο ανάμεσα στην ύπαρξη και την ανυπαρξία, μαζί με το σφύριγμα στα αυτιά μετά το κλάμπιγκ και τις φαγούρες στα ακρωτηριασμένα μέλη. Είναι ο ήχος της τεράστιας επιτάχυνσης, του καλοδουλεμένου μηχανισμού, του φόβου που μαζεύεται όλος σε μια γωνιά του μυαλού σου.

Προσπάθησε μάταια να τον ακούσει.

Μπήκαν στο μπαρ· αυτή έστριψε αμέσως αριστερά προς τους καναπέδες και τις φίλες που την περίμεναν. Αυτός για το μπαλκόνι. Ο φίλος του δεν είχε έρθει ακόμη. Κάθισε. Κοίταξε τον Λυκαβητό, φωτισμένο από το φως της δύσης, σαν ζωγραφιά Γάλλου περιηγητή του 18ου αιώνα.

Παρήγγειλε. Μοχίτο. Αυτή την θέα πληρώνεις στο κοκτέιλ σκέφτηκε, όχι το αλκοόλ.

Ο φίλος μπήκε και φιλήθηκαν. Κάθησαν να τα πούνε. Στελέχη. Τι ωραία λέξη. Έχει μια έννοια αλλά δύο χρησιμότητες: Στις επιχειρήσεις και στους ιούς. Όπως πρέπει.

Το πρώτο κοκτέιλ ήρθε και το δεύτερο ζητήθηκε: Ουίσκι σάουερ. Αντρικό.

Μίλησαν για όλα· για τον ΟΠΕΚ, για την ΠΕΚ, για την μιζέρια της Ελλάδας, για τον Ομπάμα και την Χίλαρυ, για τα παιδιά που ήρθαν και αυτά που έρχονται.

Καθώς μιλούσαν ο νους του έφευγε στην δουλειά, στην οικογένεια, αλλού. Ένα ταξιδιάρικο χελιδόνι που γυρνούσε πάντα στην φωλιά του.

Τώρα, καθώς βρισκόταν στις διακοπές του και θυμόταν την συζήτησή τους, μπορούσε να θυμηθεί την περισσότερη, αλλά αυτά τα φτερουγίσματα, αυτά τα πετάγματα του νου, τού θόλωναν σημεία της. Δεν ήταν εκεί εκατό της εκατό.

Αυτό που σίγουρα θυμόταν, αυτό που μετάνιωνε, είναι που δεν μίλησαν για αυτούς. Τα θέλω και τα συναισθήματά τους. Αν είναι ευτυχισμένοι οι εγκλωβισμένοι, αν φοβούνται τον θάνατο ή όχι.

Δεν φταίει ο φίλος. Ή τουλάχιστον δεν φταίει μόνο αυτός. Ο ίδιος δεν εξετάζει τον εαυτό του. Μήπως γιατί είναι δύσκολο να κοιτάξεις μέσα, ή γιατί φοβάσαι τι θα βρεις; Άγνωστο. Για να το μάθεις πρέπει να κοιτάξεις. Το τέλειο catch 22.

Κοίταξε γύρω του. Οι ελιές, τα στάρια, το μονοπάτι που περπατούσε τόση ώρα. Τίποτε δεν είχε δει. Βυθισμένος στις σκέψεις του και στις αναμνήσεις σχεδόν δεν ήξερε που βρισκόταν.

Τι είναι ο χρόνος; Κλέφτης. Ο κλέφτης που σου παίρνει την ζωή και δεν σου αφήνει τίποτε για να ζήσεις. Το μόνο που υπάρχει είναι το παρόν και όμως δεν ζούμε σε αυτό. Περπατάς και σκέφτεσαι στο παρελθόν μια συζήτηση που έκανες, στην διάρκεια της οποίας σκεφτόσουν εκέινο το παρελθόν και εκείνο το μέλλον και όχι την ίδια την συζήτηση.

Η ζωή δεν μετριέται με την ηλικία αλλά με τα λεπτά, τις ημέρες, τα χρόνια, στα οποία ζεις στο παρόν. Υπάρχει ένας αόρατος μετρητής ηλικίας ο οποίος μετράει αυτές τις πραγματικές στιγμές. Η ηλικία και η ωριμότητα μετριώνται με αυτόν ακριβώς τον μετρητή.

Για αυτό ο φόβος είναι το χειρότερο συναίσθημα. Γιατί σου κλέβει την ζωή, δεν σε αφήνει να ζεις. Κάτι στο παρελθόν δεν σε αφήνει να ζήσεις στο παρόν γιατί ενδέχεται κάτι άσχημο να συμβεί στο μέλλον.

Ζω μια ζωή αλλού, σκέφτηκε. Στην δουλειά, ονειρεύομαι διακοπές· στο σπίτι σκέφτομαι την δουλειά· όταν είμαι μόνος αναπολώ τους φίλους· όταν είμαι με φίλους ανησυχώ για την οικογένεια.

Υπάρχουν δυο ειδών άνθρωποι. Αυτοί που ζούν και αυτοί που παρατηρούν τους άλλους να ζουν· οι συγγραφείς, οι φωτογράφοι, οι καλλιτέχνες. Αυτοί που δεν εστιάζουν στο παρόν δεν είναι τίποτε από τα δύο· δεν είναι τίποτε. Δεν ανήκουν πουθενά. Είναι ζόμπι. Αυτό είμαι εγώ.

Πρέπει να επιλέξω τι είμαι, είπε φωναχτά και ξεκίνησε τον δρόμο του γυρισμού.

Blogged with the Flock Browser

Λίγη χαρά

2008-06-11T00:30:00.001+03:00

Και τώρα; Τι θα κάνουν οι σεισμόπληκτοι που περίμεναν μια καλή εμφάνιση και ένα καλύτερο αποτέλεσμα για να χαρούν, έστω και λίγες ώρες;

Μα καλά τρελλαθήκαμε;

Αυτό είναι το επίπεδο της εκφώνησης; Να παρακαλάμε με κάθε δεύτερη φράση να μας δώσουν πέναλτι;

«Αν ο Τοροσίδης έπεφτε ίσως και να ήταν πέναλτι».

Ίσως. Ίσως και να μην ήταν, μια και δεν υπήρχε επαφή.

Ποτέ θα κά, ποτέ θα κάνει...ξαστεριά.

Blogged with the Flock Browser

Παράπονο

2008-06-08T21:59:00.001+03:00

Αγάπη μου.

Πάνε δυόμιση μήνες και δεν μου έχεις πει λέξη. Είσαι απόμακρη. Έρχομαι από την δουλειά όλο προσμονή για το πως θα σε βρω, και εσύ δεν μου μιλάς καθόλου.

Τώρα τελευταία κάνεις κάποιες προσπάθειες αλλά ό,τι βγαίνει από το στόμα σου είναι ασυνάρτητο. Δεν ξέρω τι φταίει. Νιώθω πως αυτή η σχέση δεν προχωράει όπως θα ήθελα. Δεν επικοινωνούμε πια. Βέβαια, γελάς λίγο όταν είμαι κοντά σου αλλά αυτό δεν μου φτάνει. Δεν μπορώ να νιώθω πως υπάρχουν τόσα πράγματα που θέλω να σου πω, τόσα πράγματα που έχεις να μου πεις, και δεν τα λέμε.

Δεν μπορεί να περνάνε οι ώρες χωρίς να ανταλλάσουμε κουβέντα. Στο τέλος θα έχουμε αποκλίνει τόσο που δεν θα έχει σημασία το κοινό παρελθόν μας παρά μόνο το ξέχωρο παρόν και το αβέβαιο μέλλον.

Όχι, όχι δεν θέλω να το σκέφτομαι, δεν μπορώ να παρατήσω αυτή την σχέση χωρίς να έχω προσπαθήσει, αξίζει πολύ περισσότερο από αυτό.

Δεν μπορώ όμως να γεφυρώνω τα χάσματα πάντα μόνος μου, χωρίς την βοήθειά σου.

Σε αγκαλιάζω και αντί να με κοιτάς, προτιμάς να κοιτάς το ταβάνι. Κουνάς το κεφάλι πέρα δώθε σε μια κίνηση χωρίς σκοπό, χωρίς έλεγχο, χωρίς νόημα. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ πια.

Μήπως φταίω εγώ; Μήπως σε παραμελώ; Μα δεν έρχομαι από την δουλειά με το χαμόγελο στα χείλη και με τα λόγια να ξεχυλίζουν από μέσα μου; Δεν σου μιλάω πάντα πρώτος; Δεν σου τραγουδάω, δεν κάνω τα πάντα για να φτιάξω το κέφι σου; Εσύ; Όλο γκρίνια και δάκρυα, όλο το νου σου στο φαΐ και στον ύπνο. Δεν είμαστε όμως μόνο υλικά όντα. Έχουμε και ψυχή. Δεν χορταίνεις μόνο με φαΐ.

Νομίζω όμως πως είναι κάτι μεγαλύτερο από την σχέση μας που σε βασανίζει. Δεν προσέχεις την προσωπική σου υγειινή, τρως και παίρνεις βάρος χωρίς να σε νοιάζει, γενικά παραμελείς τον εαυτό σου.

Ίσως πρέπει να πάμε σε κάποιον ειδικό να σε εξετάσει. Ίσως πρέπει να κάνω κάτι δραστικό.

Δεν ξέρω τίποτε πια. Φοβάμαι.

Blogged with the Flock Browser

Τέσσερεις φράσεις...

2008-06-08T06:06:00.003+03:00

...πρέπει να βρω (ας όψεται ο Δαίμων).

Μία μόνο αληθινή. Η αναλογία, διαλεγμένη μετά από σκέψη περισσή, είναι αυτή που απαντάται στην ζωή.

Ένα παιχνίδι λοιπόν βγαλμένο από την ζωή. Για αυτό θα παίξω.

Ο γάτος μου είναι από το Σιάμ.

Γεννήθηκα σιαμαίος.

Φοράω κοστούμι στην δουλειά.

Βγάζω τα ρούχα μου for a living.

Είδες; Δεν πόνεσε. Εύκολο ήταν.

Μπορείς και εσύ Αρχηγέ της εκστρατείας κατά του φόβου να ακολουθήσεις.

Έλα και εσύ ποιήτρια μαζί αν θες.

Blogged with the Flock Browser

Η καλύτερη

2008-06-08T05:31:00.001+03:00

Αυτός είναι ο λόγος που αυτή η εποχή είναι η καλύτερη του χρόνου.

Αθηναΐκές διαδρομές

2008-06-04T00:47:00.001+03:00

Έκανα απόψε κάτι που είχα καιρό να κάνω. Περπάτησα.

Πήραμε την κόρη μας και πήγαμε για μια δουλειά στο Παγκράτι. Με το 203 από την Ακαδημία φτάσαμε στην πλατεία Παγκρατίου εύκολα. Ο μάρσιππος είναι φοβερή εφεύρεση και την συστήνω ανεπιφυλάκτως.

Ο γυρισμός ήταν πιο όμορφος. Κάτσαμε στο παρκάκι για να ταΐσουμε την μικρή και μετά από ένα σύντομο γεύμα, δέσαμε τα λουριά και ξεκινήσαμε.

Η Χρεμωνίδου είναι γεμάτη μαγαζιά, μια κακοφωνία από μάρκες, ταμπέλες και βιτρίνες που μοιάζει σαν έργο μαθητή που προσπάθησε πολύ. Ο παράδεισος των γυναικών.

Φτάσαμε στην Ευτυχίδου η οποία δείχνει γερασμένη αλλά αντιστέκεται στην φθορά. Κάτι σαν τον Βάρσο στην Κηφισιά· οι γέροι κάθονται ή σερβίρουν, και οι νέοι τα παίρνουν στο χέρι και γρήγορα, μην τους πάρει κανένα μάτι εκεί μέσα.

Όσο πλησιάζεις στην Β. Κωνσταντίνου οι πολυκατοικίες αποκτούν αέρα και σε κοιτούν αφ' υψηλού. Τα λόμπι εκτοξεύονται σε τετραγωνικά όμως, μόλις διασχίσεις την Β. Κωνσταντίνου.

Ανεβήκαμε την Μελεάγρου και στην γωνία με Βασ. Γεωργίου Β' κάναμε μια στάση για το υπόλοιπο γεύμα. Η ησυχία εκεί είναι απίστευτη μια και η κυκλοφορία είναι ελεγχόμενη και για να μένεις εκεί πρέπει να είσαι πιστοποιημένος ευπατρίδης.

Είδαμε και την αλλαγή των μπάτσων, με αυτούς παρέα αλλά και με τον Παπούλια και τον Καραμανλή (ο οποίος, είμαι σίγουρος πως δεν θα πήγε ακόμη στην Ραφήνα μια και σπαζοκεφαλιάζει να λύσει τον γρίφο της ακρίβειας), φάγαμε ήσυχα και ήρεμα.

Τα απογεύματα μέχρι και τις 9-10 το βράδυ είναι αρκετά ανήσυχη. Με αυτή την βόλτα δεν βγάλαμε κιχ. Ο αέρας είχε σηκωθεί, της κράταγα τα χέρια για να μένουν ζεστά και καθώς με κοίταζε στα μάτια με το στόμα ανοιχτό, καθώς την είχα σφιχτά πάνω στο στήθος μου, ένιωθα άτρωτος.

Ψευδαίσθηση είναι. Δεν έχει σημασία. Πήρα δύναμη και σηκώθηκα. Αγκαλιά με την γυναίκα μου συνεχίσαμε.

Στησιχόρου και στο τέρμα δεξιά στην Μουρούζη. Πυροσβεστική με μεγάλη αυλή και πόρτες για να περνούν τα κόκκινα οχήματα.

Βασ. Σοφίας. Ένας ταλαίπωρος ξένος - Ολλανδός αν έπρεπε να στοιχηματίσω - προσπαθεί να πείσει τον ταρίφα να τον πάρει για Βούλα. Ανένδοτος. Στην χώρα μας ο παραγωγός έχει άποψη και ο καταναλωτής μαύρα μεσάνυχτα. Ακόμη και μπογιατζή να φέρεις, θα σου πει τι μαλακίες χρώματα είναι αυτά που διαλέγεις και θα στο βάψει το δωμάτιο όπως θέλει αυτός.

Σέκερη και Σόλωνος και ο αέρας έχει αλλάξει. Από την σιγουριά της καταγωγής, στην επιτήδευση της οικονομικής άνεσης. Η Φιλική Εταιρία απελευθέρωσε την Ελλάδα· στην πλατεία της ακόμη Διοικείται.

Σκουφά και τα μπαράκια είναι γεμάτα. Στο Φίλιον καμμιά αριστερή πολιτική ζύμωση δεν παρατήρησα· που είναι ο Τσίπρας, που η Κανέλλη; Έτσι θα πάει μπροστά ο τόπος;

Σίνα και Διδώτου φτάνουμε στα όρια του πολιτισμού. Το Μπαράκι του Βασίλη είναι το ορόσημο. Από εδώ και πέρα μπαίνεις με δική σου ευθύνη. Άδειο ακόμη· ούτε δέκα δεν ήταν όταν περάσαμε.

Συνεχίσαμε στον όμορφο πεζόδρομο της Πρασσά, Οκταβίου Μερλιέ με το 29ο Γυμνάσιο,..., μέχρι το σπίτι. Από τον Λυκαβηττό ακούγεται μια συναυλία. Έπαιζε σήμερα ο Παπακωνσταντίνου; Δεν ξέρω, αλλά έτσι μου φαίνεται.

Αυτό είναι και το πιο σίγουρο σημάδι:

Το καλοκαίρι έφτασε.

Καλώς ήρθε.

Blogged with the Flock Browser

Κανόνας

2008-05-31T20:28:00.002+03:00

Βάζω άλλον ένα κανόνα:

Δεν θα αγοράσω κανένα προϊόν από εταιρία που διαφημίζεται μέσω των ποδοσφαιροποιημένων διαφημίσεων λόγω Euro.

Δεν είναι γιατί δεν μου αρέσει η μπάλα. Μου αρέσει. Δυστυχώς υπάρχουν και αυτοί που δεν τους αρέσει, αλλιώς όλοι θα είχαμε τις ποδοσφαιροποιημένες διαφημίσεις που εμφανίζονται ένα μήνα πριν, και τελειώνουν ένα μήνα μετά το Euro και το Mundial, ως το πιο εκνευριστικό πράγμα στον πλανήτη. Αυτοί που δεν βλέπουν μπάλα, έχουν τα ίδια τα Euro και Mundial ως πιο εκνευριστικά. Έτσι, χάσαμε το μοναδικό πράγμα που θα μας ένωνε όλους σε μια αγαπημένη κοινότητα.

Ούτε γιατί δεν έχουν ποιότητα. Όπως όλες οι διαφημίσεις, κάποιες είναι έξυπνες και προσεγμένες, κάποιες του συρμού και αρπακολλίστικες. Δεν νομίζω πως αυτές είναι πολύ κάτω από τον μέσο όρο.

Είναι γιατί φανερώνεται η νοοτροπία του διαφημιζόμενου· ο τρόπος που θέλει να εκμεταλλευτεί το αθλητικό γεγονός και την ψυχολογική κατάστασή μου, αντί να προσπαθεί να με κερδίσει με το ίδιο το προϊόν και τις ιδιότητές του. Θα μου πεις πως όλες οι διαφημίσεις, πάνω κάτω, απευθύνονται στην καρδιά και όχι στο μυαλό. Φυσικά. Είναι άλλο όμως να το κάνεις σωστά, και άλλο να το κάνεις χοντροκομμένα, άλλο να δουλεύεις επαγγελματικά και επιστημονικά και άλλο αεριτζίδικα και ερασιτεχνικά.

Για αυτό θέλουν τιμωρία.

Blogged with the Flock Browser

Αναπάντητες κλήσεις παντού

2008-05-29T01:17:00.001+03:00

Πάντα μια αφορμή βρίσκεται και ενώ παρακολουθείς ένα θέμα η σκέψη σου σε οδηγεί από το ένα μονοπάτι στο άλλο. Ο κόσμος είναι θρυμματισμένος (morcele έλεγε κάποιος μεγάλος) αλλά είναι επίσης ένα κουβάρι χωρίς άκρες και όπου και να πιαστείς δεν μπορείς να μείνεις μόνο με μια κλωστή. Σου έρχεται το κουβάρι πεσκέσι.

Ας είναι. Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη αν τα παρακάτω φανούν φλύαρα, υπερφύαλα, πατροναριστικά ή σοβαροφανή. Δεν έχεις κέρδος χωρίς ρίσκο μας έμαθε ο καπιταλισμός. Ισχύει και στο πεδίο της σκέψης.

Ξεκίνησε μια ωραία κουβέντα για το ξεπούλημα δημόσιας περουσίας επ' ευκαιρία του ΟΤΕ. Όλη εκτός θέματος για μένα. Πονάω να ακούω σοβαρούς ανθρώπους και να μην υπάρχει ούτε ένα επιχείρημα εκατέρωθεν. Το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα μας είναι η παντελής έλλειψη δημοσίου διαλόγου. Αυτόν ποιός τον ξεπούλησε; Αυτός δεν είναι δημόσια περιουσία;

Ας πάμε σε πρώτες αρχές. Τι είναι δημόσιο και τι ιδιωτικό; Η απλή ιδιοκτησία; Αν είναι κρατική είναι δημόσια, και αν όχι είναι ιδιωτική; Μα τότε δεν ξεπουλήθηκε τίποτε παρά μόνο ένα 3%· σταγόνα στον ιδιωτικοποιημένο ωκεανό της συγκεκριμένης επιχείρησης.

Η διαχείριση; Το επονομαζόμενο ελληνιστί management; Τότε ναι το δώσαμε. Μήπως όμως σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να εκλέγαμε την διοίκηση του ΟΤΕ και να μην τους διορίζει η κυβέρνηση; Γιατί αν αυτή η ίδια -η διοίκηση δηλαδή - είναι δημόσια, τότε αυτή η ίδια θα πρέπει να βρίσκεται υπό άμεσο δημόσιο έλεγχο. Γιατί να διορίζεται από τον υπουργό ο πρόεδρος και να χρησιμοποιείται - αφού διορίστηκε - ως προσωπικός ή κομματικός ρουσφετοϋλοποιητής; Αυτό δεν είναι προς κανένα δημόσιο συμφέρον.

Όχι, το δημόσιο συμφέρον είναι συγκεκριμένες αρχές και παράμετροι που πρέπει να διασφαλιστούν. Πρώτον, η πανελλαδική πρόσβαση σε σύγχρονες τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. Δεύτερον, η πρόσβαση αυτή να γίνεται σε λογικές τιμές, αφού συμφωνούμε ως κοινωνία πως δεν πρόκειται για είδος πολυτελείας αλλά για βασικό αγαθό. Τρίτον, οι υπηρεσίες αυτές να προσφέρουν όσα διαφημίζουν και να διαφημίζουν όσα προσφέρουν - οι σχέσεις με μάς τους καταναλωτές δηλαδή, να είναι βασισμένες στην διαφάνεια και την ειλικρίνεια. Τέταρτον, το κράτος και ο στρατός να έχουν απρόσκοπτη δυνατότητα επικοινωνιών ακόμη και σε κρίσιμες περιόδους. Εδώ προσθέστε ό,τι πολιτική μας κατέβει και μας αρέσει, π.χ. να δίνουμε ένα κινητό δώρο σε κάθε πολίτη που κλείνει το 18ο έτος της ηλικίας του. Πέμπτον, το κράτος να μπορεί να επενδύσει αν το επιθυμεί ώστε να έχει κέρδη που να αξιοποιούνται για την μείωση του φορολογικού βάρους των πολιτών.

(Disclaimer: Κάθε λίστα είναι εξ ορισμού ελλειπής. Προσθέστε και άλλα στο δημόσιο συμφέρον αν θέλετε).

Πως τα διασφαλίζουμε αυτά; Πρώτον, με μια ρυθμιστική αρχή που να ασχολείται ενεργά με το πως τα δύο πρώτα θα διασφαλιστούν, και όχι με το πως θα προστατεύσει τις εταιρίες. Για ρωτήστε και την κυρία Redding τι πιστεύει για την ΕΕΤΤ και πως αυτή ενεργεί!

Δεύτερον, με την αύξηση του ανταγωνισμού που είναι ο καλύτερος μηχανισμός που έχουμε βρει ώστε οι πολίτες ως καταναλωτές να έχουν το πάνω χέρι στον συνεχή πόλεμό τους με τους παραγωγούς - εταιρίες, για την συμφωνία στην τιμή. Είναι επίσης ο καλύτερος τρόπος για να μειωθούν τα κόστη λειτουργίας των επιχειρήσεων κατά το δυνατόν. Είναι τέλος ένα αντίδοτο στο κίνητρο που έχουν οι εταιρίες να βρουν τρόπο να μας κοροϊδέψουν. Όχι όμως το μόνο. Μιλήσαμε ήδη για την ρυθμιστική αρχή.

Τρίτον, με το να κοστολογήσουμε και να επιβάλλουμε συγκεκριμένες πολιτικές. Να δούμε πόσο κοστίζουν οι τηλεπικοινωνίες στον Στρατό, στο Κράτος, σε απόμακρα σημεία που δεν συμφέρει μια επιχείρηση να πάει αλλά που εμείς θεωρούμε επιβεβλημένο να υπάρχουν τηλεπικοινωνίες. Αυτά τα κόστη δεν είναι απαραίτητο να πληρώνονται από τους πολίτες· μπορεί να πληρωθούν από τις εταιρίες τηλεπικοινωνιών ως μέρος του προνομίου αδειοδότησής τους για παράδειγμα. Το σημαντικό είναι να είναι φανερά ώστε άμα (χρονικοϋποθετικός σύνδεσμός) θελήσουμε να τα πάρουμε πίσω να το κάνουμε.

Τέταρτον, με την ανεξαρτητοποίηση των επιχειρήσεων από κάθε είδους πολιτικό ή κομματικό εναγκαλισμό. Το κράτος ως μέτοχος να έχει βέτο σε συγκεκριμένα θέματα που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος (και κάπως να τα πληρώνει ή να τα επιβάλλει, όπως είπαμε πιο πάνω) αλλά κατά τα άλλα να είναι απλός μέτοχος και να παρακολούθεί την διοίκηση με σκοπό να αυξάνονται τα κέρδη της, αλλάζοντας την διοίκηση με κανονικές διαδικασίες όπως σε κάθε επιχείρηση (γενική συνέλευση κτλ.) αν έχει την πλειοψηφία.

Με άλλα λόγια: Δεν είχα καμμία δημόσια επιχείρηση ως πολίτης και κανένα δημόσιο συμφέρον όταν έκαναν έξι μήνες από της αιτήσεως να μου βάλουν τηλέφωνο. Αυτά δεν διορθώθηκαν γιατί πουλήθηκαν μετοχές ή γιατί δεν πουλήθηκαν. Έγιναν γιατί δημιουργήθηκαν και άλλες εταιρίες και υπάρχει ανταγωνισμός.

Αυτά για θεωρία (ο θεός να την κάνει).

Στην πράξη; Από το μάνατζμεντ των κομματόσκυλων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις που δεν ελέγχονται και κάνουν ό,τι θέλουν. Επιτέλους αυτές είναι οι μόνες εναλλακτικές μας; (Αν δεν πιστεύετε πως κάνουν ό,τι θέλουν, οράτε το θέμα του λαδιού: μας το έβγαλαν το λάδι).

Επίσης, αντί για σχέδιο τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεων, έχουμε σταδιακή πώληση μετοχών τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα εντελώς νομότυπα, ιδιώτης να αγοράζει και να πουλά τέτοιο ποσοστό ώστε να σύρεται η κυβέρνηση σε διαπραγματεύσεις με επενδυτή που διάλεξε άλλος αντί για αυτήν. Αντί να κάνει άμεσα με την πρώτη εκλογή της, διαγωνισμό επιλογής στρατηγικού επενδυτή. Που είναι και στο πρόγραμμά της. Το οποίο ώψιμα το θυμήθηκε.

Έτσι γίνομαι και εγώ πρωθυπουργός.

Blogged with the Flock Browser

Ενημέρωση

2008-05-25T15:59:00.001+03:00

Είπα να σας ενημερώσω για το πως περνάω την ημέρα μου τώρα που έχουμε και νέο μέλος στην οικογένεια.

Όπως μπορείτε να καταλάβετε περνάμε διάφορες φάσεις και αυτά που θα σας περιγράψω ισχύουν για την ώρα αλλά τα πάντα είναι ευμετάβλητα και μπορούν να αλλάξουν χωρίς προειδοποίηση.

Κοιμάμαι σχετικά καλά. Δεν έχω ενοχλήσεις το βράδυ ή νυχτερινές πείνες όπως είχα πριν. Δεν σηκώνομαι να πάω στο ψυγείο για να φάω μια και δυο φορές την νύχτα όπως πριν από μερικές εβδομάδες.

Το αποτέλεσμα είναι πως ξυπνάω καλά και έχω αρκετή ενέργεια το πρωϊ. Είμαι χαρούμενος και γελάω συνέχεια. Κοιτάω το πρόσωπο της κόρης μου και το αναγνωρίζω καθαρά. Της χαμογελάω όσο μπορώ περισσότερο για να νιώθει πως την αγαπάω. Δεν καταλαβαίνω και πολλά από αυτά που μου λένε, γιατί δεν έχω ξυπνήσει καλά ακόμη και πεινάω πολύ. Βλέπεις αφού δεν τρώω τίποτε το βράδυ η πείνα χτυπάει το πρωΐ.

Μέσα στην μέρα δεν έχω πολλά νεύρα αλλά σιγά σιγά μαζεύονται. Λουφάρω στην δουλειά και κοιμάμαι συχνά. Τρώω δυο τρεις φορές μέσα στην μέρα από λιγάκι. Ώρες ώρες μιλάω και νομίζω πως δεν με καταλαβαίνουν, πως βγάζω άναρθρες κραυγές. Παρόλα αυτά προσπαθώ να μιλάω συνέχεια αν και μου έρχονται κλάματα.

Το απόγευμα γυρίζω σπίτι και είμαι εκνευρισμένος. Όλη η μέρα με τα άγχη της μαζεύεται και αυτές οι ώρες είναι οι χειρότερές μου. Πονάω στο στομάχι και πεινάω συγχρόνως, και δεν υπάρχει τίποτε που μπορεί πραγματικά να με ανακουφίσει. Με χαϊδεύει η γυναίκα μου στην κοιλίτσα μου και η κόρη μου με κοιτάει στα μάτια, και αυτό βοηθά.

Το βράδυ πριν κοιμηθώ θέλω να φάω οπωσδήποτε αλλά πριν από αυτό ένα μπανάκι με χαλαρώνει. Μου αρέσει το νερό να έχει 37 βαθμούς και το ευχαριστιέμαι. Είναι αλήθεια πως μέχρι να ντυθώ δεν μου αρέσει το κρύο και ενοχλούμαι, αλλά ευτυχώς αυτό περνάει γρήγορα. Ένα γρήγορο δείπνο και βουρ για το στρώμα!

Αυτή λοιπόν είναι η μέρα μου.

Blogged with the Flock Browser

Νέα μέτρα για το έλλειμα του Εμπορικού Ισοζυγίου

2008-05-21T19:02:00.002+03:00

Σύσκεψη πραγματοποιήθηκε αργά χθες το βράδυ, στο Μέγαρο Μαξίμου, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού κ. Καραμανλή και με την συμμετοχή του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Αλογοσκούφη αλλά και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γκαργκάνα.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες ετέθη το θέμα της εκρηκτικής αύξησης του ελλείματος του Ισοζυγίου Τρεχουσών Συναλλαγών αλλά ιδιαίτερα του Εμπορικού Ισοζυγίου, από το οποίο προέρχεται το κυριότερο μέρος του ελλείματος.

Στην σύσκεψη αναλύθηκε διεξοδικά πλάνο του κ. Αλογοσκούφη για την εξάλειψη του ελλείματος μέσα σε πέντε μήνες.

Συγκεκριμένα, τώρα που τέθηκε σε ισχύ πανευρωπαϊκή απαγόρευση στην εισαγωγή ηλιελαίου από την Ουκρανία, η Ελλάδα μέσω Ιδιωτικών και Δημοσίων επιχειρήσεων θα εισέλθει δυναμικά στην χώρα αυτή και θα αγοράσει όλη την παραγωγή της.

Με μια τιμή γύρω στα 35$ για κάθε αντίστοιχο ενός βαρελιού, θα μπορέσει να το πακετάρει σε βαρέλια και να το πουλήσει για 130$ το βαρέλι ως αργό. Η διαφορά θα μένει καθαρή στην χώρα μας, μείον φυσικά το κόστος του βαρελιού. Ακόμη και τα σχετικά καθαρά θα τα πουλάει για βαλβολίνες γύρω στα 45$.

«Με ελάχιστες επενδύσεις, που θα επιδοτηθούν από τον νέο αναπτυξιακό νόμο με λεφτά των κουτόφραγκων, θα στήσουμε μια τρελή μπίζνα και θα τους πάρουμε τα σώβρακα» δήλωσε εμφανώς ικανοποιημένος ο κ. Αλογοσκούφης μετά την σύσκεψη.

Οι πληροφορίες μας επιβεβαιώνουν πως ο πρωθυπουργός έδωσε το πράσινο φως για το στήσιμο της επιχείρησης που θα έχει την κωδική ονομασία «λαδωμενα χέρια».

Blogged with the Flock Browser

Που είναι το ΕΣΡ;

2008-05-18T11:25:00.001+03:00

Για τον δαιμόνιο δημοσιογράφο τα έχουμε ξαναπεί.

Εγώ θα ρωτήσω που πήγε το ΕΣΡ; Όταν κάποιος πει μαλάκα ή γαμώτο, ή όταν κάποιος άνδρας φιλήσει κάποιον άνδρα είναι πανταχού παρόν.

Όταν όμως καταρρακώνεται η αξιοπρέπεια δεκάδω ανθρώπων που κρέμονται από τα λόγια ενός αχαρακτήριστου, ο οποίος λέει μπαρούφες ενώ αυτοί τις πέρνουν για μηνύματα των αγαπημένων τους, ο θάνατος των οποίων δεν ξεπεράστηκε ποτέ, τότε όλα καλά.

Μήπως είναι αργά οι εκπομπές και δεν τις παρακολουθούν;

Τρελάθηκα

2008-05-16T21:30:00.002+03:00

Για μια στιγμή νόμιζα πως έχω τρελαθεί.

Νόμιζα πως άκουσα στις ειδήσεις τους φοιτητές να κάνουν πορείες και να σκέφτονται καταλήψεις γιατί αντιτίθενται στην καθολική ψηφοφορία.

Προφανώς δεν άκουσα καλά. Οι φοιτητές παντού, αλλά και στην χώρα μας, είναι οι άνθρωποι που μάχονται για την δημοκρατία· οι εγγυητές της σε δύσκολους καιρούς.

Νόμιζα πως άκουσα την κυβέρνηση να μην απαντά επί της ουσίας στο γιατί πουλά τον - ή βρίσκει στρατηγικό εταίρο στον - ΟΤΕ.

Προφανώς δεν άκουσα καλά. Η πρακτική στρατηγικής συμμαχίας, σε μια χώρα που χρησιμοποιεί την Δημόσια Διοίκηση, και μετά τον ΑΣΕΠ, τις ΔΕΚΟ και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, ως σάκο για προσλήψεις, είναι διεθνώς καταξιωμένη. Απλώς και μόνο να έλεγε «Το μόνο που κάνουμε στον ΟΤΕ είναι να τον αφαιρέσουμε από την σφαίρα επιρροής μας» η επικράτηση στα επιχειρήματα θα ήταν σίγουρη. Αντί για αυτό, αρνείται να απαντήσει και να πει ακόμη και το αυτονόητο: εκτελώ το πρόγραμμά μου. Μιλάμε για πλήρη παράλυση.

Νόμιζα πως άκουσα πολιτικούς να βρίζονται στο Κοινοβούλιο σαν να ήταν στο καφενείο.

Προφανώς δεν άκουσα καλά. Οι πολιτικοί εκλέγονται πράγμα που σημαίνει πως είναι οι άριστοι, αυτοί που μπορούν να κάνουν διάλογο ώστε εμείς που δεν μπορούμε, να τους ακούμε και να διαμορφώνουμε άποψη.

Είμαι σίγουρος πως δεν μπορώ να βρω κόμμα που να με εκφράζει.

Προφανώς έχω πρόβλημα. Τα κόμματα είναι ο μηχανισμός της σύγχρονης Δημοκρατίας μέσω του οποίου όλοι ή σχεδόν όλοι, μπορούν να βρουν διέξοδο και έκφραση ώστε η κοινωνία να ελέγχει αποτελεσματικά το παρόν - και κυρίως - το μέλλον της.

Δεν είμαι στους όλους.

Δεν είμαι στους σχεδόν όλους.

Υπάρχουν ιδρύματα για κάποιους σαν και μένα.

Blogged with the Flock Browser

Ταχύτητα

2008-05-16T17:17:00.001+03:00

Το παν είναι να έχεις αρχές μου έλεγε ο πατέρας μου.

Δεν ξέρω αν είχα πραγματικά. Λίγες πάντως. Το ου κλέψεις το 'χασα νωρίς, το ου φονεύσεις όχι, αλλά η τύχη έπαιξε τον δικό της ρόλο.

Είχα όμως κάτι. Όχι αρχή ακριβώς, αλλά ένα νήμα, μια αδιόρατη κλωστή που δένει τις στιγμές της ζωής μου και τους δίνει ένα κάποιο νόημα. Δεν φαίνεται εύκολα, μόνο από μέσα μπορείς να το δεις· εγώ δηλαδή το ξέρω. Άντε κανένας δυο ακόμη. Όλοι έχουμε κάτι τέτοιο αν το καλοσκεφτούμε.

Δεν πιστεύω στον χρόνο. Δηλαδή, όχι πως δεν υπάρχει, αλλά πιστεύω πως είναι μια έννοια νοητική, όχι φυσική - που μπορείς να την νιώσεις. Τι είναι ο χρόνος; Τίποτε χωρίς την αλλαγή. Αν όλα έμεναν ακίνητα τότε δεν θα υπήρχε χρόνος. Αλλά ο ίδιος ο χρόνος θα προϋπέθετε κάτι απόλυτο για να μετράμε. Κάτι που, σήμερα πια, ξέρουμε πως δεν υπάρχει.

Αν όμως ο χρόνος και η αλλαγή είναι δίδυμα σιαμαία μωρά, τότε ίσως αυτά τα δυο μωρά να είναι κάτι άλλο. Ε λοιπόν είναι. Η ταχύτητα. Ο χρόνος είναι φτιαχτός, και η ταχύτητα όχι.

Απόδειξη. Χρειάζεσαι ρολόι για να καταλάβεις τον χρόνο. Την ταχύτητα όχι. Κλείσε τα μάτια πάνω στην μηχανή και νιώσε την ταχύτητα που έχεις. Νιώσε πως είναι να τρέχεις με 215! Καλά, είπαμε όχι να οδηγείς με κλειστά μάτια!

Θα κάνω μια μικρή στάση για να κατέβουν οι αριθμολάγνες που θα μου πουν πως χωρίς κοντέρ δεν ξέρεις πόσο τρέχεις.

Συνεχίζω. Η ταχύτητα λοιπόν δένει την ζωή μου. Η μάνα μου μου είπε πως μικρός έτρωγα λαίμαργα το γάλα. Ήθελα να τελειώσω γρήγορα. Μετά γρήγορος ύπνος, και πάλι πείνα! Απ΄ την αρχή υπάρχουν τα σημάδια για όσους ξέρουν να διαβάζουν.

Ακόμη και τώρα τρώω πρώτος το φαϊ μου. Ποιό το νόημα να περιμένεις; Για να κρυώσει; Το ίδιο και ο καφές. Ρουφάνε με τις ώρες και στο τέλος πίνουν ένα κρύο ζουμί. Όχι! Δυο γουλιές μου φτάνουν. Σιγά μην περιμένω να ζεσταθεί η μπύρα, να λιώσει το παγωτό!

Θέλετε παραδείγματα; Στο σχολείο έτρεχα, έφτασα μέχρι και νικητής στους Φοιτητικούς Αγώνες. Η μηχανή μου με συντροφεύει πάντα, και όταν ήμουν μικρότερος η Εθνική, η Βούτα και άλλα στέκια με ήξεραν καλά. Τώρα μεγάλωσα λίγο...

Ακόμη και στο σεξ τα προκαταρτικά τα βαριέμαι. θέλω να φτάσω στο τέλος γρήγορα, να νιώσω την ηδονή! Μην χαζογελάτε, ξέρω. Δεν είναι πάντα αβαντάζ η ταχύτητα. Αν η γυναίκα μου έχει πρόβλημα, δεν μου το έχει δείξει. Κάνω λοιπόν πως δεν καταλαβαίνω.

Το όνειρό μου ήταν να γίνω πιλότος στην Πολεμική. Γαμώ τα ένζυμά μου και τις μαλακίες τους δεν γινόταν. Οπότε μπήκα στους Υπαξιωματικούς για να είμαι κοντά τους. Ούτε αυτό το μπόρεσα, πυροτεχνουργός κατέληξα.

Τέλος πάντων, αν το καλοσκεφτώ κάθε σκέψη μου γυρνάει γύρω από αυτό. Ποιός είναι ο πιο γρήγορος δρόμος, πως θα μάθω πιο γρήγορα, θα τελειώσω πιο γρήγορα, θα γυρίσω πιο γρήγορα. Πως θα τελειώσει ο γιός μου το φαΐ γρηγορότερα, πως θα ρευτεί πιο γρήγορα.

Όταν όμως τελειώσεις, έχεις κάτι άλλο να κάνεις. Που πρέπει να γίνει γρήγορα· μετά κάτι άλλο και κάτι άλλο σε ένα ατελείωτο γαϊτανάκι χωρίς αρχή και τέλος. Ο απόλυτος κύκλος. Ζαλίζει όταν τον βλέπεις απέξω αλλά από μέσα δεν είσαι άσχημα. Θα πηγαίνω δεξιά αριστερά όταν σταματήσει, αλλά όταν αυτό το γαϊτανάκι σταματήσει, δεν πας πουθενά. Όχι μόνος σου δηλαδή, άλλοι σε πάνε.

Γιατί τα σκέφτομαι τώρα αυτά; Αυτό είναι που λένε περνάει η ζωή από τα μάτια σου;

Ίσως. Πάντως εδώ στην Βοσνία που βρίσκομαι, καθαρίζοντας νάρκες και βόμβες, περνά συχνά η ζωή μου μπροστά μου.

Όχι, το διαφορετικό είναι πως πρέπει να κάνω σιγά. Πρέπει να βγάλω τον πυροκροτητή με προσοχή και σιγά σιγά, για να μην εκραγεί η βόμβα. Και αυτό είναι το δυσκολότερο πράγμα για μένα. Αυτό πρέπει να κάνω καθώς η σταγόνα του ιδρώτα στον κρόταφό μου τρέχει γρηγορότερα από τα χέρια μου.

Πρέπει να κάνω σιγά. Πρέπει; Πρέπει. Πρέπει;

Γαμ...

Blogged with the Flock Browser

Κάποτε θά 'ρθουν

2008-05-15T16:47:00.001+03:00

Από την ταινία ο Ασυμβίβαστος

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν σ' αγαπούν
και πως σε θένε
Εχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Εχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβύσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

Αφιερωμένο σε όσους έχουν παιδιά (ή τα περιμένουν - ξέρετε εσείς ;-) )

Υ.Γ. Το γκαντέμιασα λίγο και χάθηκε και το internet σπίτι. Τι να πω. Με είδε ο Μητσοτάκης στο δρόμο;

Blogged with the Flock Browser

Πόρωση

2008-05-11T22:24:00.001+03:00

Ρε παιδιά χρειάζομαι την συμβουλή σας.

Τον τελευταίο καιρό - κανένα μήνα τώρα - έχω πρόβλημα με την σύνδεσή μου. Δεν έχει πολύ σημασία γιατί δεν μπορώ να την φτιάξω, πάντως για την ώρα δεν μπορώ.

Άνοιξα λοιπόν το wireless και βρήκα πως μπορώ να συνδεθώ μέσω 2 ασύρματων δικτύων που υπάρχουν στην περιοχή μου και αυτό κάνω.

Το ένα που είναι ελεύθερο εντελώς, πρέπει να είναι κάποιου γείτονα. Εκεί νιώθω λίγο άσχημα γιατί κλέβω από την ισχύ του. Το άλλο είναι από το AWMN το οποίο είναι ένα ασύρματο δίκτυο που είναι δωρεάν. Σκοπό έχει την προώθηση της ασύρματης επικοινωνίας οπότε δεν έχω κανένα πρόβλημα να το χρησιμοποιώ. Μάλιστα σκέφτομαι να γίνω μέλος όταν πάω στο νέο σπίτι.

Το πρόβλημα είναι πως δεν πιάνω καλά οπότε πρέπει να είμαι στην κουζίνα κοντά στο παράθυρο, όρθιος με το laptop πάνω στην βρύση όπως βλέπετε.

Όπως καταλαβαίνετε δεν είναι και το πιο εύκολο. Ποστάρω, απαντώ σε σας τους φίλους-αναγνώστες, κοιτάω τα μπλογκ σας και γενικώς σερφάρω έτσι.

Αυτό με δυσκολεύει, και είμαι σίγουρος πως κάποιοι το έχετε δει, επειδή κάνω πιο αραιές και μαζεμένες σε πολλές σελίδες περιηγήσεις στα μπλογκ σας.

Παρόλα αυτά, έτσι κάθομαι και ποστάρω και τσεκάρω τι γίνεται. Έχω πορωθεί με την φάση του μπλογκινγκ και νιώθω πως είναι μια πολύ όμορφη μορφή επικοινωνίας. Κάθομαι λοιπόν όρθιος σαν τον μαλάκα για να μιλάμε.

Οπότε θέλω την βοήθειά σας. Έχετε τηλέφωνο κανενός καλού ψυχολόγου;

Υπερπροσφορά

2008-05-10T09:26:00.001+03:00

Το μπλογκ που όλοι αγαπήσατε, οι αγαπημένες σας Ιστορίες του Βάσκες, είναι σε θέση να σας προσφέρουν μια μοναδική δυνατότητα.

Τώρα και για έναν μήνα μόνο, καθε φορά που σχολιάζετε, κάνετε pageview, αναζητάτε κάτι στο μπλογκ μας, μπαίνετε στην κλήρωση με όλο και περισσότερες πιθανότητες να κερδίσετε μια κολώνια.

Σιγά τα πράγματα μπορεί να σκεφτείτε. Δεν είναι έτσι όμως. Η κολώνια σας δίνει την δυνατότητα να μπείτε στην κλήρωση για ένα ταξίδι στην Χαβάη.

Που αν το κερδίσετε θα μπορείτε να συμμετάσχετε στον διαγωνισμό για ένα διήμερο στην μαγευτική Λευκάδα.

Η πανσιόν που θα πάτε, προσφέρει σε κάθε δέκατο καλεσμένο της δέκα κιβώτια μπύρες.

Τα οποία σας δίνουν κουπόνια για τρεις δωρεάν εισόδους σαββατοκύριακου στο Καζίνο Μοντπαρνάς.

Ως γνωστόν στα καζίνο μπορείτε να κερδίσετε ταξίδια στο Γκραν πρι του Μονακό.

Εκεί ενδέχεται να γνωρίσετε την γυναίκα (ή άνδρα) των ονείρων σας. Ζάμπλουτοι και πανέμορφοι.

Στο χέρι σας να τους τυλίξετε.

Πρέπει να καταλάβετε πως ο σχεδιασμός αυτού του πολύπλοκου σχεδίου για να κερδίσετε και να φτιάξετε την ζωή σας δεν ήταν εύκολη υπόθεση αλλά δεν φειδώμεθα κόπου προκειμένου να προσφέρουμε τα καλύτερα στους αναγνώστες μας.

Εμπρός λοιπόν!

Blogged with the Flock Browser

Scripta manent

2008-05-08T20:10:00.001+03:00

Ο θλιμμένος Νομάδας σταμάτησε να χρησιμοποιεί πληκτρολόγιο και άρχισε να γράφει σε χαρτί!

Ανήκουστο μεν, αλλά δεν είναι τίποτε μπροστά στο γεγονός πως με κάλεσε να ακολουθήσω.

Του χρωστώ αιώνια ευγνωμοσύνη και θα του την ξεπληρώσω μια μέρα. Να είναι σίγουρος.

Κάθησα λοιπόν και ξέθαψα μια παλιά άσκηση που έβαζα στους μαθητές μου της εφαρμοσμένης κοινωνιολογίας. Τι αναμνήσεις ξεπήδησαν αμέσως! Τελικά έκανα λάθος που δεν συνέχισα την ακαδημαϊκή μου καριέρα και πέρασα στην παραγωγή.

Ακολουθεί λοιπόν η άσκηση και, για κατάλληλη αμοιβή, μπορώ να κάνω ολόκληρο το μάθημα.

Α! Μου φαίνεται πως το παρακολουθούν και πρέπει να λινκάρω.

Δώρο

2008-05-07T16:47:00.002+03:00

Θα ήθελα να δωρίσω στους αγαπητούς υπαλλήλους του ΟΤΕ, αυτούς τους τεχνικούς πάνω στους οποίους στηρίζεται η Εθνική Ασφάλεια της Χώρας μας (λόγος που οι ίδιοι επικαλούνται για να μην αποκρατικοποιηθεί), αυτούς που παίζουν τα Ιντερνέτ, ΚΑΦΑΟ, ADSL, PSTN, Optical Links και άλλα ωραία ακρωνύμια στα δάκτυλα, έναν Άτλαντα.

Θα τους είναι χρήσιμος.

Βλέπεις καυτηρίασα χθες την αμετροέπειά τους που έκαψαν Γερμανικές σημαίες.

Έσφαλα οικτρά.

Ζητώ ταπεινά συγγνώμη. Δεν έκαψαν Γερμανικές σημαίες.

Έκαψαν Βελγικές.

Άχρηστοι.

Παραθέτω το άρθρο από το Bloomberg (γίναμε διεθνώς ρεζίλι) για το θέμα. Ευχαριστώ τον κουμπάρο μου που μου το έστειλε. Δυστυχώς είναι στα αγγλικά.

Με τις υγειές μας.

Greek OTE Unionists Burn Wrong Flag in Deutsche Telekom Protest
2008-05-07 03:42 (New York)


By Maria Petrakis
    May 7 (Bloomberg) -- Hellenic Telecommunications Organization SA unionists burned the Belgian flag by mistake during protests against plans by Deutsche Telekom AG to take over the Greek company.
    The unionists, who are on a two-day strike to protest Deutsche Telekom's attempt to acquire a stake and management control of Hellenic Telecom, burned the flag, which also bore a swastika, in protests outside the Greek parliament yesterday, according to a photo published on the front page of Kathimerini today.
    Belgium's flag has black, yellow and red vertical stripes,while Germany's has black, red and yellow horizontal stripes.
     In a statement late yesterday, OME-OTE, the federation of unions at the Greek former phone monopoly, which is known as OTE, condemned the ``desecration of national symbols.'' OME-OTE is opposed to the Greek government selling a 3 percent stake and ceding management control to Deutsche Telekom, Europe's biggest phone company.
    Bonn-based Deutsche Telekom's acquisition of a 20 percent stake in Hellenic Telecom from Marfin Investment Group SA for 2.5 billion euros ($3.9 billion) depends on forging an agreement with the Greek government on management control and the acquisition of an additional stake.

Blogged with the Flock Browser